در این گزارشی از گریم های سنگین یازده بازیگر سینمای ایران ارائه شده. بازیگران مشهوری که پشت این گریم بعضی وقتا، به سختی شناخته می شن.

هنر چهره پردازی در سینمای ایران، طی سالیان گذشته، برخلاف خیلی از گرایش های هنری این صنعت، نتونست رشد و جست و خیز خاصی رو به خود ببینه. مهم ترین سند این مدعا رو یا باید در نبود جوانان متخصص این رشته بیان کرد و یا در نبود تشکیل یه گریم خاص طی سالیان گذشته از طرف افراد جدید. هنوزم بهترین گریم های فیلم های سینمای ایران در انحصار چهره پردازانیه که از قدیما در این رشته فعالیت داشتن و کمتر مواقعیه که می بینیم یه چهره پردازی قابل توجه از طرف فردی خارج از این دایره شکل می گیرد.

در آسیب شناسی اینجور جریانی شاید بشه به چند دلیل مهم اشاره کرد: اول اینکه استادان چهره پردازی در سینمای ایران، خیلی میلی به برگزاری کلاس های آموزشی واسه نسل جوون ندارن و حتی بعضی از اون ها، این نکته رو به روشنی اعلام می کنن. نکته دوم هم به اشتغال همیشگی این استادان در پروژه های سینمایی برمیگرده که زمان رو واسه برگزاری برنامه هایی مثل این، از اون ها می گیرد و در شکل سوم که شاید خیلی مستند نباشه، شمار علاقمندان به این رشته از سینما، کمتر از بقیه رشته های دیگه س که ما نمی توانیم خروجی اون رو به صورت ورود یه نسل تازه به این رشته مشاهده کنیم.

از هر روی، مشکل هر چی که هست، هنر چهره پردازی در سینمای ایران، محتاج ورود نیروهای تازه نفسه.

این سطور، مقدمه ای شد واسه اینکه بخوایم سنگین ترین گریم های سینمای پس از انقلاب رو به بهونه اکران فیلم «ساکن طبقه وسط» معرفی کنیم. با این توضیح بسیار مهم که ملاک واسه تشخیص گریم های سنگین، نام بازیگران و سابقه حضور اون ها در سینما نیس و اینکه، بیشتر تلاش شده تا بازیگرانی که گریم هایی سنگین و تکنیکی (از نظر تغییر بافت می میک صورت) داشتن و تایم بیشتری در فیلم حضور داشتن در این فهرست قرار بگیرن.

اکبر عبدی

سال هاست به اون لقب «مرد هزار چهره» سینمای ایران رو داده ان. بازیگری که به دلیل می میک فوق العاده خاص صورت و سرش، تقریبا همه گریم ها به روی صورت و سر اون جواب می دهد. عبدی در مورد گریم پذیری، با اختلاف زیادی در بالاترین جایگاه بازیگران سینمای ایران قرار داره. صورت گرد و گوشتی عبدی بدون اینکه لک و پیس و نشون و خالی داشته باشه در کنار کم مو بودن این بازیگر، دلیل شده تا هم گریم های متفاوت، به روی صورت اون بشینه و هر روی سر اون. عبدی تا الان بیشتر از ۳۰ نقش با گریم فوق العاده سنگین بازی کرده و باحال اینکه، در همه این فیلم ها، نقش های کلیدی رو اجرا کرده و تونسته راکوردهای خود رو در هر کدوم از این نقش ها با اون گریم های سخت، خوب حفظ کنه. مطمئنا در کنار می میک عجیب عبدی، تاثیر گریمور متبحری چون «عبدالله اسکندری» در طبیعی و زنده بودن اون گریم ها، رد نشدنیه.

گریمای سنگین سینمای ایران

اسکندری در فیلم «مادر»، چهره و اندام عبدی رو در شمایل فردی با نقصان ذهنی ساخت تا جایی که خود اسکندری، این گریم رو بی مشکل ترین کار تموم عمر سینمایی خود می دونه. در «آدم برفی»، اولین مرد زن نمای تاریخ سینمای بعد از انقلاب ایران رو با تبحری مثال زدنی خلق می کنه، در «دزد عروسک ها»، کاراکتری دارای هیبت کودکانه یه بدمن ساده لوح رو به درستی با گریمش به مخاطب منتقل کرد و… عبدی و اسکندری تا الان در بیشتر از ۱۰ پروژه سینمایی با همدیگه همکاری داشته ان؛ پروژه هایی که هر کدامشون، تصویری جدید از عبدی به مخاطبان معرفی کرد.

مرحوم حسن فتحی

مرحوم «حسن فتحی» هم تقریبا در همون شمایل عجیب می میک صورت، در رتبه پائین تر از عبدی قرار داره. همینطور هم شد که اون تونست دست کم ۱۰ گریم سنگین و جدید رو روی صورت و سر خود ببینه که مهم ترین این گریم ها به نقش «عمروعاص» در سریال امام علی (ره) مربوط می شه که «عبدالله اسکندری» تونست با تبحری مثال زدنی، زیرکی این شخصیت تاریخی رو در اون طرف یه شکم بزرگ و یه گریم صورت باورکردنی، واسه مخاطب تداعی کنه.

گریمای سنگین سینمای ایران

مرحوم خسرو صبر

مطمئنا سومین رتبه گریم های سنگین در بین بازیگران سینمای ایران، از اون «خسرو صبر» است که به دلیل توانمندی های فردی بی نظیری که در خلق شخصیت های جور واجور داشت، کارگردانان خیلی از اون درخواست داشتن تا نقش کلیدی فیلمشون رو بازی کنه و صد البته، تنوع این نقش ها دلیل می شد که گریم های بسیاری روی صورت اون اتود زده شه. شکل گریم ها در صبر، برخلاف دو بازیگر دیگه، فقط در صورت خلاصه می شد و پس، معدود گریم هاییه که روی سر و موی اون زده شده. گریم های متفاوت و چندگانه اون در سریال «روزی روزگاری» در هیبت های جور واجور و فیلم «دختری به نام تندر»، گیرا تر و سنگین از دیگر گریم های سنگین اونه که تا به امروز هم عجیب به نظر می رسند.

گریمای سنگین سینمای ایران

نکته خیلی مهم در مورد هر دو این گریم ها، حضور «عبدالله اسکندری» است که تونست چهره های زمختی از این بازیگر به شکل اون نقش نشون بده. البته این بازیگر یه گریم فوق العاده وحشتناک با سر و صورت به طور کامل سوخته هم داره که مطمئنا اگه ساعت ها به این عکس خیره بمونیم متوجه نمی شیم که این گریم فوق العاده، واسه صورت خسرو شکیباییه. بدیش اینه نام فیلم یا سریال و نام گریمور حرفه ای این کار در جایی ذکر نشده و شاید تنها یه اتود بوده که هیچ وقت جلوی دوربین نیامده.

عزت الله انتظامی

آقای بازیگر، در طول نزدیک به ۵ دهه فعالیت بازیگری اش، گریم های مختلفی رو به خود دیده اما سنگین ترین گریم این بازیگر، در نقش قربان سالار فیلم «بانو» رقم خورد. پیرمرد بی سواد اما زبر و زرنگ و مفت خوری که با اون لهجه شیرین آذری اش، یه تنه بار کمیک فیلم رو به دوش کشید و البته، نقش زیادی در تدوین حلقه های درام در این فیلم داشت. «عبدالله اسکندری» در کنار «اکرم نویدی»، کار چهره پردازی این فیلم رو انجام داد. وجه غالب در چهره پردازی قربان سالار، شکل گریم چشم چپ اونه که این شکل چهره پردازی، در کنار خلاقیت های فردی آقای بازیگر مثل گویش و ادبیات خاص اون و لنگ زدن، دلیل زندگی داستانی این نقش شد و یکی از بهترین های اجرای نقش انتظامی در طول سالیان متمادی حضور اون در سینما و تلویزیون حساب می شه.

گریمای سنگین سینمای ایران

رضا کیانیان

احساس می شه اجرای گریم روی صورت «رضا کیانیان» کمی سخت باشه. وجود خال و شکل بینی اون اجازه نمی دهد که هر گونه گریمی روی صورت این بازیگر جواب دهد. اما با این حال، این بازیگر توانا، در فیلم «یه تیکه نون» کمال تبریزی در سه شمایل متفاوت ظاهر می شه که شمایل پیرمرد سوم این فیلم، که احساس می شه فردی نابیناست، گریمی عجیب از طرف مجید و عبدالله اسکندری داره و تقریبا اگه مخاطب، اطلاعاتی از این فیلم نداشته و پیش زمینه ای درباره این گریم کیانیان نداشته باشه، تقریبا می توان گفت محاله بتونه تشخیص بده که اون کدوم بازیگره. فارغ از این فیلم عارفانه و شاعرانه تبریزی، کیانیان در سریال های «معصومیت از دست رفته» و «مختار نامه» هم گریم بسیار سنگینی رو روی صورت و سر خود می بیند که شاهکارهای دیگری از عبدالله اسکندری هستن.

گریمای سنگین سینمای ایران

مصطفی وقتی

به جربزه می توان گفت این بازیگر جوون سینمای ایران، سنگین ترین گریم رو در بین بازیگران مرد دهه ۹۰ تجربه کرده. اون در فیلم «پریناز» که هنوز به اکران عمومی نرسیده، زیر دست «بابک اسکندری» رفت و چهره اش کامل تغییر یافت. شکل دندون هاش عوض شد و حتی رنگ پوست و حالت چشمون و بینی و موی اون تغییر کرد. اطلاعات چندانی از این نقش خاص منتشر نشده اما این گریم، از اون دست گریم هاییه که نمی توان گفت در زیر اون، چهره کدوم بازیگر نهفته شده.

گریمای سنگین سینمای ایران

محمود بصیری

بازیگر اپیزود دوم فیلم مخملباف، یکی از بهترین و حرفه ای ترین گریم هاییه که «عبدالله اسکندری» انجام داده. در این اپیزود، «محمود بصیری» در نقش یه پیرزن ظاهر شده، بدون اینکه کسی متوجه این حقیقت شه. در این گریم چندلایه، حالت همه اعضای صورت بصیری، به جز چشمون اون تغییر پیدا کرد و یکی از بهترین گریم های تاریخ سینما رو خلق کرد.

گریمای سنگین سینمای ایران

مهدی فقیه

«مهدی فقیه» در سکانس اولین فیلم «ملک سلیمان»، هم بازی زیادی داره و هم گریم منحصر به فرد اون، همخوانی بسیاری با شخصیت و بازی این بازیگر توانا داره. «سعید ملکان»، با مهارت مثال زدنی خود، تونست با چهره پردازی هایی قابل توجه، نقش بی بدیلی در باورپذیری شخصیت های تاریخی این فیلم داشته باشه.

گریمای سنگین سینمای ایران

محسن تنابنده

تنابنده با وجود اینکه چند سالیه به جرگه بازیگران وارد شده، اما انگار گریم ها، خوب روی سر و صورت اون جواب می دهد. فارغ از گریم های خوبی که در سریال های «شاهگوش» و «پایتخت» روی صورت اون جواب داد، نمی توان از گریم قابل توجه ایشون در فیلم «لامپ ۱۰۰» یا سریال شبکه خونگی «ابله» صرف نظر کرد. «عبدالله اسکندری» در فیلم «سعید آقاخانی» تصویر جدیدی از این بازیگر مستعد به نمایش گذاشت که نمایه ای از پریشونی های روحی و ذهنی اون کاراک تر بود که این حالت لرزش، به درستی در گریم بازیگر آشکار می شه و کمک بزرگی به تکمیل شدن نقش از نظر چشمی می کنه. «مجید اسکندری» هم در سریال شبه خونگی «ابله» که قراره چند هفته دیگه منتشر شه، با گریمی متفاوت و جدید، تصویر جالبی از تنابنده نشون داده که در نگاه اول محاله بشه چهره واقعی این بازیگر رو حدس زد. انگار می توان این جور ادعا کرد که پس از اکبر عبدی و محمود بصیری، این گریم، حرفه ای ترین گریمیه که یه بازیگر مرد رو زن می کنه.

گریمای سنگین سینمای ایران

حامد بهداد

مطمئنا سنگین ترین گریم جوون عاصی این روزای سینما، به نقش اون در فیلم «شبونه روز» بر می شه. «سودابه خسروی» به عنوان طراح چهره پردازی این فیلم، از حامد بهداد، تصویر یه نقاش عجیب می آفریند که ریش و مویی به طور کامل سفید داره و بالکل چهره این بازیگر رو تغییر می دهد. البته در کنار این گریم خیلی مهم، بهداد، نقش نقاشی رو بازی می کنه که دچار آرتروز گردنه و نمی تونه سرش رو به درستی بالا بگیره و همیشه سرش پائینه و به شکل عجیبی هم حرف می زند. این گریم دلنشین در کنار خصیصه های اجرایی نقش دلیل شد تا این کاراکتر، یکی از سخت ترین نقش آفرینی های بهداد تا الان حساب شه.

گریمای سنگین سینمای ایران

شهاب حسینی

حسینی به طور همیشگی از سال ۷۷ در تلویزیون و ۸۰ در سینما مشغول به فعالیت بوده و نقش های زیادی رو اجرا کرده. نکته قابل توجه درباره نقش های اون هستش که شکل گریم های حسینی در این فیلم ها و سریال ها، تقریبا مثل همدیگه بوده و صورت اون پذیرای گریم خیلی سنگین و متفاوتی نبود. اون این روز ها اولین فیلم بلند سینمایی خود رو به روی پرده داره؛ فیلمی که در اون، ۴۰ گریم جور واجور رو تست کرده و انگار قراره به خاطر همین، نام خود رو در کتاب رکوردهای گینس ثبت کنه.

گریمای سنگین سینمای ایران

«سعید ملکان» مسئولیت بسیار سنگینی در این فیلم داشته چون که می بایست حسینی رو به شکل شخصیت هایی چون شیخ صنعان و سقراط و سهروردی و مولانا تا چه گوارا و راجر واترز و نیوتن و سی و چند شخصیت دیگه در می آورد که این کار، فارغ از وقت بسیاری که می طلبید، ظرافت و دقت زاید الوصفی رو نیاز داشت چون گریم ها قرار بود بر مبنای تصاویری حقیقی شکل بگیرن. با این حال، سنگین ترین گریم ها روی سر و صورت شهاب حسینی در اولین فیلم بلند سینمایی اش که کارگردانی کرد، شکل گرفت.

فرزندان ستاره های بزرگ هالیوود+عکس

عکس العمل هنرمندان به درگذشت داوود رشیدی

اخبار داغ سینما بازنشر تسنیم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *