۱۰ بازیکن بزرگی که در حسرت جام باشگاه‌های اروپا ماندند

لیگ قهرمانان اروپا تورنمنتیه که مطمئنا هر بازیکن فوتبالی اول آرزوی حضور در اون و در آخر رویای فتح اون رو در سر داره. اما حتی بزرگترین بازیکنان تاریخ هم شانس این رو نداشتن که جام قهرمانی این تورنمنت معتبر رو در دستان خود بگیرن، نفراتی مانند مارادونا، رونالدو و لوتار ماتئوس.

به گزارش آلامتو به نقل از مهر، در این سال ها بازیکنان مطرحی در فوتبال دنیا بودن که در تیم های باشگاهی خود خوش درخشیدند اما به دلیل شکست این تیم ها در فتح لیگ قهرمانان اروپا، حسرت این جام واسه همیشه به دلشون موند. شاید باورتون نشه که در این فهرست اسامی بازیکنان مشهوری مثل دیه گو آرماندو مارادونا، روبرتو باجو، رونالدو، لوتار ماتئوس، جیانلوئیجی بوفون و دنیس برکمپ قرار داره.

در این مطلب ۱۰ بازیکن بزرگ تاریخ فوتبال رو که در رقابتهای اروپایی حضور داشتن اما موفق به فتح این جام نشدن، رو بررسی می کنیم:

۱۰) گابریل باتیستوتا

این ستاره آرژانتینی که لقب “باتی گل” رو یدک می کشید، در رده باشگاهی با وجود کارکرد فوق العاده اش افتخارات بزرگی نداره. اون فقط با ریورپلاته قهرمانی لیگ آرژانتین و با رم قهرمون سری آ ایتالیا شده. اون رکورد فوق العاده ‎ای در گلزنی داره و در ۵۱۶ بازی موفق شده ۳۰۰ گل به ثمر برسونه. باتیستوتا با رم در لیگ قهرمانان اروپا حضور داشت اما هیچوقت موفق نشد این جام رو فتح کنه.

۹) روبرتو باجو

باجو رو باید یکی از بدشانس ترین ستاره های تاریخ فوتبال در رده باشگاهی دونست. اون تا یه قدمی فتح تورنمنت های بزرگی مانند جام جهانی و لیگ قهرمانان پیش رفت اما نتونست عنوان قهرمانی اونا رو به دست بیاره. البته اون در سال ۱۹۹۳ قهرمانی جام یوفا و در سال ۱۹۹۵ قهرمانی سری آ رو با یوونتوس بدست آورد. اون در سال ۱۹۹۶ با میلان دومین قهرمانی خود در ایتالیا رو جشن گرفت اما این ستاره دهه ۹۰ بیشتر بالاترین درجه فوتبال خود رو در تیم های کوچیکی مثل برشا و بولونیا گذروند و نمی توان از این تیم ها قهرمانی در اروپا رو توقع داشت.

۸) رود فان نیستلروی

شاید هیچ کدوم از بازیکنان این فهرست ۱۰ نفره بیشتر از فان نیستلروی با لیگ قهرمانان درگیر نبوده و در این تورنمنت بازی نکرده باشه. این ستاره هلندی در ۷۳ بازی در لیگ قهرمانان ۵۶ گل به ثمر رسونده و بعد از رائول و لیونل مسی در رده سوم بهترین گلزنان رقابتهای اروپایی قرار داره. اون هم اینکه در بخش نسبت تعداد گل به بازی های انجام داده در لیگ قهرمانان، بعد از آلفردو دی استفانو و فرانس پوشکاش در رده سوم وایس تاده. این آمار شاید حسرت ستاره قبلی منچستریونایتد و رئال مادرید رو واسه فتح نکردن لیگ قهرمانان بیشتر کنه.

۷) جیانلوئیجی بوفون

این سنگربان ملی پوش یوونتوس از اون دست بازیکنانیه که شاید بگید “نه، اون حتما قهرمانی اروپا رو در کارنامه داره” اما اینطوری نیس. بوفون وفتی یوونتوس در سال ۱۹۹۶ لیگ قهرمانان اروپا رو فتح کرد، هنوز به این تیم نپیوسته بود و در اون زمان آنجلو پروتزی سنگربان این تیم بود. اما بوفون در فینال سال ۲۰۰۳ که یووه در ضربات پنالتی تسلیم میلان شد، سنگربان بیانکونری ها بود. بوفون قهرمانی جام جهانی رو با ایتالیا در کارنامه داره و با در نظر گرفتن اینکه یووه دوباره به قدرت اول فوتبال این کشور تبدیل شده، این دروازه بان با تجربه هنوز زمان خوبی واسه قهرمانی در اروپا داره.

۶) لاسلو کوبالا

بعد از لیونل مسی و یوهان کرویف، کوبالا بزرگترین بازیکن تاریخ باشگاه بارسلونا حساب می شه. کوبالا در دوران بالاترین درجه رئال مادرید و وقتی که اونا آلفردو دی استفانو، فرانس پوشکاش و فرانسیسکو جنتو رو در اختیار داشتن، عضو بارسا بود. بارسا با کوبالا در سال ۱۹۶۱ تا آستانه قهرمانی در اوپا پیش رفت. بارسا در اون تورنمنت اولین تیمی بود که رئال مادرید رو شکست داد. بارسا در اون سال تا فینال رقابتها پیش رفت اما در دیدار پایانی با نتیجه ۳ بر ۲ تسلیم بنفیکا شد تا از رسیدن به جام قهرمانی بازبماند.

۵) دنیس برکمپ

با وجود اینکه برکمپ در بین نسل طلایی دهه ۹۰ آژاکس حضور داشت و با بازیکنانی مثل کلارنس سیدورف، پاتریک کلویفرت و ادگار داویدز هم تیمی بود اما هیچوقت لیگ قهرمانان اروپا رو فتح نکرد. اون دو بار این تورنمنت معتبر رو از دست داد، اول دو سال قبل اینکه آژاکس قهرمانی اروپا رو در سال ۱۹۹۵ به دست بیاره، این تیم رو ترک کرد و بعد از اونم در سال ۲۰۰۶ که آخرین بازی اون با پیراهن آرسنال بود. برکمپ در دیداری که آرسنال با نتیجه ۲ بر یه تسلیم بارسا شد، روی نیمکت آرسنال حضور داشت اما مورد استفاده ونگر قرار نگرفت. ینس لمن در نیمه اول اون بازی اخراج شد و شاید اگه لمن اخراج نمی شد، برکمپ فرصت بازی پیدا می کرد و نتیجه رو عوض می کرد و به بهترین راه ممکن از فوتبال خداحافظی می کرد.

۴) لوتار ماتئوس

لوتار ماتئوس هم یکی دیگه از بدشانس ترین بازیکنان این فهرست ۱۰ نفره س. اون که در سال ۱۹۹۰ قهرمانی جام جهانی رو با آلمان تجربه کرد، ۹ سال بعد در فینال معروف نیوکمپ مقابل منچستریونایتد تنها چند دقیقه با فتح لیگ قهرمانان اروپا فاصله داشت. بایرن تا دقیقه ۱+۹۰ با نتیجه یه بر صفر از منچستر پیش بود، ماتئوس در دقیقه ۸۴ تعویض شد و جای خود رو به تورستن فینک داد، اما تدی شرینگام و اوله گونا سولسشر در دقایق ۱+۹۰ و ۳+۹۰ واسه یونایتد گل زدن تا بایرن جام قهرمانی رو از دست بده. البته ماتئوس و بایرن در فینال ۱۹۸۷ هم تجربه ای مشابه داشتن و در حالی که یه بر صفر پیش بودن، در آخر نتیجه رو ۲ بر یه به پورتو واگذار کردن و قهرمانی رو از دست دادن.

۳) جون چارلز

قبل اینکه گرث بیل مشهور شه، جون چارلز بهترین بازیکنی بود که از ولز به دنیای فوتبال معرفی شد. اون  ۱۵۳ گل در لیدز و یوونتوس به ثمر رسونده و نقش موثری در ۳ عنوان قهرمانی یووه در رقابتهای سری آ داشت. این بازیکن با پشت سر گذاشتن بازیکنانی مثل میشل پلاتینی و عمر سیووری به عنوان بهترین بازیکن خارجی تاریخ باشگاه یوونتوس انتخاب شد. اون در ۳ فصلی که در رقابتهای لیگ قهرمانان حضور داشت، با دوران بالاترین درجه رئال مادرید و بنفیکا روبرو شد و این دو تیم قهرمانی رو در اروپا تجربه کردن تا دستان چارلز و یوونتوس از جام خالی بمونه.

۲) دیه گو آرماندو مارادونا

واسه بازیکنی که دوران بالاترین درجه خود رو در فوتبال اروپا گذرونده و بسیاری لقب بهترین بازیکن تاریخ رو به اون میدن، نداشتن جام قهرمانی اروپا در ویترین افتخارات یه حسرت بزرگ حساب می شه. اون وقتی در بارسلونا بود، در تورنمنت اروپایی شرکت نکرد و وقتی یه تنه قهرمانی سری آ رو واسه ناپولی به ارمغان آورد. حضور مارادونا در جام اروپایی به دو مقطع محدود می شه، اون اول با ناپولی در فصل ۸۸-۱۹۸۷ در دور اول بوسیله رئال مادرید حذف شد و بعد در فصل ۹۱-۱۹۹۰ در دور دوم رقابتها بوسیله اسپارتاک مسکو از دور رقابتها کنار رفت.

۱) رونالدو

ستاره قبلی میلان، اینتر، بارسلونا و رئال مادرید مطمئنا بهترین مهاجم دوره خود یا شاید هر دوره ای باشه. اون در ۳ کشور جور واجور قهرمانی در لیگ رو تجربه کرد، در دو فینال جام جهانی بازی کرد و هنوز رکورد بیشترین گل زده رو در دیدارهای فینال تورنمنت های ملی در اختیار داره. رونالدو واسه ۴ تیم از بهترین تیم های اروپایی بازی کرد اما هیچوقت لیگ قهرمانان رو با اونا فتح نکرد. شاید بخت با اون یار نبود و در زمان خوبی به این تیم ها اضافه نشد چون که همه این چهار تیم (میلان، اینتر، بارسا و رئال) لیگ قهرمانان اروپا رو فتح کردن اما وقتی که رونالدو در اون تیم حضور نداشت.

noindex

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *