با اینکه موشها واسه بیشتر مردم دنیا موجوداتی ناخوشایند حساب می شن، اما در بعضی جوامع جایگاه رفیعی در منوی شام دارن.

به گزارش آلامتو به نقل از فرادید، قبل از اینکه بخوابین، باید حواستون رو جمع کنین که غذایی روی میز یا زمین نمونده باشه. وگرنه ممکنه مهمانهایی آشنا و نخونده سراغتون بیان: موشها. موشها واسه بسیاری منظرۀ نفرت انگیزی هستن و فقط دیدنشون موجب شکایت و ناله به مسئولانه. مثلاً همین اواخر، به خواست مردم، شهرداری نیویورک تلاشش رو واسه حل “بحران موش” بالا برد. اما این مهمانهای نخونده در همه جا منفور نیستن. در واقع، در بعضی از نقاط جهان، به موشها به چشم یه خوراک خوشمزه نگاه می کنن.

در هفتم مارس هر سال، در دهاتی دورافتاده در تپه های شمال شرق هند، قبیلۀ آدی به مناسب “آنینگ آران” جشن برگزار می کنن. فستیوالی عجیب که در اون موشهای غذای اصلی هستن. یکی از غذاهای مورد علاقۀ مردمون قبیلۀ آدی، سوپیه که از شکم، روده ها، جگر، بیضه ها و جنین موش جفت و جور می شه. همۀ اینا در کنار هم و به همراه دم و پاهای موش و یکم نمک، فلفل و زنجبیل جوشونده می شن تا سوپ آماده شه.

جوندگان از هر یه جور مورد استقبال این جامعه هستن: از موشهای خونگی گرفته تا گونه های وحشی موش که در جنگل زندگی می کنن. به خصوص دم و پاهای موش به خاطر مزۀ خوبشون محبوب هستن. اینا رو ویکتور بنو مایر روچو، از دانشگاه اولوی فنلاند می گوید. اون در جریان پژوهشش در مورد به کار گیری موشهای به عنوان یه منبع غذایی، با چندین نفر از اعضای قبیلۀ آدی مصاحبه کرده.

پاسخهایی که روچو از اونا دریافت کرده، روی جدیدی از این جانوران موذی رو رو می کنه. سوال شوندگان به روچو گفته ان که گوشت موش “خوشمزه ترین و بهترین گوشتیه که می تونن تصور کنن.”

اون می گوید: “به من گفتن که هیچ جشن و مهمانی و شادی ای بدون وجود موش کامل نیس؛ اگه بخواین واسه یه مهمون مهم، یا یه خویشاوند، یا در جشن گرفتن مناسبی خاص سنگ تموم بذارین و احترام نگاه دارین، موش حتماً باید سر سفره باشه.”

شکار موش

بسته به نوع تله، یه شکارچی خوش شانس می تونه

در عرض یه روز ۳۰ تا ۱۰۰ موش شکار کنه

موشها اونقدر محبوب هستن که بالاتر از غذا به اونا نگاه می شه. روچو می گوید: “اگه دامادی بخواد دل آشنایان عروس رو ببره ، کادو دادن موش مرده روش بسیار خوبیه.” صبح روز بعد جشن آنینگ آران، “آرزو رو” نام دارن و کودکان دو موش مرده کادو می گیرند که براشون مثل کادو کریسمس می موند.

اطلاعات چندانی از اینکه قوم آدی چه وقتی به خوردن موش علاقمند شده ان وجود نداره، اما روچو مطمئنه که این سنت از قدیم وجود داشته و دلیل اون از دست دادن شکل های جور واجور گوشتهای دیگه نبوده. حیوانات بسیاری مثل گوزن، قوچ و بوفالو در جنگلهای دور و بر داهات زندگی می کنن. موضوع اینه که این قبایل مزۀ جوندگان رو بهتر می دونن. اون می گوید: “اونا به من اطمینان دادن که هیچی به خوشمزگی موش وجود نداره.”

روچو با وجود اینکه گیاهخواره، گوشت موش رو مزه کرده و می گوید که مزه اش مثل گوشتهای دیگه س منتها بویش فرق می کنه. اون می گوید: “بوی اون دانشجویان جانورشناسی رو به یاد واحدهای آزمایشگاهشان می اندازد که در اون موشها رو تشریح می کردن تا آناتومی مهره داران رو بررسی کنن.”

موشهای درسته پخته شده

موشهای درسته پخته شده که با سس تند مخصوص سرو می شه

استفان گیتس، مجری تلویزیون انگلیسی به اقصی نقاط جهان سفر کرده و با مردمانی که منابع غذایی بسیار غیرمعمول و عجیب و غریبی دارن ملاقات کرده. اون بیرون از شهر یائوند در کامرون، مزرعۀ کوچیکی از موشهای نیزار رو پیدا کرد. اون این جور این جوری توصیف می کنه: “مثل یه سگ کوچولو هستن و کوچولوهایی عصبانی و قاطی هستن.” شاید عصبانی باشن، اما خوشمزه هم هستن. گیتس می گوید که این موشهای غذایی اعیانی حساب می شن و قیمتشان از مرغ و سبزیجات گرانتره.

و مزه اش؟ اون می گوید: “خوشمزه ترین گوشتی بوده که تا حالا در عمرم خورده ام.” اون سوپ گوجه و گوشت موش نیزار که خورده رو این جوری توصیف می کنه: “یکم مثل گوشت خوکه، اما نرمتر. به شکلی عجیب نرم و لطیف و خوشمزه. سوپ خیلی آبدار بود و یه لایه چربی به زیبایی رویش آب شده بود.”

گیتس در ایالت بهارِ هند، یه مدت رو با دالیتها که از فقیرترین طبقات جامعۀ هند هستن گذراند. محلی ها به مردمی که اون پیش شون رفته بود “موشخور” می می گن. دالیتها در زمینه های زراعی زمین داران ثرومند از طبقه ای دیگه کار می کنن و در مقابل حق خوردن موشهایی رو که در مزارع فراوانند رو دریافت می کنن.

موش نیزار

موش نیزار در غرب و مرکز آفریقا بسیار محبوبه و وزن اون تا ۶ کیلو میرسه

اونطور که گیتس می گوید، این موشهای کوچیک گوشت خیلی نرمیه و مزۀ اون مشابه مرغ یا جوجه تیغیه. تنها جنبۀ ناخوشایند این غذا، بوی موی سوخته س. واسه اینکه ذره ای از پوست یا گوشت جونور هدر نره، جونور کوچیک درسته کباب می شه. گیتس می گوید: “بوی خیلی وحشتناک و حال به هم زنی تولید می شه. گوشت یه حس تلخی در بیرون پوست ایجاد می کنه.” اما داخلش انگار عالی بوده. اون می گوید: “گوشت و پوست داخل موش واقعاً خوشمزه س.”

خوشمزه ترین موشها در نقاط جور واجور جهان

علاقۀ آدما به خوردن موش به قرنها قبل برمیگرده. براساس بررسی ای که از طرف دانشگاه نبراسکا انجام شده، موشها در دوران سلسلۀ تانگ (۶۱۸-۹۰۷ میلادی) در چین خورده می شن و به اونا “گوزن خونگی” گفته می شد. در این دوران، نوزاد موش که با عسل شکمش پر می شد غذایی اعیانی بود و به صورت سنتی با چاپستیک، دو چوب باریک و کوتاه که غذای چینی با اون خورده می شه، خورده می شدن.

تا حدود ۲۰۰ سال پیش، خیلی از پلینزی ها از جمله مائوریهای نیوزیلند، کیوره (یه جور موش) می خوردند. جیم ویلیامز، محقق در دانشگاه اوتاگو نیوزیلند، می گوید: “قبل از ورود اروپایی ها، جزیرۀ جنوبی نیوزیلند منبع عمدۀ کیوره بود که در تعداد انبوه نگهداری و معمولاً در اوایل زمستون خورده می شدن.”

موش کبابی تازه در تایلند

موش کبابی تازه در تایلند

طبق اون چیزی که در دایره المعارف نیوزیلند، کیوره غذایی اعیانی بود که واسه مهمانان سرو می شد و حتی از اون به عنوان واحد پولی هم استفاده می شد و در مراسمهای عروسی دست به دست می شد.

اونطور که گرنت سینگلتون، از موسسۀ پژوهشی بین المللی برنج در فیلیپین می گوید، موشها بازم به صورت عادی در کامبوج، لائوس، میانمار، بخشهایی از فیلیپین و اندونزی، تایلند، غنا، چین و ویتنام خورده می شن.

سینگلتون می گوید که خودش دست کم شش بار در جلگۀ مکونگ ویتنام گوشت موش خورده. مزه اش چیجوری بوده؟ اون می گوید: “مزۀ موش شالیزار مثل گوشت شکار و نزدیک به خرگوشه.”

سینگلتون هم اینکه در سرزمینهای بالادستی لائو و جلگۀ پست میانمار هم موش خورده. اون می گوید که در لائوس، کشاورزان استانهای بالادست از روی مزۀ گوشت می تونن تشخیص بدن که گوشت چه نوع موشیه.

بعضی از جوامع آفریقایی از زمان های قدیم سنت موش خوردن رو داشته ان. مثلاً در نیجریه، موش صحرایی بزرگ آفریقایی در میان همۀ گروه های قومی محبوبه. این رو موجیسولا اویارکوا، از دانشگاه علوم و تکنولوژی نیجریه می گوید. اون می گوید: “این گوشت غذایی اعیانیه و قیمت اون از گوشت گاو یا ماهی گرانتره. خوشمزه س و می شه اون رو سوخاری، خشک یا پخته خورد.”

خوردن موش

مردی در حال آماده شدن واسه خوردن موش، موزامبیک

در آخرً اینکه مردم به چه دلیل گوشت موش می خورند؟ شرایطشان اونا رو مجبور به این کار می کنه؟ گیتس که در چند کشور جور واجور، مزۀ موش رو چشیده می گوید که بیشتر پای انتخاب و ترجیح در میونه تا شرایط و کمبود.

موشها شاید هنوز در منوی رستوران محبوبتون نباشه، اما با در نظر گرفتن پدیدۀ جهانی شد که مردم رو به خوردن غذاهای ماجراجویانه علاقه مند کرده، بعید نیس که وقتی جوندگان رو هم در منوهای رستوران ها ببینیم. ممکنه خوشتون بیاد. هر چی باشه، این گوشت واسه بعضی ها خوشمزه ترین گوشتیه که به عمرشون خورده ان.

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

خواص عشق واسه بدن

فرادید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *