پایان نامه با واژگان کلیدی عملکرد سازمان، چرخه عمر، وجوه نقد، عملکرد شرکت

دانلود پایان نامه

ف آینده
بهبود تخصیص منابع و کاربرد بهتر تسهیلات و منابع انسانی برای اجرای برنامه های تصویب شده
بهبود جوابگویی(پاسخگویی)در برنامه های عملکرد
توانایی ایجاد بهبود های کمی و کیفی در رقابت پذیری
افزایش کارایی و بهره وری سازمان
هدف ارزیابی شناخت ماهیت فعلی،شناسایی نقاط قوت و قابل بهبود نقش ها و مسئولیت ها،تعیین و شناسایی نیازهای آموزشی و مشورت و راهنمایی برای بهبود سازمان می باشد.( Jofreh, Khoshbin, Asgharzade, Khodabakhsh, 2012).
در جوامع امروزی همه افراد و مؤسسات به گونه ای با سایر مؤسسات و سازمان ها در ارتباط هستند که هر کدام از آن ها دارای اهداف و دیدگاه های متفاوتی از یکدیگرند و این امر ضرورت انجام ارزیابی عملکرد را بیشتر می کند.
عملکرد را از سه جهت می توان ارزیابی کرد :
1- عملکرد براساس یک چارچوب از پیش تعیین شده انجام می شود، بنابراین بررسی عملکرد واقعی و تعیین انحرافات از این چارچوب نوعی ارزیابی را ارائه می کند. این ارزیابی بیانگر میزان رعایت روش است که آن را معیار سودمندی و یا مفید بودن عملکرد می نامند.
2- در تحقیق هر عملکردی منابع، تجهیزات و امکانات مورد استفاده مورد استفاده قرار می گیرد که نتیجه آن ایجاد کالا و یا خدمت است. در این دیدگاه معیار سودمندی بیانگر ارزیابی عملکرد است که به طور مستقیم و با استفاده از کارایی فنی سنجیده می شود.
3- تولید هر محصول و یا خدمت در راستای نیل به هدف یا اهداف از پیش تعیین شده ای است که درجه نیل به آن ها (اثربخشی) مبنایی برای ارزیابی عملکرد است(کاشانی پور،1383).
در متون علمی تعاریف متعددی از ارزیابی عملکرد توسط محققین ارائه شده است که به مواردی در زیر اشاره کرده ایم :
ارزیابی عملکرد یکی از زیر بخش های مدیریت عملکرد38 است و مدیریت عملکرد عبارت است از اجرای یک سلسله نظام ها و روش هایی که اهداف مدیریت استراتژیک را در قالب عملکرد هایی مشخص از طریق مدیریت واحدهای مختلف و منابع انسانی دنبال می کند(Lawler, 1995).
ارزیابی یک جریان بازخور فعالیت ها و مقایسه آن ها با معیارهای تعیین شده است که طی آن واحدها و عوامل انسانی از چگونگی عملکرد خود و تأثیر آن در کارایی سازمان و نظرات مسئولان در مورد نتایج به دست آمده بر اساس شاخص های معرفی شده اطلاع کسب می کنند(Neely,1999).

2-3-2- مقایسه سیستم های ارزیابی عملکرد
ریشه اصلی و نقطه آغاز سیر تحول و تکامل ارزیابی عملکرد سازمان به شیوه ی علمی و مدرن به شهر و نیز در قرن پانزدهم برمی گردد. هنگامی که اصول حسابداری با ابداع شیوه ثبت دو طرفه دفاتر متحول شد. از آن زمان تا قرن نوزدهم اصول شناسایی شود و کنترل جریان وجوه نقد بر ارزیابی عملکرد سازمان ها حاکم بود. تا این که دورانت39 مؤسس شرکت جنرال موتور چنین بیان داشت که نباید سود را حاصل عملیات حسابداری دانست بلکه در حقیقت سود نتیجه جریانی از هزینه است که در طول زنجیره ارزش ایجاد شده است. دراکر40 (1995) این موضوع را سرآغاز توسعه دیدگاه های ارزیابی عملکرد می داند. مدل های ارزیابی عملکرد ریشه در حسابداری داشتند، از این رو مفاهیم سنتی ارزیابی عملکرد توسط صاحبنظران علم حسابداری به چالش کشیده شد و نقاط ضعف و نارسایی های سیستم ارزیابی عملکرد سنتی نمود پیدا کرد. گلدرات41 و فیزیکدانی به نام کاکس42 (1984) از سیستم های منطقی فیزیکی اندازه گیری استفاده کرده و تغییراتی را در مفاهیم مورد استفاده در سیستم های حسابداری صنعتی ایجاد کردند. جانسون43 و کاپلان44 (1987) نیز معتقد بودند که این سیستم ها تنها بر افق های زمانی کوتاه مدت تمرکز دارند. در سال 1987 کوپر45 و کاپلان پس از انتقاداتی که بر رویکردهای سنتی حسابداری مدیریت و صنعتی وارد کردند سیستم هزینه یابی بر مبنای فعالیت را معرفی کردند. ماسکل46(1989) معتقد بود یکی از نقاط قوت این رویکرد انعطاف پذیری، پیچیدگی و بهبود مستمر است و این مفاهیم همان موضوعات مهمی هستند که در محتوای مهندسی مجدد47 کسب و کار و سایر مباحث تغییر سازمانی وجود دارد (سیستم های اندازه گیری عملکرد بر مبنای زمان). ماسکل(1991) سیستم های ارزیابی عملکرد سنتی را باعث عدم تسری مؤثر استراتژی ها و اولویت های سازمانی می دانستند. سپس ماسکل (1991) هزینه یابی چرخه عمر را مطرح کرد و معتقد بود که حسابداران هنگامی می توانند مفهوم واقعی هزینه را درک کنند که چرخه عمر محصول را به دقت مورد بررسی قرار دهند(کاشانی،1392). ریچارد48(1995) عدم انعطاف پذیری این سیستم ها را در برابر تغییرات محیطی را از نارسایی های این سیستم می دانستند(محمدی زنجیرانی،1386) به طور کلی می توان تقاط ضعف ارزیابی عملکرد سنتی را که صرفا شاخص های مالی متکی بودند را این گونه تشریح کرد (Tangen,2004).
1- شاخص های مالی سعی دارند عملکرد سازمان ها را به پول تبدیل کنند. این در حالی است که بسیاری از موقعیت های سازمان به سادگی در کمیت پول جای نمی گیرد.
2- شاخص های مالی تأخیری هستند.
3- شاخص های مالی دارای قالب مشخص و استانداردی بوده و به صورت سنتی غیرقابل تغییر هستند، یعنی ویژگی ها و اولویت های متفاوت و منحصر بفرد هر سازمان در آن ها مورد توجه قرار نمی گیرند.
4- سنجه های مالی ممکن است با استراتژی سازمان ارتباط پیدا نکنند و یا با اهداف استراتژیک سازمان در تضاد باشند.
5- معیارهای سنتی موجب فشار آوردن به مدیران و توجه به نتایج کوتاه مدت شده است.
6- شاخص های مالی برای تشخیص هزینه های کیفی؛ شکل دقیق ناکارا هستند.
این در حالی که مدیریت مدرن امروزی ارزیا
بی عملکرد چیزی فراتر از محاسبات عددی است. در ادامه سیستم های ارزیابی عملکرد مبتنی بر زمان به وجود آمدند که هدف آن ها کاهش کل زمان و کاهش یا حذف فعالیت های بدون ارزش افزوده بود. از طرف دیگر در سیستم های ارزیابی عملکرد اجرای صحیح اهداف استراتژیک موجود مکانیسم بازخور احساس می شد از این رو بسیاری از شرکت ها طی دهه های 1980 و 1990 کیفیت را به عنوان نقطه اتکای مرکزی خود جهت مدیریت عملکرد انتخاب کردند که در این رابطه ظهور ISO 9000-2001 ، جوایز اصلی کیفیت مانند مدل تعالی کیفیت اروپایی49، کارت امتیازی متوازن50 جهت ارزیابی عملکرد تدوین شدند که در این مدل ها ارزیابی یک بنگاه فراتر از یک منظر و معیار خاص تلقی می شد؛ اما کیفیت نیز به تنهایی کافی نبود، و لذا برنامه های کیفیت نیز رو به جایگزینی گذاشتند؛ و پس از آن سیستم های چند معیاره ارائه شدند(محمد زنجیرانی،1386).
نیلی51(2003) مسیر تحول سیستم های ارزیابی عملکرد را در قالب سه نسل بیان کرد. اولین نسل مبتنی بر شاخص های مالی است. مشخصه ایستایی اولین نسل نگرش به سیستم های ارزیابی عملکرد سبب مشکلات اضافه تری در خصوص ادغام و اتصال آن ها به فرایند های تجاری شدو در ترسیم ارتباط بین جنبه های گوناگون عملکرد کافی به نظر نرسیدند. دومین نسل فکری از سیستم های ارزیابی عملکرد موضوع فوق را از طریق بکار گیری استراتژی ها تعقیب کردند. نسل سوم نیز با نگرش هایی همچون سازمان استراتژی محور، کنترل عملکرد و سازمان مبتنی بر دانش52 در ارتباط هستند(کاشانی،1392).

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد رایگان درموردحقوق بین‌الملل

3-3-2- مدل های ارزیابی عملکرد
برای ارزیابی عملکرد یک سازمان یا صنعت از تکنیک های تحلیلی استفاده می شود. تکنیک های تحلیلی جهت ساده سازی و کاهش داده ها به منظور قابل فهم بودن وضعیت بکار گرفته می شوند. به طور کلی در این نوع ارزیابی ها، تکنیک ها به دو روش سنتی و نوین تقسیم می شوند. در تکنیک های سنتی می توانیم از تحلیل نسبت ها، تحلیل روند، تحلیل صورت های مالی مقایسه ای و تحلیل صورت های مالی عمودی استفاده می کنیم. تکنیک های نوین خود به دو دسته پارامتریک و ناپارامتریک تقسیم می شوند. تکنیک های سنتی تحت عنوان مدل های مالی ارزیابی عملکرد نیز نامیده می شوند. در این تکنیک ها بیشتر نگاه ها معطوف به عملکرد مالی شرکت ها است که غالبا مبتنی بر صورت های مالی است(کاشانی،1392). صورت های مالی اساسی عبارتند از : صورت های سود و زیان، ترازنامه و صورت جریان های وجوه نقد. تجزیه و تحلیل این سه صورت و همزمان با آن تجزیه و تحلیل نسبت های مالی مربوط را “تجزیه و تحلیل صورت های مالی” می نامند. این نوع تجزیه و تحلیل ها باعث می شود مدیران شرکت ها، صاحبان سرمایه، بستانکاران و سرمایه گذاران بتوانند از وضع مالی حال و آینده شرکت های سهامی مورد نظر خود آماده شوند ودرباره آن قضاوت کنند. در سایه همین تجزیه و تحلیل صورت های مالی است که عده ای به عملکرد های آینده برخی شرکت های سهامی دل می بندند(نوو،1989،28). تجزیه و تحلیل صورت های مالی به دو روش عمده انجام می گیرد. روش اول، تجزیه و تحلیل مقایسه ای که در آن وضع مالی شرکت در یک زمان مشخص ارزیابی و عملکرد آن با عملکرد شرکت رقیب مقایسه می شود. این دو روش مکمل هم هستند. تحلیل گران برای شناخت نقاط قوت و ضعف شرکت از نسبت ها به عنوان یک ابزار متداول استفاده می کنند. نسبت های نقدینگی قدرت شرکت را در پرداخت بدهی های جاری تعیین می کنند. نسبت های فعالیت و یا کارایی درجه کارایی شرکت را از نظر استفاده مؤثر ار منابع تعیین می کنند. نسبت های بدهی یا اهرمی میزان وجوهی را که شرکت از راه گرفتن وام تأمین کرده است را نشان می دهد. نسبت های سود آوری توانایی شرکت در به دست آوردن سود را نشان می دهد(نوو،1989،39).
همانطور که اشاره شد پس از ایرادات وارده به مدل های سنتی بسیاری از شرکت ها طی دهه های 1980 و 1990 کیفیت را به عنوان نقطه اتکای مرکزی خود جهت مدیریت عملکرد انتخاب کردند که پیامد آن ایجاد طبقه ای دیگر از مدل های ارزیابی عملکرد به نام مدل های تعالی سازمان شد(آذر و صفری،1383). مدل هایی همچون مدل جایزه تعالی EFQM، مدل الگوی جایزه کیفیت مالکوم بالدریج53 (MBNQA) و مدل دمینگ54؛ که مبتنی بر نه معیار است که این نه معیارها منعکس کننده فعالیت های مطلوب مدیریت هستند. از این نه معیار پنج معیار شامل مواردی است که سازمان توانایی دستکاری و کنترل آن ها را دارد(توانمندسازها) و چهار معیار دیگر بیانگر مواردی است که سازمان می تواند به آن ها دست یابد(نتایج).
مدل های دیگر نیز تدوین و معرفی شدند از آن جایی که به حوزه تحقیق این پایان نامه مربوط نیستند تنها به ذکر نام آن ها بسنده می کنیم.
1- نظام مدیریت هوشین (HOSHIN)
2- اندازه گیری عملکرد کلیدی (1980)
3- مدل ارزیابی کارت امتیازی متوازن (1992)
4- مدل سینک و تاتل (1989)
5- مدل کیگان (1989)
6- مدل هرم عملکرد (1991)
7- مدل سیستم سنجش عملکرد (1995)
8- مدل آتکیسنون (1998)
9- مدل چارچوب عملکرد چند بعدی (DMP)
10- روش ذینفعان
11- روش ممیزی منابع
12- روش CCM
13- مدل اندازه گیری کارت امتیازی پاسخگویی
14- هزینه یابی بر مبنای فعالیت (1987)
15- مدل نتایج و تعیین کننده ها (1991)
16- فرایندها وسنینر و فاست (1991)
17- الگوی فشار(1992)
18- مدل ارزیابی عملکرد بهیمانی (1993)
19- مدل فرایند کسب و کار (1996)
20- مدل مدوری و استیپل (2000)
21- برنامه جایزه کیفیت ریاست حمهوری آمریکا ویرایش 2000 (GPRA)
22- تحلیل ذینفعان PMS (2001)
23- الگوی مثلث عملکرد سازمانی TPP
24- الگوی مهندسی مجدد
25- الگوی مبتن
ی بر اقتضائات استراتژیک
26- الگوی اعتبارسنجی داخلی و خارجی
27- الگوی سنجش کارایی و اثربخشی
28- الگوهای QFD ، 5S ، 6SIGMA ، . . .

مطلب مشابه :  تحقیق رایگان با موضوعتامین کننده، زنجیره تامین، محدودیت ها، هزینه نگهداری

4-2- کارایی
کارایی بیان این مفهوم است که یک سازمان تا جه اندازه خوب از منابع خود در راستای بهترین تولید استفاده کرده است. کارایی را می توان با توجه به ورودی و از طریق مقایسه بین منابع مورد انتظار مصرف و منابع مصرف شده برای رسیدن به هدفی خاص و یا با توجه به خروجی و با مقایسه میان مقدار خروجی مورد انتظار و استاندارد و خروجی واقعی تعریف نمود؛ همچنین می توان کارایی را با توجه به ورودی و خروجی یک واحد با محاسبه نسبت مجموع موزون خروجی ها به مجموع موزون ورودی ها تعریف کرد.
کارایی خود به انواع کارایی فنی، کارایی تخصیصی، کارایی مقیاس و کارایی اقتصادی به شرح زیر تقسیم می شود.
-کارایی فنی : این کارایی نشان دهنده میزان توانایی یک بنگاه در کسب حداکثر میزان خروجی از مجموعه منابع بکار گرفته شده است.
– کارایی تخصیصی : در این کارایی هدف، تولید بهترین ترکیب محصولات با استفاده از کم هزینه ترین ترکیب ورودی ها است. به عبارت دیگر در این نوع کارایی عامل قیمت و تکنولوژی جهت تعیین کارایی لحاظ می شود.
– کارایی ساختاری : برای مقایسه کارایی صنایع مختاف با محصولات متفاوت مورد استفاده قرار می گیرد و از متوسط وزنی کارایی شرکتهای آن صنعت بدست می آید.
– کارایی مقیاس : کارایی مقیاس یک واحد از نسبت کارایی مشاهده شده آن واحد به کارایی در مقیاس بهینه بدست می آید.
– کارایی اقتصادی : از ترکیب کارایی فنی و کارایی تخصیصی حاصل می شود و در واقع کسب حداکثر میزان خروجی با حداقل هزینه تولید می باشد.
برای ارزیابی عملکرد و محاسبه کارایی واحدها در مواردی که تعداد ورودی ها و خروجی ها به اندازه ای است که تحلیل نموداری غیرممکن است روش های متعددی معرفی شده که بطور کلی به دو دسته روش های پارامتریک و ناپارامتریک تقسیم می شوند. از روشهای پارامتری می توان به رگرسیون و مرزهای احتمالی و از روشهای ناارامتریک می توان به مدلهای برنامه ریزی خطی و غیرخطی، روش وصل نقاط حدی و روش تحلیل پوششی داده ها اشاره کرد. در بسیاری موارد روش های ناپارامتریک بر روش های پارامتریک برتری دارند. این روش ها مبتنی بر سری بهینه سازی های ریاضی می باشد که برای محاسبه کارایی نسبی واحدها مورد استفاده قرار می گیرند.

مطلب مشابه :  مسوولیت اجتماعی

1-4-2- روش های اندازه گیری کارایی فنی
روش های اندازه گیری کارایی فنی را می توان در یک دسته بندی کلی به دو دسته زیر تقسیم بندی نمود.
الف) روش های پارامتری: در این روش تابع تولید مشخص با استفاده از روش های مختلف آماری و اقتصاد سنجی تخمین زده شده سپس با به کارگیری این تابع نسبت به تعیین کارایی اقدام می گردد.
ب) روش های غیرپارامتری: این روش نیازمند تخمین تابع تولید نمی باشد. تحلیل پوششی داده ها روشی غیرپارامتری است که کارایی نسبی واحدها را در مقایسه با یکدیگر ارزیابی می کند.

5-2- انواع بازده نسبت به مقیاس
قبل از ارزیابی واحدهای تصمیم گیری می بایست ابتدا از ارتباط میان نسبت تغییرات ورودی ها و خروجی های واحد تصمیم گیری آگاهی یافت. به این نسبت تغییرات، بازده به مقیاس اطلاق می گردد. انواع بازده به مقیاس

دیدگاهتان را بنویسید