همانطور که گفته شد، مفهوم BIM ورای CAD بوده و مدل BIM در واقع یک سیستم مدلسازی برمبنای پایگاه داده می­باشد. در سیستم BIM فرآیند طراحی با ساخت یک مدل، متشکل از اجزاء هوشمند که معرف در و پنجره، سقف، تیرها، پلکان، سیستم تهویه مطبوع، سیم کشی و … می­باشند، شروع می­شود. این اجزاء هم خودشان و هم ارتباطشان با بقیه اجزاء را بطور دقیق می­شناسند. بنابراین طراح و مجری برای کسب اطلاعات در مورد یک جزء مشخص مثل پنجره از قبیل اندازه، جنس شیشه، چهارچوب و … لازم نیست چندین نقشه پلان، برش، نما و … را زیر و رو نماید و کافی است که مستقیماً به خود جزء مراجعه کند. این جزء تمام اطلاعات مربوط به ویژگیهایش را در خود ذخیره کرده و با اعمال هر تغییری در خواص آن، خودش را با طرح جدید مطابقت می­دهد. همانگونه که در شکل (۲-۱۲)، چگونگی طراحی در یک سیستم BIM نشان داده شده است، BIM به عنوان یک هسته مرکزی در تولید ساختمان عمل نموده و سایر عوامل مرتبط با آن همچون معماران، مهندسین عمران، سازه، سیستم­های مکانیکی و الکتریکی، سازندگان و مجریان طرح و در نهایت مالکان به عنوان المانهای حاشیه­ای استفاده کننده از آن در نظر گرفته می­شوند و به صورت هماهنگ با آن در ارتباط می­باشند.
همانگونه که قبلاً نیز بیان شد، یک مدل BIM علاوه بر ایجاد ارتباط هوشمند بین اجزاء مختلف طراحی، امکان بررسی سناریوهای مختلف طراحی را برای تمام گروهها، به صورت مجازی فراهم می­نماید. به عنوان مثال یکی از سناریوها، می­تواند چرخش مدل ساختمان و بررسی تغییرات میزان مصرف انرژی آن، برحسب زوایای مختلف تابش خورشید باشد. همینطور گروههای دیگر طراحی مشتمل بر سازه و تاسیسات نیز قادرند با اعمال تغییراتی در مدلشان، اثرات این سناریوها را بر معماری پروژه ببینند و بالاخره، پیمانکاران قادرند در حین طراحی و توسعه مدل ساختمان، مواردی از قبیل توالی اجرا، کارآیی، ساخت و نصب را به صورت مجازی تجربه کنند.
 
برای دانلود متن کامل پایان نامه ها اینجا کلیک کنید