در مورد پروژه Ara خیلی وقتا در سایت ما صحبت به میان اومده، پروژه ای که بر مبنای اون کاربران می تونن خیلی راحت و با مونتاژ و اتصال قطعات سخت افزاری به همدیگه، تلفن هوشمندی براساس سلیقه و نیاز خود در اختیار داشته باشن و طبق نیاز قطعه ای خاص رو پیشرفت داده، حذف و یا جانشین کنن.

اما سئوالی که واسه خیلی از خوانندگان هست اینه که یه تلفن هوشمند ماژولار به واقع می تونه کار بکنه و نیاز افراد جور واجور رو جوابگو باشه؟ این پروژه در حد ایده باقی می مونه و یا روزی تماشاگر یه خروجی مهم از اون هستیم؟ اینجور موبایلی با بقیه اجناس موجود در بازار تفاوتای بنیادی داره؟

پائول ارمنکو (Paul Eremenko)، مدیر فنی پروژه تلفن هوشمند ماژولار گوگل، واسه رفع ابهامات در مورد پرسشای یاد شده، در نمایشگاه Expand ۲۰۱۴ نیویورک با خود یه نمونه اولیه از موبایل مورد بحث رو آورده و به خبرنگاران و حضار اجازه داده تا با اون کار کنن.

در برخورد اولیه با محصول نامبرده Engadget می نویسه: "تلفن هوشمند ماژولار به واقع کار می کنه، هست، میشه قطعات سخت افزاری اونو عوض کرد و حتی با اون به بازی انگری بردز (Angry Birds) پرداخت".

در ادامه با سایت ما همراه باشین.

ارمنکو در مورد نمونه اولیه ای که با خود به نمایشگاه یاد شده آورده بود نکات جالبی رو مطرح کرده، که یکی از اونا امکان به کار گیری سنسورهای سلامتی به صورت سفارشی شده.

ایشون یه پالس آکسیمتر (pulse oximeter)، سنسوری که امکان اندازه گیری اندازه اکسیژن خون به کمک نور رو جفت و جور می آورد، از موبایل Ara جدا کرده و توضیح میده این تلفن با یه عالمه از سنسورها می تونه به یه وسیله تشخیصی قوی واسه پزشکان بدل شه. خصوصاً که شما با خرید ماژول پایه و اصلی موبایل هزینه کلی و بزرگ رو پرداخت کردین و واسه جفت و جور ماژولای سنسور متحمل هزینه ای سنگین نمی شین.

[videojs mp4="http://cdn.digiato.com/project-ara-demo.mp4"]

نویسنده Engadget مشاهدات خود از نمایشگاه Expand در مورد پروژه Ara رو این جوری ادامه میده: "همونطوری که ما کمی قبل در هفته جاری تماشاگر بودیم نتیجه کار پروژه Ara واقعاً کار می کرد، ارمنکو روی صحنه از راه رابط کاربری نرم افزاری موبایلی که در دست داشت، یکی از ماژولای فیزیکی رو آنلاک کرد و بعد اونو از کیت اصلی جدا کرد. اینکار بدون اینکه موبایل مورد استفاده خاموش شه صورت قبول کرد و قضیه وقتی باحال تر شد که هیچ اشکالی در کارکرد این محصول به وجود نیومد."

هر چند قطعه جداسازی شده ممکنه تنها یه ماژول نمایشی LED باشه، اما نشون میده تا حدی تئوری اصلی پروژه Ara عملی شده. ارمنکو در مورد اینکه چیجوری همه قطعات می تونن انرژی دریافت کنن یا انرژی دریافتی اونا بدون ایجاد مشکلی قطع شده و بعد اون قطعه رو میشه از بقیه اجزا جدا کرد هم توضیحاتی رو بیان داشته.

در پشت صحنه این اتفاق به حضار اجازه داده شده تا با اجزای جور واجور و متفاوت هر دو مدل از تلفنای هوشمندی که به نمایشگاه آورده شده بود کار کنن. یکی از این اجناس فعال و قابل استفاده بوده و دیگری تنها یه نمونه اولیه غیر قابل استفاده به حساب می اومده.

در صورت تحقق این ایده گوگل و عرضه اجناس براساس اون، دنیای تلفنای هوشمند نسبت به چیزی که ما حالا می شناسیم به طور کاملً متفاوت می شه و مثلا کاربران می تونن در کسری از ثانیه دوربین ۴ مگاپیکسلی موبایل خود رو طبق نیاز با دروبین دیگری که مجهز به سنسور قوی ۱۶ مگاپیکسلی با توانایی فیلمبرداری ۴Kه جانشین کنن، در حالیکه امروزه واسه اینجور تغییری نیازمند خرید یه تلفن جدید با هزینه ای تقریباً قابل توجه هستین.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *