سؤالی که ذهن خیلی از افراد رو درگیر می کنه اینه که مشخصه های نوآورترین آدما کدوم ان و چیجوری میشه این ویژگیا رو در افراد تشخیص داد. به بیان دیگه، خیلیا دوست دارن بدونن ویژگیای شخصیتی مشخصی وجود دارن که نشون بدن کی توان نوآوری داره یا خیر.

با همین دید بنظر میاد که نوآوری یه ویژگی شخصیتیه که بعضی از اون بهره مندند و یه سریای دیگه خیر. اما اتفاقی که در پشت پرده نوآوری اتفاق می افته امیدوار کننده تر از اینه. براساس تحقیقات، نوآورترین آدما ۳ ویژگی روشن «رفتاری» دارن. بهترین نتیجه کار «رفتاری» دونستنِ نوآوری اینه که رفتار رو خیلی راحت تر از عناصر و ویژگیای شخصیتی میشه عوض کرد. در نتیجه، هر کسی میتونه توانایی نوآوری خود رو با به کار گیری رفتارای زیر بهتر کنه:

۱- یادگیری گسترده

نوآورترین آدما علم پایه ای دارن که هم گسترده س و هم عمیق. این دست آدما علم دلیل و معلولی بالایی دارن، یعنی خوب می تونن به پرسشایی که با «به چه دلیل» شروع می شن جواب بدن؛ مخصوصا در بخش اصلی تخصص شون. اونا در این بخش هم تصویر بزرگ تر رو درک می کنن و هم جزئیات ریز چگونگی کارکرد اجزای اونو.

این جور افراد واسه اینکه خود رو با پیشرفتای بخش تخصص شون همراه کنن، با مطالعه، شرکت در رویدادا و سخنرانیا و مشارکت در رد و بدل کردن نظر با بقیه متخصصین، همیشه در حال یادگیری هستن.

البته آدمای نوآور به بخش تخصص خود محدود نمی شن. اونا این رو می دونن که بهترین ایده ها از ترکیب علم اصلی و بینشی به دست میان که از بخشای دیگه کسب می شه. اونا خوب می دونن که پیدا کردن نمونه های یه بخش در بخشای دیگه، بنیان بینشی تازه رو جفت و جور می آورد. در نتیجه، همیشه به دنبال کشف قلمروای ذهنی تازه هستن.

معنی این حرف اون هستش که آدم نوآور همیشه به دنبال وقتی واسه یادگیری چیزای تازه س. اختصاص زمان به به دست آوردن مهارت ها و تواناییای جدید و پیشرفت اونا، نیازمند اولویت دادن به یادگیری در برابر دیگه جنبه های یه شغله.

اگه می خواین نوآورترین آدما رو پیدا کنین، باید به دنبال کنجکاو ترینا بگردین. کی واسه یادگیری وقت میذاره؟ کی بیشتر از همه سؤال می پرسد؟ چه کسیه که از شنیدن جواب راضی نمی شه و بهتر می دونه خودش ببینه به چه دلیل این جواب درسته؟

۲- ایده پردازی زیاد

تحقیقات انجام شده روی خلاقیت تأیید می کنن که وقتی نوبت به پیدا کردن راه حل مشکلات تازه می رسه، افراد و گروه هایی که بهترین ایده ها رو دارن، کسائی هستن که بیشترین ایده ها رو در اختیار داشتن. هرچه ایده های بیشتری تو ذهن بپرورانید، احتمال اینکه ایده فوق العاده ای هم میان اونا پیدا شه بیشتر میشه.

معنی دیگه این حرف اون هستش که ایده های بدی که به ذهن آدمای نوآور می رسه هم کم نیس. درک این نکته اهمیت زیادی داره چون که وقتی به دنبال نوآورترین آدما می گردید، دقیق شدن و فوکوس کردن روی کسائی که ایده به خصوص خوبی داشتن وسوسه برانگیز تر از دقیق شدن و فوکوس کردن روی کسانیه که ایده های بد هم در کارنامه شون داشتن. یعنی احتمال دست کم گرفتن پتانسیل نوآوری تموم کسائی که در برههایی ایده های بدی هم داشتن بسیار بالا میشه.

اینکه یه بار ایده خوبی به ذهنتون خطور کنه چیز عجیبی نیس. اما کسائی که زیاد ایده پردازی می کنن، احتمال اینکه بارها نوآوری شون شکوفا شه بیشتره. وقتی تمایل به خلق ایده های خوب در کنار علم پایه وسیع قرار بگیره، میشه گفت دو مورد از اجزای تشکیل دهنده یه نوآور بزرگ برآورده شدن.

۳- توجه به جزئیات

خلاقیت ویژگی فوق العاده ایه، اما ایده به تنهایی ارزشی نداره. یعنی، ایده داشتن آسون ترین بخش روند نوآوریه. بخش سخت اون گرفتن این ایده و تبدیل اون به چیزیه که بشه در عمل ازش استفاده ای کرد.

ایده داشتن آسون ترین بخش روند نوآوریه.

جزئیات این وسط از اهمیت زیادی بهره مند هستن. آدم نوآور، ایده رو میگیره و بعد روی این تمرکز می کنه که چیجوری میشه این ایده رو در عمل به کار بست. آدمای نوآور واسه پرداخت جزئیات یه پروژه تازه وقت خیلی بیشتری صرف می کنن تا ایده پردازی صرف.

این یعنی آدم نوآور باید آمادگی و عزم لازم واسه شناسایی مشکلاتی که سد راه موفقیت یه ایده جدید می شن رو داشته باشه. بعد باید بتونه با تشکیل تیمی، ایده مورد نظر رو با دنیایی که قراره در اون استفاده کرده شه تطبیق دهد.

در آخر، اگه به دنبال آدمای فوق العاده نوآور می گردید، باید به دنبال کسی باشین که هم به تصویر کلی اهمیت میده و هم به تک تک جزئیات اون. نوآوران باید بدونن نوآوری هاشون چیجوری در زیست بوم بزرگ تر جا خوش می کنن. در آن واحد هم باید به این فکر باشن که چیجوری به ایده خود زندگی ببخشند.

پس به دنبال کسائی باشین که به دنبال شناسایی مشکلات می رن و نسبت به پشت سر گذاشتن این مشکلات نگرشی مثبت دارن. خیلیا هستن که ایرادای ایده های جور واجور رو خوب پیدا می کنن و البته بیشتر اونا هم این ایرادا رو بهونه ای قرار میدن واسه پیشرفت نکردن. اما اون دسته از آدما که مشکلات رو به دید رقابت می بینن، همون کسائی هستن که توانایی تبدیل یه ایده به واقعیت رو هم دارن.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *