اثر تنش شوری بر خصوصیات رشدی برخی از ژنوتیپ های انتخابی بادام (Prunus …

اثر تنش شوری روی دانهالهای ۴ رقم بادام (تونو، سهند، نانپاریل و آذر) بررسی و گزارش شد که شوری باعث کاهش آهنگ رشد گیاهان میشود. طول ساقه، وزن تر و خشک کل گیاهچه، شاخساره و ریشه در هر چهار رقم کاهش یافت. مقدار کاهش در این شاخصها متناسب با غلظت شوری بود. بیشترین کاهش مربوط به غلظت ۱۰۰ میلیمول در لیتر بود. آنان بیان کردند که علت کاهش زیست توده، کاهش فتوسنتز در اثر شوری است ]گریگوریان و همکاران، ۱۳۸۱[.
در تحقیق دیگری، اثر تنش شوری روی ۴۷ ژنوتیپ گزینش شده بادام بذری منطقه آذربایجان به منظور دستیابی به ژنوتیپ های متحمل به شوری بررسی و گزارش شد که آستانه تحمل به شوری این ژنوتیپها در طول یک فصل کامل زراعی بین ۲۵ تا ۵۰ میلی مول بر لیتر ( ۶/۳ تا ۴/۵ دسی زیمنس بر متر) بود که در مقایسه با پایه GF677مقاومت کمتری داشتند ]رهنمون، ۱۳۸۹[.
در تحقیقی دیگر، شاخصهای رشدی در دو رقم گیلاس بیگارا بورلات[۱۸] و تراگانا ادیسیس[۱۹] پیوند شده بر روی پایه مازارد تحت شرایط تنش شوری (صفر، ۲۵ و ۵۰ میلی مول در لیتر) بررسی و گزارش شد که با افزایش شوری، وزن تر، خشک، سطح برگ و میزان کلروفیل کل در برگهای بالایی و پایینی در هر دو رقم به طور معنی داری کاهش مییابد با این تفاوت که سرعت کاهش رشد، در برگهای پایینی بیشتر از برگهای بالایی بود [Papadakis et al., 2007].
با بررسی اثر تنش شوری روی تمشک قرمز[۲۰] معلوم شد که طول و قطر ساقه و سرعت نسبی رشد با افزایش سطح شوری کاهش پیدا کرد. وزن خشک و تر گیاه نیز در اثر شوری کاهش معنیداری پیدا کرد و در غلظتهای ۱۵، ۲۰ و ۳۰ میلیمولار کلریدسدیم به ترتیب ۳۴%، ۴۵% و ۴۸% کاهش در وزن خشک حاصل شد. نسبت وزن خشک و تر ریشه به وزن خشک و تر شاخه در اثر افزایش سطح شوری افزایش یافت که تنها در غلظت ۳۰ میلیمولار، میزان افزایش معنیدار بود و این مهمترین سازگاری مورفولوژیکی گیاه در مقابل کاهش پتانسیل آب است [Neocleous and Vasilakakis, 2007].
با بررسی اثر تنش شوری کلرید سدیم بر رشد رویشی و تولید میوه دو رقم توت فرنگی السانتا[۲۱] و کرونا[۲۲] گزارش شد که شوری باعث کاهش ۴۴ درصدی رشد در رقم کرونا و کاهش ۹۰ درصدی رشد در رقم السانتا شد [Saied et al., 2005].
میزان حساسیت گیاهان نسبت به شوری، حتی در مورد گیاهی چون پسته که به عنوان گیاه مقاوم به شوری شناخته شده است، علاوه بر آن که در مورد ارقام مختلف در یک گروه متفاوت است [Abtahi and Karimian, 1995 and Sepaskhah and Karimian, 2003]، به طور کامل وابسته به غلظت یون های مولد شوری است .[Morant- Mancue et al., 2004] گزارش شده است که، افزایش سطح شوری موجب کاهش رشد گیاه پسته می گردد و میزان رشد ساقه و برگ با همدیگر سیر نزولی مشخصی را طی می کند. با این وجود، هنگامی که رشد برگ و ساقه به طور جداگانه ارزیابی گردد، ملاحظه شده است که برگ دارای بیشترین حساسیت نسبت به شوری است، بطور یکه پایین ترین سطح شوری بکار رفته ( ۱۸میلی اکی والان در هر کیلوگرم خاک) نیز موجب کاهش معنی داری در رشد برگ شده است [Abtahi and Karimian, 1995].
کریمی و همکاران (۲۰۱۲) تحمل به شوری پایه‌های وحشی پسته ایران را با استفاده از ۴ سطح شوری (۷۵/۰، ۵، ۱۰ و ۱۵ دسی زیمنس بر متر) کلرید سدیم مورد ارزیابی قرار دادند. نتایج آنها نشان داد که وزن خشک برگ در ۴ پایه مورد ارزیابی، با افزایش سطح شوری به‌طور معنی‌داری کاهش یافت. بطوریکه پایه‌های وحشی موتیکا و آتلانتیکا دارای بیشترین وزن خشک برگ بودند. ایشان عنوان کردند که کاهش وزن خشک ساقه وابسته به نوع پایه می‌باشد بطوریکه بیشترین و کمترین میزان وزن خشک ساقه در پایه‌های آتلانتیکا و کردیکا مشاهده شد.
در تحقیقی نارنگی سانبورست[۲۳] را روی پایههای مختلف مرکبات پیوند زدند و تیمارهای شوری ۰ و ۷۵ میلی مولار را روی آنها اعمال و مشاهده کردند که شوری باعث کاهش رشد در تمام ترکیبات پیوندی شد. تحت تأثیر تنش شوری در پیوند رقم سانبورست روی پایه کلئوپاترا[۲۴] از لحاظ وزن خشک برگ تفاوت معنیداری با تیمار شاهد مشاهده نشد. ولی در پیوند روی رقم کاریزو سیترنج[۲۵] وزن خشک برگ، کاهش یافت. همچنین، سطح برگ این رقم نیز در پیوند روی پایه کلئوپاترا بیشتر بود و این نشانه تحمل بیشتر پایه کلئوپاترا به شرایط شوری بود [Garcia-Sanchez et al, 2002].
در تحقیقی تأثیر تنش شوری روی رقم سلطانی انگور بررسی و مشاهده شد که طول شاخهها و وزن خشک کل در اثر شوری در تمام ترکیبات پیوندی به طور معنیداری کاهش یافت و میزان تولید ماده خشک در قلمههای انگور نسبت به انگورهای پیوندی بیشتر بود که مربوط به تجمع مقدار بیشتری سدیم و کلر در انگورهای پیوندی است et al., 2000] [Katerji .
با مطالعه اثر کلرید سدیم بر رشد درون شیشهای قلمههای انگور رقم یاقوتی گزارش شد، وزن تر و خشک گیاه در غلظت پایین NaCl افزایش یافت ولی با افزایش سطح شوری کاهش در وزن تر و خشک مشاهده شد [Singh et al., 2000].
در شرایط تنش شوری، رشد ریشه معمولاً کمتر از رشد ساقه تحت تأثیر قرار میگیرد، بنابراین نسبت ریشه به ساقه زیاد می شود. در شرایط تنش شوری، میزان فتوسنتز در گیاهان به طور معنیداری کاهش می یابد که منتج به کاهش در ماده سازی و میزان رشد اندام هوایی میشود و در نتیجه باعث تغییر نسبت ریشه به اندامهای هوایی میشود .[Chen et al., 2001]
با مطالعه اثر تنش کلرید سدیم بر شاخصهای رشد پنج رقم زیتون معلوم شد که شوری باعث کاهش رشد رویشی گیاه میشود و این کاهش در قسمتهای هوایی گیاه بیشتر از ریشه بود که نشان میدهد اندامهای هوایی زودتر از ریشه تحت تأثیر شوری قرار میگیرند]رضایی و همکاران، ۱۳۸۵[.
۱-۱۳- اثرات تنش شوری بر خصوصیات فیزیولوژی بادام و سایر درختان میوه
۱-۱۳-۱- اثرات تنش شوری بر پارامترهای فتوسنتزی بادام و سایر درختان میوه
شوری باعث تخریب ساختار کلروپلاستها، کاهش میزان کلروفیل و عدم پایداری ترکیبهای رنگیزه-پروتئین میشود ]حیدری شریفآباد، ۱۳۸۰; [Parida and Das 2005. در صورت تجمع بیش از حد نمک در بافتهای گیاهی و کاهش غلظت پتاسیم برگها، ایجاد مسمومیت باعث تسریع پیری و در نتیجه کاهش سطح فتوسنتزی گیاه شده و در نهایت با کاهش تثبیت دیاکسیدکربن، فتوسنتز گیاه نمیتواند رشد گیاه را تضمین کند و علت اصلی کاهش رشد و عملکرد گیاهان در اثر تنش شوری، کاهش فتوسنتز است ] Mohajan and Toteja, 2005; Munns, 2002; Parida and Das 2005 [. بسته شدن روزنهها در اثر تنش آبی، اولین علت کاهش فتوسنتز گیاه در این شرایط میباشد و در نتیجه رشد گیاه در این حالت کاهش مییابد ] Mohajan and Toteja, 2005; Munns, 2002 [. بسته شدن روزنهها در واقع یک واکنش مستقیم به کاهش آب خاک است و قبل از کاهش معنیدار در تورژسانس سلولهای مزوفیل برگ رخ میدهد و از جمله مکانیسمهای فیزیولوژیکی در گیاهان برای جلوگیری از وارد شدن صدمه به بافتهای گیاهی، بسته شدن روزنهها و کاهش نمو برگها است که در این صورت آب برگها از دست نمیرود ] Mohajan and Toteja, 2005 [. تنشهای شوری و خشکی باعث کاهش هدایت روزنهای میشوند و از این طریق راندمان مصرف آب گیاه را تا حدودی بهبود میبخشند ولی مقدار دیاکسیدکربنی را که میتواند به وسیله گیاه تثبیت شده و برای رشد گیاه به کار گرفته شود را کاهش میدهند ]میرمحمدی میبدی و قرهیاضی, ۱۳۸۱; [Felexas et al., 2000.
اثر تنش شوری روی دانهالهای ۴ رقم بادام (تونو، سهند، نانپاریل و آذر) بررسی و گزارش شد که افزایش جذب Cl نسبت به+ Na در اثر شوری باعث کاهش جذب آنیونهایی مثل نیترات ( ) و در نتیجه کاهش رشد سطح فتوسنتزی و درنهایت کاهش فتوسنتز و کاهش رشد گیاه میشود ]گریگوریان و همکاران، ۱۳۸۱[.
] غلامی و راحمی، ۱۳۸۹[، اثر غلظتهای مختلف شوری را بر میزان کلروفیل برگهای پایه GF677 بررسی و گزارش کردند که با افزایش غلظت شوری میزان کلروفیل برگها به طور معنیداری کاهش یافت.
اثر غلظت های مختلف شوری بر میزان شدت فتوسنتز و کلروفیل در دو پایه GF677 و تووانو بررسی و گزارش شد که با افزایش غلظت شوری به طور معنیداری از شدت فتوسنتز و میزان کلروفیل برگ در هر دو پایه کاسته شد ولی میزان کاهش در پایه بذری تووانو بیشتر از پایه GF677 بود ]اورعی وهمکاران، ۱۳۸۸[.
]دژمپور و همکاران، ۱۳۹۱[، اثر تنش شوری کلریدسدیم را بر میزان کلروفیلهای a، b و کل در برخی از پایههای جنس پرونوس، بررسی و گزارش کردند که میزان کلروفیل های b و کل، تحت شرایط تنش شوری به طور معنیداری کاهش یافت، اما میزان کاهش کلروفیل a، در این گیاهان معنیدار نبود.
شاخصهای رشدی در دو رقم گیلاس ‘Bigarreau Burlat’ و ‘Tragana Edessis’ پیوند شده بر روی پایه مازارد تحت شرایط تنش شوری (صفر، ۲۵ و ۵۰ میلی مول در لیتر) بررسی و گزارش شد که با افزایش شوری میزان کلروفیلهای a، bو کل در برگهای بالایی و پایینی در هر دو رقم به طور معنی داری کاهش یافت با این تفاوت که سرعت کاهش میزان کلروفیل، در برگهای پایینی بیشتر از برگهای بالایی بود [Papadakis et al., 2007].
در تحقیقی اثر تنش شوری حاصل از کلریدسدیم بر روی تمشک قرمز بررسی و مشاهده شد که در اثر شوری، میزان کلروفیل برگهای تمشک به طور معنیداری کاهش پیدا کرد. با افزایش غلظت نمک در محلول غذایی، سرعت فتوسنتز و هدایت روزنهای برگ به طور معنیداری کاهش یافت ولی در غلظت دیاکسیدکربن بین سلولی تغییری حاصل نشد. این مسئله بیانگر آن است که کاهش هدایت روزنهای برگ باعث کاهش دیاکسیدکربن بینسلولی نمیشود و کاهش در سرعت فتوسنتز به هدایت روزنهای و غلظت دیاکسیدکربن بینسلولی بستگی ندارد، بلکه بیشتر عوامل غیرروزنهای نظیر سمیت یونهای کلر و سدیم ناشی از شوری و نیز بههمخوردن تعادل آبی گیاه در این امر دخیل هستند و علت اصلی کاهش فتوسنتز در این گیاه، کاهش در میزان کلروفیل برگها است. شوری بیشتر بر اعضای فتوسنتز کننده گیاه اثر گذاشته است نه بر گشودگی روزنهها و کاهش ظرفیت فتوسنتزی و در نتیجه محدودیت تأمین انرژی در کنار اثرات سمی یونهای کلر و سدیم باعث محدودشدن رشد گیاه تحت شرایط شوری شد [Nokleos and Vasilakakis, 2007].
کریمی و همکاران [Karimi et al., 2009]، اثر ۴ سطح کلرید سدیم (۰، ۸۰۰، ۱۶۰۰و ۳۲۰۰ میلی‌گرم بر کیلو‌گرم خاک) را بر محتوای کلروفیل کل پایه‌های قزوینی و بادامی ریز بررسی و گزارش کردند که محتوای کلروفیل کل در هر دو پایه با افزایش در سطح شوری کاهش یافت. اما میزان کلروفیل کل در پایه قزوینی در مقایسه با پایه بادامی بیشتر بوده است. همچنین شوری سبب کاهش در سرعت فتوسنتز شد بطوریکه در کمترین سطح شوری میزان سرعت فتوسنتز کاهش یافت.
در پژوهش دیگری، کریمی و همکاران (۲۰۱۲)، اثر ۴ سطح کلرید سدیم (۷۵/۰، ۵، ۱۰و ۱۵ دسی زیمنس بر متر) را بر خصوصیات فیزیولوژیک پایه‌های قزوینی، پایه وحشی سرخس، بادامی زرند A و بادامی زرند B بررسی و گزارش کردند که محتوای کلروفیل با افزایش سطح شوری آب آبیاری کاهش یافت، بطوریکه بیشترین میزان محتوای کلروفیل در بالاترین سطح شوری در بادامی زرند B و پایه قزوینی مشاهده شده است. همچنین عنوان کردند که روند کاهش در محتوای کلروفیل در پایه بادامی زرند A و بادامی زرند B در مقایسه با پایه سرخس به‌صورت تدریجی بوده است.
بنعاشر و همکاران [Ben Asher et al., 2006]، با بررسی نقش آبیاری با آب شور بر فاکتورهای رشدی انگور پیوند شده بر پایه راگری[۲۶]، بیان داشتند، هدایت روزنهای، بیشتر از فتوسنتز و تعرق به شوری حساس میباشد و با افزایش سطح شوری در آب آبیاری، هدایت روزنهای برگها سریعاً کاهش یافت.
فیساراکیس و همکاران [Fisarakis et al., 2001]، اثر تنش شوری را بر واکنش قلمههای رقم سلطانی انگور و ترکیبات پیوند این رقم روی شش پایه مختلف بررسی و گزارش کردند که با افزایش سطح شوری، سرعت فتوسنتز در هر دو حالت به مقدار زیاد کاهش مییابد که با مقدار کلر موجود در برگها همبستگی شدیدی داشت و کاهش جذب نیترات ( NO3) و نیز تنش اسمزی حاصل از تجمع بیش از حد یون کلر در برگهای ترکیبات پیوندی میتواند کاهش بیشتر فتوسنتز ناشی از تنش شوری را توجیه کند. آنان بیان کردند، کاهش فتوسنتز در اثر افزایش شوری با کاهش هدایت روزنهای همراه است و یک رابطه خطی مستقیم بین آنها وجود دارد.
چارتزولاکیس و همکاران [Chartolaksis et al., 2006]، اثر تیمار شوری را بر پارامترهای فتوسنتزی نهالهای ۵ ساله دو رقم زیتون کورونیکی[۲۷] و ماستویدیس[۲۸] بررسی و گزارش کردند که با افزایش سطح شوری، سرعت فتوسنتز به طور معنیداری در هر دو رقم کاهشیافت و کاهش در این فاکتور در رقم کورونیکی بیشتر بود.
گارسیاسانچز و همکاران [Garsia-Sanchez et al., 2002]، با بررسی اثرات تنش شوری اعمال شده بر تبادلات گازی نارنگی سانبورست پیوند شده روی پایههای مختلف گزارش کردند که تجمع Cl و Na+ در برگهای تحت تنش شوری، علت اصلی کاهش میزان کلروفیل برگ، نقطه اشباع دیاکسیدکربن و هدایت روزنهای برگها است و با افزایش سطح شوری تمام فاکتورهای مربوط به تبادلات گازی کاهش نشان داد.
۱-۱۳-۲-اثرات تنش شوری بر تغییرات فلورسانس کلروفیل
گزارش شده است که تنش شوری یکی از مهمترین عوامل محیطی محدود کنندهی فتوسنتز است [Sayed, 2003]، زیرا با بسته شدن روزنهها، COدرون سلولی کاهش مییابد که در نتیجه آن، تجمع ناقلین الکترون پرانرژی، تشکیل رادیکالهای آزاد، آشفتگی کمپلکسهای برداشت کنندهی نور و افت کارایی فتوسنتز رخ می دهد [Griffiths and Parry, 2002]. بعلاوه، تنش شوری از طریق کاهش مقدار پروتئینهای چسبنده به کلروفیل، باعث کاهش پروتئین-رنگدانههای کلروپلاستینها برداشت کننده نوری فتوسیستم II میشود [Yuan et al., 2005]. فتوسیستم II نقش مهمی در پاسخ فتوسنتزی به عوامل محیطی در گیاهان عالی بازی میکند. تکنیک سنجش فلورسانس کلروفیل در سالهای اخیر در مطالعات اکوفیزیولوژی گیاهی به عنوان یک روش سریع، حساس و غیر تخریبی برای بررسی وضعیت کلروفیل گیاهی بسیار مورد توجه و استفاده قرار گرفته است [Baker and Rosenqvist, 2004].
به طور کلی، انرژی نور جذب شده بوسیله مولکولهای کلروفیل در یک برگ علاوه بر مصرف در چرخههای فتوسنتزی ممکن است به صورت گرما تلف شود یا به صورت تابشی که در واقع همان فلورسانس کلروفیل نامیده می شود، بازتابش شود [Maxwell and Johnson, 2000]. در حقیقت، مقدار فلورسانس کلروفیل به عنوان معیاری برای سنجش سالم بودن غشای تیلاکوئیدی و کارایی نسبی انتقال الکترون از فتوسیستم II به فتوسیستم I در نظر گرفته میشود. ابزار اندازهگیری این پارامترها با استفاده از خاصیت فلورسانس فوق الذکر در دسترس است. کارایی این دستگاه به این صورت است که پس از قرار گرفتن برگ در مقابل این نور، فلورسانس کلروفیل افزایش یافته و به سطح [۲۹]FO می رسد. در FO توان استفاده از انرژی برانگیخته در حداکثر است. بنابراین قسمت بیشتری از انرژیی مولکول برانگیخته، در واکنشهای فتوشیمیایی مصرف شده و فلورسانس حداقل است. وقتی شدت نور کافی باشد، فلورسانس از مقدار FO به حداکثر مقدار خود یعنی Fm[30] افزایش مییابد. این افزایش، نشان دهنده افزایش تدریجی عملکرد فلورسانس و کاهش سرعت واکنشهای فتوشیمیایی است [Baker and Rosenqvist, 2004]. یکی دیگر از پارامترهای مهم فلورسانس کلروفیل، [۳۱]Fv است که به صورت Fm-FO به دست می آید. نسبت Fv/Fm حداکثر کارآیی کوآنتومی فتوسیستم II برای تبدیل نور جذب شده به انرژی شیمیایی را نشان میدهد. تنشهای محیطی با تأثیر بر فتوسیستم II باعث کاهش این نسبت میشوند [Morison and Videng, 1995]. شاخص Fv/Fm در بسیاری از مطالعات مرتبط با اثر تنش در گیاهان مورد استفاده قرار گرفته است[Deall and Toivonen, 2003; Herda et al., 1999; Starck et al., 2000; Kodad et al., 2010; Ranjbar Fordoei et al., 2006 ]
در بسیاری از گونههای گیاهی زمانی که Fv/Fmدر حد ۸۳/۰ باشد، به این مفهوم است که تنشی بر گیاه وارد نشده است و لذا پایینتر بودن این نسبت، حاکی از وجود تنش است [Maxwell and Johnson, 2000].
رنجبرفردوئی و همکاران [Ranjbarfordoei et al., 2006]، اثر تنش شوری کلرید سدیم در چهار سطح (۳/۰، ۵/۰، ۷/۰ و ۱ زیمنس بر متر مربع) را بر تغییرات کلروفیل فلورسانس دانهالهای یک ساله بادام شیرین بررسی و گزارش کردند که با افزایش مدت زمان اعمال تنش شوری، میزان فلورسانس متغیر و نسبت فلورسانس متغیر به فلورسانس حداکثر کاهش یافت. آنها علت کاهش نسبت فلورسانس متغیر به فلورسانس حداکثر را به دلیل تاثیر تنش شوری بر محدودیت کارایی دستگاه فتوسنتز بیان کردهاند.
در تحقیقی اثر تنش شوری حاصل از کلریدسدیم بر روی تمشک قرمز بررسی و مشاهده شد که در اثر شوری، شاخص فلورسانس متغیر به فلورسانس حداکثر (Fv/Fm)، برگهای تمشک به طور معنیداری کاهش پیدا کرد [Nokleos and Vasilakakis, 2007].
]حکم آبادی و همکاران، ۱۳۸۲[، تاثیر سطوح مختلف شوری (۰، ۷۵، ۱۵۰ و ۲۲۵ میلی‌مولار) کلرید سدیم را بر پارامترهای فتوسنتزی سه پایه بادامی زرند، سرخس و قزوینی مورد ارزیابی قرار دادند و گزارش کردند که تغییرات فلورسانس متغیر و نسبت فلورسانس متغیر به فلورسانس حداکثر در برگهای پایههای مورد آزمایش تحت تنش شوری هیچ گونه تفاوت معنی‌داری با گیاه شاهد ندارد.
۱-۱۳-۳- اثرات تنش شوری بر روابط آبی بادام و سایر درختان میوه
تنظیم محتوای آب برگ در شرایط شور، بخشی از فرآیند تحمل به شمار میآید، چرا که محتوای آب و املاح با کمک هم میزان فشار آماس را مشخص میکنند [Hampson and Simpson, 1990a]. در شرایط تنش شوری سلولهای گیاه برای حفظ توان اسمزی جهت جذب آب، به تجمع نمک یا سنتز ترکیبات آلی مثل قندها و اسیدهای آمینه می پردازند و در این شرایط میزان نسبی آب برگ بر اثر افزایش غلظت نمک به شدت کاهش مییابد [Mohajan and Toteja, 2007] . اثرات سوء کاهش آب در گیاهان، از کاهش ساده فشار تورمی سلول که منجر به کاهش توسعه برگها و ریشهها میگردد تا خسارت شدید و حتی پلاسمولیز سلولی، می تواند از جمله اثرات قابل برگشت تنش باشد. به عنوان یک قاعده کلی به نظر میرسد، گیاهانی که در شرایط شور سریعتر به حالت تعدیل اسمزی میرسند، با محیط اطراف خود سریعتر سازگار شده و با جذب بهتر آب میتوانند مقدار نسبی آب را در حد مطلوب حفظ کنند ]حیدری شریف آباد، ۱۳۸۰[.
شیبلی و همکاران [Shibili et al., 2003]، با بررسی اثر شوری بر روابط آبی و محتوای یونی بادام تلخ گزارش کردند که پتانسیل اسمزی شیره یاختهای برگ از منفی ۴/۰ در شاهد تا منفی ۱/۱۱ در تیمار ۱۰۰ میلی مول بر لیتر نمک کلرید سدیم قابل افزایش است.
ماسایی و همکاران [Massai et al., 2004]، با مطالعه اثر سطوح مختلف نمک کلرید سدیم بر هلوی رقم آرمکینگ پیوند شده روی پایههای میروبالانMr.S2/5) ) و GF677 نشان دادند که با افزایش غلظت نمک، محتوای نسبی آب و پتانسیل اسمزی در حالت آماس کامل در برگهای ترکیب پیوندی’Arm’ /‘GF677 کمتر از از ترکیب پیوندی Arm/Mr.S2/5 کاهش مییابد. این محققان علت این امر را افزایش تدریجی یونهای سدیم با افزایش سطح شوری حتی تا دو برابر نسبت به شاهد در تیمار ۱۲۰ میلی مول در لیتر در ترکیب پیوندی اخیر بیان نمودند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  ۴۰y.ir  مراجعه نمایید.