دسترسی متن کامل – اثرات دریافت اتوسوکسیماید در دوره تکوین بر اضطراب، افسردگی و آپاپتوز سلولی …

نمودار ۴-۸- مقایسه میانگین مدت زمان عدم تحرک در آزمون شنای اجباری در روز دوم بین موشهای ماده گروه کنترل و دریافت کننده ساخارین و اتوسوکسیماید.

P<0.05* در مقایسه با گروه کنترل

P<0.05# در مقایسه با گروه ساخارین

تعداد دفعات غوص [۳۹] آزمون شنای اجباری در روز اول در نرهای سه گروه از نظر آماری تفاوت معنیداری نشان نداد ( نمودار۴-۹).
ethosuximide

نمودار ۴-۹- مقایسه میانگین دفعات غوص در آزمون شنای اجباری در روز اول بین موشهای نر گروه کنترل و دریافت کننده ساخارین و اتوسوکسیماید.

بین سه گروه تفاوت معنیداری مشاهده نشد.

تعداد دفعات غوص آزمون شنای اجباری در روز اول در ماده های گروه دریافت کننده اتوسوکسیماید نسبت به گروه کنترل افزایش معنیداری نشان داد (P<0.01). تعداد دفعات غوص آزمون شنای اجباری در روز اول، ماده های گروه دریافت کننده ساخارین نسبت به گروه کنترل افزایش معنیداری نشان داد (P<0.05). ( نمودار۴-۱۰).
ethosuximide

نمودار ۴-۱۰- مقایسه میانگین دفعات غوص در آزمون شنای اجباری در روز اول بین موشهای ماده گروه کنترل و دریافت کننده ساخارین و اتوسوکسیماید.

**P<0.01 در مقایسه با گروه کنترل

P<0.05* در مقایسه با گروه کنترل

۴-۴- اثرات دریافت اتوسوکسیماید در دورهی تکوین بر ناحیهی سجافی پشتی

در این مطالعه تعداد نورونهای بیان کننده کاسپاز ۳ در ناحیه هسته سجافی پشتی با بهره گرفتن از فرایند ایمونوهیستوشیمی مورد مطالعه قرار گرفت. در این تکنیک نورونهای بیان کننده کاسپاز ۳ پس از اتمام واکنش رنگ گرفته و در مشاهده میکروسکوپی قابل رؤیت هستند. نتایج این مطالعه نشان داد که در موشهای نر نه روزه دریافت غلظت ۲۰ میلیگرم بر کیلوگرم در روز اتوسوکسیماید به صورت محلول با ساخارین در دوره تکوین مغز کاهش
معنیداری در نورونهای بیان کننده کاسپاز ۳ در ناحیهی هسته سجافی پشتی نسبت به گروه های دریافت کننده ساخارین با غلظت ۴۰ میلیگرم بر کیلوگرم در روز و گروه کنترل نشان داد (P<0.001). (نمودار ۴-۱۱).
ethosuximide

نمودار ۴-۱۱- مقایسه میانگین تعداد نورونهای CSP+ بین موشهای نر گروه کنترل و دریافت کننده ساخارین و اتوسوکسیماید در ناحیه هسته سجافی پشتی.

P<0.001  در مقایسه با گروه کنترل

P<0.001### در مقایسه با گروه ساخارین.

در موشهای نه روزه ماده دریافت غلظت ۲۰ میلیگرم بر کیلوگرم در روز اتوسوکسیماید به صورت محلول با ساخارین در دوره تکوین مغز کاهش معنیداری در نورونهای بیان کننده کاسپاز ۳ در ناحیهی هسته سجافی پشتی نسبت به گروه های دریافت کننده ساخارین با غلظت ۴۰ میلیگرم بر کیلوگرم در روز و گروه کنترل نشان داد (P<0.001). (نمودار ۴-۱۲).
ethosuximide

نمودار ۴-۱۲- مقایسه میانگین تعداد نورونهای CSP+ بین موشهای ماده گروه کنترل و دریافت کننده ساخارین و اتوسوکسیماید در ناحیه هسته سجافی پشتی.

P<0.001  در مقایسه با گروه کنترل

P<0.001### در مقایسه با گروه ساخارین

شکل ۴-۱- هسته سجافی پشتی در گروه های کنترل، شاهد و تیمار نشان میدهد

(به ترتیب A، B و C). خط مقیاس ۱۰۰ میکرومتر.
شمارش سلولهای نشاندار شده در مساحتی معادل ۰۶۲۵/۰ میلیمتر مربع انجام شده است.

فصل پنجم

بحث و نتیجهگیری

۵- بحث و نتیجهگیری

تعداد دفعات عبور از خطوط موشهای نر و ماده گروه دریافت کننده ساخارین نسبت به گروه کنترل، افزایش معنیداری را نشان داد. تعداد دفعات عبور موشهای ماده گروه دریافت کننده اتوسوکسیماید از خطوط نسبت به گروه کنترل، افزایش معنیداری را نشان داد.
براین اساس بنظر میرسد دریافت ساخارین در دوره جنینی میزان فعالیت حرکتی پایه در دوره بلوغ را افزایش میدهد در حالی که دریافت همزمان اتوسوکسیماید این اثر را تا حدودی تعدیل کرده و در موشهای نر به حدود کنترل میرساند.
دریافت میزان بالای ساخارین با بروز سرطان مثانه در موش صحرایی ارتباط داده شده ولی چنین تأثیری در مورد انسان گزارش نشده است (Schoenig et al., 1985). تاکنون اثرات ناشی از دریافت ساخارین بر عملکردهای رفتاری در مدلهای آزمایشگاهی و یا انسان گزارش نشده است.
نتایج بدست آمده نشان داد دریافت اتوسوکسیماید در دوره جنینی مدت زمان حضور در بازوی باز را بطور معنیداری تنها در موشهای ماده نسبت به گروه کنترل و شاهد کاهش
میدهد که نشان دهنده افزایش اضطراب در این موشها میباشد.
در روز نخست آزمون شنای اجباری زمان بیحرکتی در موشهای نر از گروه اتوسوکسیماید در مقایسه با گروه های شاهد و کنترل کمتر بود که نشان دهنده کاهش شاخص افسردگی در این موشها میباشد. در روز دوم آزمون این تفاوت بین موشهای نر از سه گروه مشاهده نشد، که نشان میدهد دریافت فلوکستین میتواند عامل ایجاد تفاوت بین گروه تیمار با گروه های شاهد و کنترل را جبران نماید.
نشان داده شده است که در موشهای مدل دارای صرع غائب مدت زمان حضور و دفعات ورود به بازوهای باز در آزمون ماز بعلاوه مرتفع کمتر از موشهای کنترل و مدت بیحرکتی در آزمون شنای اجباری بیشتر از موشهای کنترل میباشد که معرف افزایش اضطراب و افسردگی در این موشها میباشد. بعلاوه، دریافت اتوسوکسیماید به میزان mg/kg 100 نیم ساعت قبل از آزمونهای رفتاری فوق باعث افزایش دفعات ورود و مدت حضور در بازوهای باز و نیز کاهش مدت بیحرکتی در آزمون شنای اجباری شده و بعبارتی شاخصهای مربوط به اضطراب و افسردگی را بهبود میبخشد. در مطالعه مذکور افزایش اضطراب و افسردگی در موشهای مدل صرعی ارتباط مستقیمی با بروز تخلیه های اسپایک موج نشان داد و با توجه به مهار قابل توجه این تخلیه ها توسط اتوسوکسیماید بنظر میرسد تأثیر تعدیلی آن بر میزان اضطراب و افسردگی بطور ثانویه از کاهش تخلیه های اسپایک موج نتیجه میشود (Shaw et al., 2009). در مطالعه حاضر موشهای مورد مطالعه غیر صرعی بوده و الگوهای تخلیه شاخص صرع رانشان نمیدهند. بعلاوه دریافت اتوسوکسیماید با غلظت کمتر، بطور مزمن و در دوره تکوین مغز رخ میدهد. در حالی که تیمار حاد موشهای مدل صرع غائب تأثیر تعدیلی مطلوب بر میزان اضطراب و افسردگی دارد تیمار مزمن در دوره تکوین تأثیرات متناقضی را باعث میشود و در حالی که میزان اضطراب را در موشهای ماده افزایش میدهد شاخص افسردگی در روز نخست آزمون شنای اجباری را در موشهای نر کاهش میدهد. با این حال در روز دوم آزمون شنای اجباری و متعاقب تیمار فلوکستین شاخص افسردگی را در موشهای ماده افزایش داد. باتوجه به اینکه جلسه نخست شنای اجباری بروز افسردگی را به دنبال دارد، یافته اخیر نشان میدهد حداقل در موشهای ماده تیمار شده با اتوسوکسیماید بواسطه تغییرات شدید سیناپسی در سیستم سروتونرژیک، مهار بازجذب سروتونین توسط فلوکستین قادر نیست افسردگی القاء توسط استرس شنا را اصلاح نماید.

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.