چگونه در درمان اعتیاد موفق شویم؟

نارنجی­ها(1388) چنین عنوان می­کند که بسیاری از افراد معتاد، بعد از مراجعه به مراکز درمانی گوناگون خصوصی و دولتی یا سازمان­های مردم نهاد، از شکست درمان و بازگشت به اعتیاد گلایه دارند و تصور می­کنند که اعتیاد درمان ندارد. البته لازم است بدانیم، درمان اعتیاد دشوار است، اما برای بهبود نتایج آن چند راه مؤثر را یادآوری می­کنم که حاصل تجربه مستقیم من در درمان معتادان است.

 

1-  حفظ ارتباط با مرکز درمانی:  بسیاری از معتادان بعد از سم­زدایی یا کسب بهبودی نسبی، درمان­گران خود را فراموش می­کنند و دیگر به مرکز درمانی خود سر نمی­زنند. تجربه نشان داده است، ارتباط مستمر با مرکز درمانی و پیگیری مراحل درمانی، نقش اساسی در پیشگیری از عود اعتیاد دارد.

 

2-     رفع رفتارهای نابهنجار: برخی معتادان برای درمان، فقط از مصرف مواد خودداری می­کنند، اما از این مسئله غافل­اند که برخی رفتارهای نابهنجار در وجودشان، احتمال بازگشت به مصرف را زیاد می­کند. به طور مثال، کنترل خشونت یک مهارت است که اغلب معتادان آن را ندارند و در موارد بحرانی، کنترل خود را از دست می­دهند. از دیگر رفتارهای نابهنجار می­توان به دروغ­گویی، طلبکار بودن از اطرافیان، تقصیرها را به گردن دیگران انداختن، ساعت خواب نامرتب، رفت و آمد در محافل مشکوک و … اشاره کرد. بنابراین، لازم است تا این موارد به خوبی کنترل شوند.

 

3-    انگیزه کافی و درونی: برخی از افراد معتاد برای کاهش مقدار ماده­ی مصرفی، گرفتن نتیجه منفی آزمایش، دفاع از خود در دادگاه و… به مراکز درمانی مراجعه می­کنند. هیچ کدام از این دلایل، انگیزه اساسی برای درمان محسوب نمی­شود. لذا لازم است تا فرد معتاد به طور داوطلبانه و براساس انگیزه بالا وارد فرایند درمان شود. زیرا در غیر این صورت، درمان موفق نخواهد بود. بدیهی است، اگر انگیزه­ها بیرونی نیز باشد( به طور مثال، به خاطر مادر، همسر، پدر و ….)، احتمال باقی ماندن در پاکی کمتر خواهد بود. زیرا با حذف هر کدام از این افراد (به هر دلیل)، انگیزه درمان نیز از بین می­رود. معتادی که به خاطر مادرش ترک کند، با مرگ مادر، دیگر دلیلی برای باقیماندن در درمان ندارد.

مطلب مشابه :  عضله اسکلتی، فعالیت ورزشی و پاسخ سلولی

 

4-    همراهی خوب خانواده: بسیاری از معتادان در فرایند درمان به حمایت خوب و عاطفی خانواده نیاز دارند. لذا حضور خانواده در کنار فرد معتاد به درمان بهتر و موثر­تر او کمک خواهد کرد. البته برخی معتادان مصرف مواد خود را به خانواده اطلاع نداده­اند. این افراد در صورتی که با  طرح این مسئله منزلت و جایگاه خود را از دست می­دهند، بهتر است( اگر می­توانند) به تنهایی برای درمان اقدام کنند.

 

5-     انتخاب مدل درمانی مناسب: برای هر فرد معتاد باید نسخه­ای پیچیده شود. به طور مثال، اگر فرد معتادی سال­های طولانی مصرف کننده مواد بوده است، با روش­های سریع به نتایج خوبی در درمان نمی­رسد. لذا لازم است با انتخاب مدل مناسب برای چنین فردی، درمان خوبی را برای او آغاز کنیم. به همین خاطر، ارسال دارو به شهرستان یا کپسول­های دست­ساز و ماهواره­ای، هیچ کمکی به درمان اعتیاد نخواهد کرد. بسیاری از معتادان باید تا مدت­ها تحت درمان نگهدارنده با متادون باقی بمانند، تا در فرصتی مناسب و با روحیه­ای خوب بتوانند آن را کنار بگذارند. انتخاب این مدل درمانی مناسب به عهده پزشک و متخصص در این عرصه است.

 

6-    کنترل عوارض ناراحت کننده: برخی معتادان بعد از درمان، عوارض سختی را تحمل می­کنند. این عوارض عبارتند از: درد در ساق پا، مختل شدن خواب، بی­قراری و اضطراب دائم و افسردگی. این عوارض در صورتی که درست کنترل نشوند، امکان شکست در درمان را زیاد می­کنند. لازم است تا افراد معتاد با کمک درمان­گران متخصص، این عوارض را به خوبی درمان و کنترل کنند.

مطلب مشابه :  فشار عصبی سازمانی