منابع پایان نامه با موضوع پلاسمایی، کلسترول تام، گروه کنترل

جایگزین الکل شود و بافت ها شفاف گردد.
2-8-4- مرحله جایگزینی
بافت ها در دو ظرف حاوی پارافین مذاب با درجه حرارت 56 درجه سانتی گراد هر کدام به مدت یک ساعت قرار داده شد تا پارافین در بافت نفوذ کند. با جایگزینی پارافین بجای مواد شفاف کننده بافت آماده قالب گیری گردید و سپس برش داده شد.
2-8-5- مرحله قالب گیری31
کمی پارافین مذاب را کف قالب ریخته و بافت را توسط پنس در کف قالب قرار داده ، سپس با تعیین سطح برش و پر کردن بقیه قالب قبل از سرد شدن شماره مشخصه نمونه را بر روی آن قرار داده تا با نمونه های دیگر پس از قالب گیری اشتباه نگردد. قالب ها در آب سرد قرار داده شدند تا سریع تر جامد گردند. سپس قالب به طریقی که کمترین صدمه ای به آن وارد گردد از پارافین جدا گردید. سپس پارافین های اضافی را از اطراف نمونه توسط اسکالپل برداشته و سعی شد که قالب کاملا کوچک باشدو پارافین کمی در اطراف بافت باقی بماند. برای جلوگیری از چسبندگی قالب با پارافین قبل از قالب گیری، قالب ها با گلیسیرین آغشته گردیدند.
2-8-6– برش بافت
از دستگاهی به نام میکروتوم برای برش بافت ها استفاده شد که اساس کار آن حرکت قالب های نمونه در مقابل تیغه بسیار تیز آن است که حرکت هر بار آن بر حسب ضخامت تعیین شده ورقه بسیار نازکی به اندازه چند میکرون (6-5 میکرون ) از آن بریده شد.
2-8-7- چسبانیدن برش ها بر روی لام
این عمل بایستی با دقت زیادی انجام شود و شامل مراحل ذیل بود:
– ثبت شماره مشخصات نمونه در کنار لام
– تمیز کردن لام ها در محلول اسید الکل
– کشیدن ماده چسبنده روی لام که برش را بر روی آن ثابت نماید
2-8-8- استقرار برش ها بر روی لام
برش ها را بر روی حمام آب گرم با دمای 5 درجه کمتر از نقطه ذوب پارافین قرار داده شد تا چروک های برش باز شوند و سپس لام را با زاویه 45 درجه در زیر آن وارد نموده و برش از حمام آب گرم خارج گردید و یا اینکه آنها را مستقیم روی لام و سپس بر سطح صفحات حرارتی مناسب توسط قطره ای از آب مقطر خشک و ثابت شدند.
2-8-9- خشک کردن و نگهداری لام ها
برای نگهداری لام ها از گرمخانه 37 درجه سانتیگراد تا زمان رنگ آمیزی استفاده گردید.
2-8-10- روش رنگ آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین
پس از قرار دادن برش روی لام و خشک شدن اسلایدها از مواد زیر عبور داده شدند.
گزایلول 1← 3 دقیقه
گزایلول 2←3 دقیقه
گزایلول 3 ←3 دقیقه
الکل اتانول 100← 3 دقیقه
الکل اتانول 95← 3دقیقه
الکل اتانول95 ← 3 دقیقه
آب مقطر ← 3 دقیقه
هماتوکسیلین ← 15 دقیقه
شستشودر آب جاری ← 1 دقیقه
ائوزین ← 3 – 5 دقیقه
الکل 95 ←3 دقیقه
الکل 95←3دقیقه
الکل100← 3 دقیقه
الکل 100← 3 دقیقه
گزایلول 1← 3 دقیقه
گزایلول 2← 3 دقیقه
2-8-10-1- آماده کردن رنگ آمیزی برش ها
جهت رنگ آمیزی برش ها دقت در نکات زیر لازم و ضروری است.
2-8-10-2- زدودن مواد مختلف در برش ها
-زدودن فرمالین و پارافین
برش ها به ترتیب از محلول های گزایلول، الکل مطلق اول و دوم هر کدام یک تا سه دقیقه عبور داده شدند.
– زدودن پارافین
برش ها در محلول گزایلول به مدت 2 تا 3 دقیقه و سپس در دو ظرف الکل مطلق هر کدام 1 تا 2 دقیقه قرار داده می شدند.
– زدودن مواد جیوه ای و پارافین
محلول های مورد استفاده به ترتیب عبارتند از :گزایلول 2 تا 3 دقیقه، الکل مطلق اول و دوم هر کدام 1 تا 2 دقیقه، الکل 50% ، شستشو در آب روان هر کدام 1 تا 2 دقیقه ، یدلوگل 2 تا 3 دقیقه ، شستشو در آب، محلول تیوسلفونات سدیم (تا بیرنگ گردد) و شستشو در آب روان 5 تا 10 دقیقه
2-8-10-3- آب گیری
برای آب گیری از 4 حمام الکل به ترتیب الکل 95% دو ظرف و الکل مطلق دو ظرف، هر کدام 1 تا 2 دقیقه .
2-8-10-4- شفاف کردن
برای شفافیت و گرفتن الکل از برش های رنگ شده بایستی آنرا از دو حمام گزایلول هر کدام 1 تا 2 دقیقه گذرانیده شدند.
2-8-11- چسباندن
در این مرحله برش های روی لام بوسیله قطره ای از نشاسته یا آلبومین پوشانیده و لامل بر روی آن قرار گرفت. دقت کافی به عمل آمد تا حباب هوا بین لام و لامل ایجاد نگردد. پس از خشک شدن لام ها جهت مطالعه میکروسکوپی آماده شدند.
2-9- بررسی ها و روش های تجزیه وتحلیل آماری
به منظور آنالیز آماری نتایج و مقایسه اختلاف میانگین وزن حیوانات قبل و بعد از آزمایش در هر گروه و بین گروههای مختلف در پایان دوره آزمایش، از روش تست های آماری ,T ANOVA استفاده شد. تمامی تجزیه و تحلیل با استفاده از نرم افزار کامپیوتری SPSS انجام گرفت. کلیه نتایج به صورت X±SEM)) و سطح معنی دار بودن نتایج، حداقل با P<0/05)) در نظر گرفته شد. فصل سوم نتایج در این پژوهش اثرات تجویز خوراکی عصاره برگ گیاه ترخون در گروه تجربی (1) با حداقل دوز 50 mg/kgو گروه تجربی (2) با دوز متوسط mg/kg100 و گروه تجربی (3) با حداکثر دوزmg/kg 200 جهت مقایسه با گروه شاهد و کنترل بر روی 40 سر موش صحرایی نر بالغ بررسی و فاکتورهایی چون تغییرات وزن بدن در طول آزمایش و غلظت هورمونی T₃ ،T₄ ، TSHمورد بررسی قرار گرفت. سپس نتایج مربوط به آزمایشات انجام شده به صورت جدول و نمودار درج شده است. در آخر فصل هم، تصاویری از بافت تیروئید مربوط به گروهای مختلف نیز ارائه گردیده است. فاکتورهایی که مورد بررسی قرار گرفته به ترتیب شامل موارد زیر است: 1) مقایسه تغییرات وزن بدن گروهای مختلف در پایان 30 روز آزمایش با گروه کنترل 2) مقایسه تغییرات غلظت هورمون های T₃ ،T₄ ، TSH گروهای مختلف در پایان 30 روز با گروه کنترل 3) مقایسه میانگین تغییرات تعداد فولیکول های فعال و غیر فعال در گروهای مختلف 4) مقایسه میانگین ضخامت دیواره فولیکول ها در گروههای مختلف 3-1- تاثیر عصاره برگ گیاه ترخون بر وزن بدن ابتدا فرضیه برابری وزن موش های صحرایی، در گروه کنترل و شاهد را با استفاده از آزمون پارامتری T-test بررسی می کنیم. با توجه به این که اختلاف معنی داری در مقایسه این دو گروه وجود ندارد، لذا دیگر گروه ها را با گروه کنترل مقایسه می کنیم. بدین صورت که با استفاده ازآزمون پارامتریANOVA و تست LSD وزن موش های صحرایی را در گروه کنترل با گروه های تجربی 1 (عصاره ترخون mg/kg50) و تجربی 2 (عصاره ترخون mg/kg100) و تجربی3 (عصاره ترخون mg/kg200)مقایسه می کنیم. با توجه به اینکه سطح معنی داریP- valueاز 05/0بیشتر میباشد، بنابراین اختلاف معنی داری بین وزن موش های صحرایی درگروههای فوق وجود ندارد. جدول 3-1 مقایسه وزن بدن در گروه های کنترل و شاهد P-value میانگین± انحراف معیار N گروه وزن بدن - 27/3±5/223 8 کنترل 77/0 08/14±57/227 8 شاهد با توجه به جدول فوق تفاوت معنی داری بین وزن موش های صحرایی در گروه شاهد نسبت به گروه کنترل در سطح (05/0P≤) وجود ندارد زیرا مقدار p-value بیشتر از 05/0 می باشد. نمودار 3-1- نتایج مربوط به وزن بدن در گروه کنترل و شاهد نقاط به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. همان گونه که در نمودار فوق مشاهده می شود تفاوت معنی داری در میانگین وزن موش های صحرایی در گروه کنترل و شاهد وجود ندارد. جدول 3 -2- مقایسه وزن بدن در گروه های تجربی Sig(2-tailed) میانگین± انحراف معیار N گروه - 27/3±5/223 8 کنترل 712/0 97/12±83/228 8 تجربی 1 469/0 01/9±00/213 8 تجربی 2 465/0 09/3±28/213 8 تجربی 3 با توجه به جدول فوق تغییر معنی داری در وزن رت ها در گروه های تجربی در سطح (05/0P≤) نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. نمودار3-2- نتایج مربوط به وزن بدن در گروه های تجربی داده ها به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. در نمودار فوق هیچ نوع تغییر معنی داری در وزن موش های صحرایی در گروه های مختلف درسطح (05/0P≤)نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. 3-2- تاثیرعصاره برگ گیاه ترخون بر غلظت پلاسمایی هورمون TSH ابتدا فرضیه برابری میانگین غلظت هورمون TSH را در گروه کنترل وشاهد، بااستفاده ازآزمون پارامتری T-test بررسی می کنیم. با توجه به این که اختلاف معنی داری در مقایسه این دو گروه وجود ندارد لذا دیگر گروه ها را با گروه کنترل مقایسه می کنیم. بدین صورت که با استفاده ازآزمون پارامتریANOVAو تست LSDمیانگین غلظت هورمون TSH را در گروه کنترل با گروه های تجربی 1 (عصاره ترخون mg/kg50) و تجربی 2 (عصاره ترخون mg/kg100) و تجربی3 (عصاره ترخون mg/kg200) مقایسه می کنیم. با توجه به اینکه سطح معنی داریP- valueاز 05/0کمتر میباشد، بنابراین اختلاف معنی داری بین میانگین غلظت هورمون TSHدرگروههای فوق وجوددارد. به عبارتی کاهش معنی داری در میانگین غلظت هورمون TSHدر گروه تجربی3 نسبت به گروه کنترل وجود دارد. در دیگر گروه ها تفاوت معنی داری در میانگین گروه ها وجود ندارد. جدول 3-3 مقایسه میانگین غلظت سرمی هورمون TSHدر گروه های کنترل و شاهد P-value میانگین± انحراف معیار N گروهTSH - 13/0±92/3 8 کنترل 465/0 08/0±78/3 8 شاهد با توجه به جدول فوق تفاوت معنی داری بین میانگین غلظت هورمون TSHدر گروه شاهد نسبت به گروه کنترل وجود ندارد زیرا مقدار p-valueبیشتر از 05/0 می باشد. نمودار 3-3- نتایج مربوط به میانگین غلظت هورمون TSHدر گروه کنترل و شاهد نقاط به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. همان گونه که در نمودار فوق مشاهده می شود تفاوت معنی داری بین میانگین غلظت هورمون TSHدر گروه شاهد نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. جدول 3 -4- مقایسه میانگین غلظت سرمی هورمون TSHدر گروه های تجربی Sig(2-tailed) میانگین± انحراف معیار N گروه TSH - 13/0±92/3 8 کنترل 600/0 17/0±82/3 8 تجربی 1 057/0 15/0±54/3 8 تجربی 2 001/0≤ 08/0±12/3 8 تجربی 3 با توجه به جدول فوق کاهش معنی داری در میانگین غلظت هورمون TSHدر گروه تجربی 3 در سطح (001/0P≤) نسبت به گروه کنترل وجود دارد. نمودار 3-4- نتایج مربوط به میانگین غلظت هورمون TSHدر گروه های تجربی داده ها به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. در نمودار فوق کاهش معنی داری در میانگین غلظت هورمون TSHدر گروه تجربی 3 درسطح (001/0P≤)نسبت به گروه کنترل وجود دارد به طوری که *** نشان دهنده تفاوت معنی دار در سطح (001/0P≤) می باشد. 3-3- تاثیر عصاره برگ گیاه ترخون بر غلظت پلاسمایی هورمون T₄ ابتدا فرضیه برابری میانگین غلظت هورمون T₄را در گروه کنترل و شاهد، بااستفاده ازآزمون پارامتری T-test بررسی می کنیم. با توجه به این که اختلاف معنی داری در مقایسه این دو گروه وجود ندارد لذا دیگر گروه ها را با گروه کنترل مقایسه می کنیم. بدین صورت که با استفاده ازآزمون پارامتریANOVAو تست LSDمیانگین غلظت هورمون T₄را در گروه کنترل با گروه های تجربی 1 (عصاره ترخون mg/kg50) و تجربی 2 (عصاره ترخون mg/kg100) و تجربی3(عصاره ترخون mg/kg200) مقایسه می کنیم.با توجه به اینکه سطح معنی داریP- valueاز 05/0کمتر میباشد، بنابراین اختلاف معنی داری بین میانگین غلظت هورمون T₄درگروههای فوق وجوددارد. به عبارتی افزایش معنی داری در میانگین غلظت هورمون T₄در گروه تجربی 2و3 نسبت به گروه کنترل وجود دارد. در دیگر گروه ها تفاوت معنی داری در میانگین گروه ها وجود ندارد. جدول 3-5 مقایسه میانگین غلظت سرمی هورمون T₄در گروه های کنترل و شاهد P-value میانگین± انحراف معیار N گروهT4 - 13/0±28/4 8 کنترل 412/0 14/0±46/4 8 شاهد با توجه به جدول فوق تفاوت معنی داری بین میانگین غلظت هورمون T₄در گروه شاهد نسبت به گروه کنترل وجود ندارد زیرا مقدار p-valueبیشتر از 05/0 می باشد. نمودار 3-5- نتایج مربوط به میانگین غلظت هورمون T₄در گروه کنترل و شاهد نقاط به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. همان گونه که در نمودار فوق مشاهده می شود تفاوت معنی داری بین میانگین غلظت هورمون T₄در گروه شاهد نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. جدول 3 -6- مقایسه میانگین غلظت سرمی هورمون T₄در گروه های تجربی Sig(2-tailed) میانگین± انحراف معیار N گروه T4 - 13/0±28/4 8 کنترل 152/0 17/0±6/4 8 تجربی 1 001/0 14/0±08/5 8 تجربی 2 003/0 15/0±00/5 8 تجربی 3 با توجه به جدول فوق افزایش معنی داری در میانگین غلظت هورمون T₄در گروه تجربی2و 3 نسبت به گروه کنترل وجود دارد. نمودار 3-6- نتایج مربوط به میانگین غلظت هورمون T₄در گروه های تجربی داده ها به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. در نمودار فوق افزایش معنی داری در میانگین غلظت هورمون T₄در گروه تجربی2و3 درسطح (001/0P≤)و (01/0P≤)نسبت به گروه کنترل وجود دارد به طوری که ** نشان دهنده تفاوت معنی دار در سطح (01/0P≤) و *** نشان دهنده تفاوت معنی دار در سطح (001/0P≤) می باشد. 3-4- تاثیر عصاره برگ گیاه ترخون بر غلطت پلاسمایی هورمون T₃ ابتدا فرضیه برابری میانگین غلظت هورمون T₃را در گروه کنترل و شاهد، بااستفاده ازآزمون پارامتری T-test بررسی می کنیم. با توجه به این که اختلاف معنی داری در مقایسه این دو گروه وجود ندارد لذا دیگر گروه ها را با گروه کنترل مقایسه می کنیم. بدین صورت که با استفاده ازآزمون پارامتریANOVA و تست LSD میانگین غلظت هورمون T₃را در گروه کنترل با گروه های تجربی 1 (عصاره ترخون mg/kg50) و تجربی 2 (عصاره ترخون mg/kg100) و تجربی3(عصاره ترخون mg/kg200) مقایسه می کنیم.با توجه به اینکه سطح معنی داریP- valueاز 05/0 بیشترمی باشد، بنابراین اختلاف معنی داری بین میانگین غلظت هورمون T₃درگروههای فوق وجودندارد. جدول 3-7 مقایسه میانگین غلظت سرمی هورمون T₃در گروه های کنترل و شاهد P-value میانگین± انحراف معیار N گروه - 59/6±4/118 8 کنترل 294/0 19/5±8/104 8 شاهد با توجه به جدول فوق تفاوت معنی داری بین میانگین غلظت هورمون T₃در گروه شاهد نسبت به گروه کنترل وجود ندارد زیرا مقدار p-valueبیشتر از 05/0 می باشد. نمودار 3-7- نتایج مربوط به میانگین غلظت هورمون T₃در گروه کنترل و شاهد نقاط به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. همان گونه که در نمودار فوق مشاهده می شود تفاوت معنی داری بین میانگین غلظت هورمون T₃در گروه شاهد نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. جدول 3 -8- مقایسه میانگین غلظت سرمی هورمون T₃در گروه های تجربی Sig(2-tailed) میانگین± انحراف معیار N گروه - 59/6±4/118 8 کنترل 088/0 51/7±8/95 8 تجربی 1 345/0 28/12±2/106 8 تجربی 2 484/0 96/10±4/109 8 تجربی 3 با توجه به جدول فوق تفاوت معنی داری در میانگین غلظت هورمون T₃در گروه های تجربی نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. نمودار 3-8- نتایج مربوط به میانگین غلظت هورمون T₃در گروه های تجربی داده ها به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. در نمودار فوق تفاوت معنی داری در میانگین غلظت هورمون T₃در گروههای تجربی نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. 3-5- نتایج مربوط به میانگین ضخامت دیواره فولیکول ها ابتدا فرضیه برابری ضخامت دیواره فولیکول ها، در گروه کنترل و شاهد را بااستفاده ازآزمون پارامتری T-test بررسی می کنیم. با توجه به این که اختلاف معنی داری در مقایسه این دو گروه وجود ندارد لذا دیگر گروه ها را با گروه کنترل مقایسه می کنیم. بدین صورت که با استفاده ازآزمون پارامتریANOVAو تست LSD ضخامت دیواره فولیکول ها را در گروه کنترل با گروه های تجربی 1 (عصاره ترخون mg/kg50) و تجربی2 (عصاره ترخون mg/kg100) و تجربی3 (عصاره ترخون mg/kg200) مقایسه می کنیم. با توجه به اینکه سطح معنی داریP- valueاز 05/0بیشتر میباشد، بنابراین اختلاف معنی داری بین میانگین ضخامت دیواره فولیکول ها درگروههای فوق وجود ندارد. جدول 3-9 مقایسه میانگین ضخامت دیواره فولیکول ها در گروه های کنترل و شاهد P-value میانگین± انحراف معیار N گروه - 38/0±89/5 8 کنترل 89/0 36/0±81/5 8 شاهد با توجه به جدول فوق تفاوت معنی داری بین میانگین ضخامت دیواره فولیکول ها در گروه شاهدنسبت به گروه کنترل در سطح (05/0P≤) وجود ندارد زیرا مقدار p-value بیشتر از 05/0 می باشد. نمودار 3-9- نتایج مربوط به میانگین ضخامت دیواره فولیکول ها در گروه کنترل و شاهد نقاط به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. همان گونه که در نمودار فوق مشاهده می شود تفاوت معنی داری در میانگین ضخامت دیواره فولیکول ها در گروه کنترل و شاهد وجود ندارد. جدول 3 -10- مقایسه میانگین ضخامت دیواره فولیکول ها در گروه های تجربی Sig(2-tailed) میانگین± انحراف معیار N گروه - 38/0±89/5 8 کنترل 901/0 41/0±97/5 8 تجربی 1 45/0 53/0±36/6 8 تجربی 2 94/0 47/0±94/5 8 تجربی 3 با توجه به جدول فوق تغییر معنی داری در میانگین ضخامت دیواره فولیکول ها در گروه های تجربی در سطح (05/0P≤) نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. نمودار 3-10- نتایج مربوط به میانگین ضخامت دیواره فولیکول در گروه های تجربی داده ها به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. در نمودار فوق هیچ نوع تغییر معنی داری در میانگین ضخامت دیواره فولیکول در گروه های مختلف درسطح (05/0P≤)نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. 3-6- مقایسه نتایج مربوط به میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید ابتدا فرضیه برابری میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید را در گروه کنترل وشاهد، بااستفاده ازآزمون پارامتری T-test بررسی می کنیم. با توجه به این که اختلاف معنی داری در مقایسه این دو گروه وجود ندارد لذا دیگر گروه ها را با گروه کنترل مقایسه می کنیم. بدین صورت که با استفاده ازآزمون پارامتریANOVAو تست LSDمیانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید را در گروه کنترل با گروه های تجربی 1 (عصاره ترخون mg/kg50) و تجربی 2 (عصاره ترخون mg/kg100) و تجربی3 (عصاره ترخون mg/kg200) مقایسه می کنیم. با توجه به اینکه سطح معنی داریP- valueاز 05/0کمتر میباشد، بنابراین اختلاف معنی داری بین میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید درگروههای فوق وجوددارد. به عبارتی افزایش معنی داری در میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه تجربی1، 2و3 نسبت به گروه کنترل وجود دارد. جدول 3-11 مقایسه میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه های کنترل و شاهد P-value میانگین± انحراف معیار N گروه - 22/0±4/18 8 کنترل 898/0 22/0±5/18 8 شاهد با توجه به جدول فوق تفاوت معنی داری بین میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه شاهد نسبت به گروه کنترل وجود ندارد زیرا مقدار p-valueبیشتر از 05/0 می باشد. نمودار 3-11- نتایج مربوط به میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه کنترل و شاهد نقاط به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. همان گونه که در نمودار فوق مشاهده می شودتفاوت معنی داری بین میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه شاهد نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. شکل(3-1) میکروگراف فولیکول های فعال بافت تیروئید گروه کنترل، بزرگنمایی ×10 شکل(3-2) میکروگراف فولیکول های فعال بافت تیروئید گروه شاهد، بزرگنمایی ×10 بررسی فتومیکروگراف تهیه شده از مقاطع بافتی تیروئید در گروه کنترل (شکل 3-1) و مقایسه آن با گروه شاهد (شکل 3-2)نشان می دهد که هیچگونه تغییر خاصی در فولیکول های فعال از نظر اندازه، تعداد و ویژگی های ظاهری صورت نگرفته است. جدول 3 -12- مقایسه میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه های تجربی Sig(2-tailed) میانگین± انحراف معیار N گروه - 22/0±4/18 8 کنترل 001/0 22/0±5/25 8 تجربی 1 001/0 66/0±3/42 8 تجربی 2 001/0 04/1±11/33 8 تجربی 3 با توجه به جدول فوق افزایش معنی داری در میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه تجربی1،2،3 نسبت به گروه کنترل وجود دارد. نمودار 3-12- نتایج مربوط به میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه های تجربی داده ها به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. در نمودار فوق افزایش معنی داری در میانگین تعداد فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه تجربی 3،2،1درسطح (001/0P≤)نسبت به گروه کنترل وجود دارد به طوری که *** نشان دهنده تفاوت معنی دار در سطح (001/0P≤)می باشد. شکل(3-3) فتو میکروگراف فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه تجربی 1،بزرگنمایی ×10 بررسی فتومیکروگراف تهیه شده از مقاطع بافتی تیروئید در گروه تجربی 1 (شکل 3-3) و مقایسه آن با گروه کنترل (شکل 3-1) نشان می دهد که تعداد فولیکول های فعال از نظر آماری اقزایش معنی داری داشته است. شکل( 3-4) فتومیکروگراف فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه تجربی 2، بزرگنمایی ×10 شکل(3-5) فتو میکروگراف فولیکول های فعال بافت تیروئید در گروه تجربی 3،بزرگنمایی ×10 بررسی فتومیکروگراف تهیه شده از مقاطع بافتی تیروئید در گروه های تجربی 2و3 (شکل 3-4)،(شکل 3-5) و مقایسه آن با گروه کنترل (شکل 3-1) نشان داد که اندازه بسیاری از فولیکول ها دچار کاهش شده، همچنین مقدار کلوئید به طرز محسوسی کاهش یافته و تعداد فولیکول های فعال از نظر آماری اقزایش معنی داری داشته است. 3-7- نتایج مربوط به میانگین تعداد فولیکول های غیر فعال بافت تیروئید ابتدا فرضیه برابری میانگین تعداد فولیکول های غیر فعال بافت تیروئید را در گروه کنترل و شاهد، بااستفاده ازآزمون پارامتری T-test بررسی می کنیم. با توجه به این که اختلاف معنی داری در مقایسه این دو گروه وجود ندارد لذا دیگر گروه ها را با گروه کنترل مقایسه می کنیم. بدین صورت که با استفاده ازآزمون پارامتریANOVAو تست LSDمیانگین تعداد فولیکول های غیر فعال بافت تیروئید را در گروه کنترل با گروه های تجربی1 (عصاره ترخون mg/kg50) و تجربی2 (عصاره ترخون mg/kg100) و تجربی3 (عصاره ترخون mg/kg200) مقایسه می کنیم. با توجه به اینکه سطح معنی داری P- valueاز 05/0بیشتر میباشد، بنابراین اختلاف معنی داری بین میانگین تعداد فولیکول های غیرفعال بافت تیروئید درگروههای فوق وجودندارد. جدول 3-13مقایسه میانگین تعداد فولیکول های غیر فعال بافت تیروئید در گروه های کنترل و شاهد P-value میانگین± انحراف معیار N گروه - 35/0±8/16 8 کنترل 781/0 37/0±6/16 8 شاهد با توجه به جدول فوق تفاوت معنی داری بین میانگین تعداد فولیکول های غیر فعال بافت تیروئید در گروه شاهد نسبت به گروه کنترل وجود ندارد زیرا مقدار p-valueبیشتر از 05/0 می باشد. نمودار3-13- نتایج مربوط به میانگین تعداد فولیکول های غیر فعال بافت تیروئید در گروه کنترل و شاهد نقاط به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. همان گونه که در نمودار فوق مشاهده می شود تفاوت معنی داری بین میانگین تعداد فولیکول های غیر فعال بافت تیروئید در گروه شاهد نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. جدول 3 -14- مقایسه میانگین تعداد فولیکول های غیر فعال بافت تیروئید در گروه های تجربی Sig(2-tailed) میانگین± انحراف معیار N گروه - 35/0±8/16 8 کنترل 677/0 42/0±5/16 8 تجربی 1 889/0 51/0±7/16 8 تجربی 2 529/0 81/0±33/16 8 تجربی 3 با توجه به جدول فوق تفاوت معنی داری در میانگین تعداد فولیکول های غیر فعال بافت تیروئید در گروه تجربی 3،2،1 نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. نمودار 3-14- نتایج مربوط به میانگین تعداد فولیکول های غیر فعال بافت تیروئید در گروه های تجربی داده ها به صورت S.E±Mean نشان داده شده است. در نمودار فوق اختلاف معنی داری در میانگین تعداد فولیکول های غیر فعال بافت تیروئید در گروه تجربی1،2،3 درسطح (05/0P≤)نسبت به گروه کنترل وجود ندارد. بررسی فتومیکروگراف تهیه شده از مقطع عرضی تیروئید در گروه کنترل (شکل 3-1) و مقایسه آن با گروه شاهد (شکل 3-2)نشان می دهد که هیچگونه تغییر خاصی در فولیکول های غیرفعال از نظر اندازه، تعداد و ویژگی های ظاهری صورت نگرفته است. در گروه تجربی 3 (شکل 3-5) و مقایسه آن با گروه کنترل (شکل 3-1) نشان می دهد که تعداد فولیکول های غیرفعال از نظر آماری اقزایش معنی داری داشته است. فصل چهارم بحث و نتیجه گیری در پژوهش حاضر، اثر عصاره هیدروالکلی عصاره برگ گیاه ترخون بر هورمون تیروئید و تغییرات بافت تیروئید در موش های صحرایی نر بالغ مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور 40 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به 5 گروه 8 تایی تقسیم شدند. گروه کنترل در طول مدت تیمار هیچ گونه حلال یا عصاره ای دریافت نکردند. گروه شاهد حلال DMSO به صورت خوراکی دریافت کردند. گروه تجربی 1 دوز mg/kg 50 عصاره را به صورت خوراکی دریافت کردند. گروه تجربی 2 دوز mg/kg 100 عصاره را به صورت خوراکی دریافت کردند.گروه تجربی 3 دوز mg/kg 200 عصاره را به صورت خوراکی دریافت کردند. در پایان 30روز پس از تزریق حیوانات و خون گیری مستقیم از قلب ، نمونه های خونی جهت اندازه گیری غلظت پلاسمایی هورمون های T₃ ،T₄، TSHجمع آوری شدند. پس از خون گیری، تیروئید ها از بدن خارج شد. سپس مراحل فیکس کردن، تهیه مقاطع میکروسکوپی، رنگ آمیزی با روش هماتوکسیلین- ائوزین انجام گرفت و در پایان، بررسی میکروسکوپی بافت ها صورت گرفت. نتایج داده ها بر اساس برنامه کامپیوتری SPSS و انجام تست های آماری ANOVA در اختلاف سطح آماری معنی دار 05/.p< مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه نمودارهای هر کدام از فاکتورهای مورد نظر، بر اساس برنامه کامپیوتری EXCEL ترسیم گردید. در این پژوهش نتایج به دست آمده جهت بحث و نتیجه گیری به چهار قسمت تقسیم شدند و مکانیسم های احتمالی مؤثر بر هر کدام به طور جداگانه مورد بررسی قرار گرفت. الف: بحث و نتیجه گیری در مورد نتایج مربوط به تغییرات وزن بدن ب: بحث و نتیجه گیری در مورد نتایج مربوط به تغییرات غلظت پلاسمایی هورمون هایT₃، T₄، TSH ج: بحث و نتیجه گیری در مورد نتایج مربوط به تغییرات تعداد و ضخامت فولیکول ها الف: بحث و نتیجه گیری در مورد نتایج مربوط به تغییرات وزن بدن 4-1- بررسی نتایج حاصل از تاثیر عصاره هیدروالکلی برگ گیاه ترخون بر وزن بدن با توجه به نتایج به دست آمده در جدول و نمودار (3-1، 3-2) وزن بدن در گروه های تجربی با دوزهای (mg/kg)100،200 عصاره، نسبت به گروهای شاهد و کنترل در طول 30 روز دوره تیمار با عصاره کاهش معنی داری در سطح (05/0>P) نشان نمی دهد.
به نظر می رسد کاهش وزن در گروه تجربی 2 با دوز mg/kg100 و در گروه تجربی 3 با دوز mg/kg200 عصاره برگ گیاه ترخون به خاطر ترکیبات فعال بیولوژیکی است که با تاثیر بر وزن بدن می تواند کاهش وزن را به دنبال داشته باشد.
برخی از این ترکیبات و عملکرد آنها به شرح زیر می باشد:
فیتواسترول یکی از ترکیبات موجود در گیاه ترخون است، تحقیقات نشان می دهد مصرف روزانه 5/1 تا 8/1 گرم فیتواسترول میزان جذب کلسترول را 30 تا 40 درصد کاهش می دهد(73) همچنین مصرف روزانه 2/2 گرم از فیتواسترول میزان جذب کلسترول را تا 60 درصد کاهش می دهد(81). فیتواسترول ها از طریق متوقف ساختن جذب کلسترول از لومن روده اثر خود را اعمال کرده و غلظت کلسترول را کاهش می دهند.(96) همچنین فیتواسترول ها در مقادیر کم باعث کاهش 10-5 درصد کلسترول تام و کلسترول LDL می شوند.(90)
علاوه بر این فیتواسترول ها در مقادیر 2 الی 3 گرم در رژیم غذایی، سطوح کلسترول تام، LDL و تری گلیسرید ها را به مقادیر 10 الی 20 درصد کاهش می دهند. تحقیقات نشان می دهد که فیتواسترول ها فعالیت آنزیم 3- هیدروکسی 3- متیل گلوتاریل کوآنزیم(A) ردوکتاز که آنزیم کلیدی بیوسنتز در کبد است را کاهش می دهد و همچنین باعث کاهش جذب کلسترول از روده می شود و به این طریق باعث کاهش کلسترول می شود، در نتیجه احتمال می رود به دنبال این روند وزن بدن هم کاهش پیدا کند.(90)
فیتواسترول ها باعث افزایش دی هیدرواپی اندرسترون و در نتیجه باعث افزایش سوختن چربی ها و کاهش ذخیره آنها در بافت های چربی می شوند. همچنین موجب مهار جذب چربی ها و در نتیجه کاهش وزن بدن می گردند. از طرف دیگر دی هیدرواپی اندرسترون با تحریک تولید پروتئین های ماهیچه ای، اثر کاهش وزن بدن را تا حدودی بهبود می بخشد(76)
مطالعات نشان می دهد کومارین موجود در گیاه ترخون میزان کلسترول تام و تری گلیسریدها را کاهش داده(75) و باعث افزایش پروتئولیز بوسیله ماکروفاژها می شود، در نتیجه باعث کاهش وزن بدن می شود.(86)
فلاونوئیدها با مهار رقابتی فسفودی استراز در بافت های چربی باعث هیدرولیز لیپید طبیعی از ذخایر چربی بدن می گردد، این عمل فلاونوئیدها در درمان بیماری های چاقی و دیابتی نوع دوم موثر می باشد.(89،87)
احتمال دیکر اینکه فلاونوئیدها با ممانعت از عمل 3-هیدروکسی 3-گلوتاریل کوآنزیم A که کلید بیوسنتز کلسترول در کبد می باشد، باعث جذب کلسترول از روده و در نتیجه باعث کاهش وزن بدن می گردد.(91)
احتمالاً فلاونوئید ها با اتصال به محل ATP به آنزیم ها و گیرنده هایشان باعث تعدیل متابولیسم انرژی در بدن و تعدیل وزن می گردد.(92) از طرف دیگر احتمالا فلاونوئیدهای موجود در عصاره ترخون با مهار 32COMT، آنزیمی که باعث شکستن نوراپی نفرین می شود موجب افزایش نوراپی نفرین و ایجاد حرارت در بدن و کاهش وزن می گردد.(93)
در مطالعاتی که بر روی جوجه مرغ صورت گرفته مشخص شده است روتین در سطح کلسترول پایه کاهش معنی داری ایجاد می کند.(95) همچنین در مطالعه ای دیگر که اثر روتین و کوماریک اسید بر روی موش های چاق و فربه انجام شد مشخص شد وزن بدن، کبد و بافت چربی در گروهای دریافت کننده دارای کاهش معنی داری می باشد.(96) همچنین مصرف توام کوماریک اسید و روتین می تواند از مرض چاقی جلوگیری کند. با توجه به اینکه ترخون حاوی روتین و کوماریک اسید می باشد بنابراین کاهش وزن بدن قابل انتظار می باشد.(96)
کوئرستین که یکی دیگر از ترکیبات موجود در این گیاه می باشد دارای اثرات مهاری در سنتز پروتئین ها می باشد بنابراین باعث کاهش وزن می شود.(97)
ب- بحث و نتیجه گیری در مورد نتایج مربوط به تغییرات غلظت پلاسمایی هورمون های TSH،T₄،T₃
4-2- تاثیر عصاره هیدروالکلی گیاه ترخون بر غلظت پلاسمایی هورمونTSH
با توجه به نتایج به دست آمده در جدول و نمودار (3-3 و 3-4) می توان نتیجه گیری کرد که میانگین غلظت پلاسمایی هورمون TSH در گروه های تجربی دریافت کننده عصاره ترخون نسبت به میانگین غلظت پلاسمایی هورمون TSH در گروه کنترل و شاهد کاهش یافته و اختلاف معنی داری بین غلظت پلاسمایی هورمون TSH در گروه دریافت کننده دوز حداکثر دارو نسبت به گروه کنترل و شاهد وجود دارد.
برخی از مطالعات نشان می دهد که ترکیبات بلوک کننده کانال های کلسیم سبب کاهش میزان TSH می گردد. بنابراین شاید بتوان گفت که یکی از مکانیسم های احتمالی کاهش TSH بلوک کردن کانال های کلسیمی توسط عصاره گیاه ترخون می باشد.
مکانیسم احتمالی دیگر که می توان برای کاهش میزان هورمون TSH در نظر گرفت بدین صورت می باشد که عصاره گیاه ترخون در دوزهای بالا بر هسته های هیپوتالاموسی تاثیر می گذارد به طوری که با کاهش میزان ترشح TRH سبب کاهش میزان هورمون TSH شده است و یا اینکه عصاره با اثر بر روی سلول های تیروتروپ هیپوفیزی سبب کاهش فعالیت آنها شده است لذا ساخت TSH را کاهش می دهد.
سروتونین یکی از فاکتورهای تغییر دهنده TSH می باشد(123)و دارای اثر مهاری بر میزان هورمونTSH می باشد. سوماتواستاتین ، دوپامین نیز دارای اثر مهاری بر آزاد شدن TSH تحریک شده توسطTRH را دارند.(57،60) تحقیقات نشان می دهد که جهت ساخت هورمون های تیروئیدی نیاز به یون کلسیم است و این یون با وارد شدن به سلول های تیروتروپ در ساخت هورمون TSH کمک می کند . دوپامین با سرکوب و خارج کردن یون کلسیم باعث کاهش این یون در سلول های تیروتروپ می شود و در نتیجه ساخت هورمون TSH را کاهش می دهد. (111)
مکانیسم دیگری که می توان برای کاهش میزان TSH در نظر گرفت این است که احتمالا افزایش میزان تیروکسین حاصل از اثر عصاره گیاه ترخون به دلیل تاثیر فیدبک منفی بر روی TSH، سبب کاهش میزان این هورمون شده است.(121)
4-3- تاثیر عصاره هیدروالکلی گیاه ترخون بر غلظت پلاسمایی هورمون T₄
با توجه به جدول و نمودار (3-5 و 3-6) می توان نتیجه گیری کرد میانگین غلظت پلاسمایی هورمون T₄ در گروه های تجربی دریافت کننده دارو نسبت به میانگین غلظت پلاسمایی هورمون T₄ در گروه کنترل و شاهد افزایش یافته و اختلاف معنی دار بین غلظت پلاسمایی هورمون T₄ در گروه های تجربی 2 و 3 نسبت به گروه های کنترل و شاهد وجود دارد.
مطالعات نشان می دهد که آنزیم پراکسیداز در راس غشا سلول های فولیکولی تیروئید حضور دارد و یک آنزیم حاوی آهن بوده و هر دو واکنش مورد نیاز جهت سنتز هورمون های تیروئیدی یعنی یددار شدن باقیمانده های تیروزین مولکول تیروگلبولین و جفت شدن اکسیداتیو مولکول تیروزین جهت تشکیل T₃و T₄ را کاتالیز می نماید. احتمالا ترکیبات موجود در گیاه ترخون موجب فعالیت بیشتر آنزیم پراکسیداز تیروئید می گردد که سبب افزایش T₄ شده است.(47)
در مطالعه ای که پیغام و همکاران در آن تاثیر میزان شوری آب بر هورمون های تیروئیدی ماهی کپور علفخوار را مورد بررسی قرار دادند، مشخص شد که افزایش شوری آب می تواند باعث تاثیر بر روی فعالیت تیروئید شده و باعث افزایش معنی دار غلظت

مطلب مشابه :  مقاله رایگان دربارهنیازمندی ها، توسعه یافتگی، عقب ماندگی، سیاست ها

دیدگاهتان را بنویسید