منابع مقاله درباره دینامیکی

است.
شکل ۵-۳۷: پلان بافتار۳ تحت شرایط تکیهگاهی C2
شکلهای ۵-۳۸ (الف و ب)، به ترتیب مقایسهی بین منحنیهای پاسخ بار- تغییرمکان بافتار۳ را تحت شرایط تکیهگاهی C2 به ازای توزیع یکنواخت ۵۰% با توزیعهای غیریکنواخت-۱ و غیریکنواخت-۲ با میانگین ۵۰% نشان میدهند. در شکلهای ۵-۳۹ (الف و ب)، این مقایسه را به ترتیب با توزیعهای غیریکنواخت با میانگین تراز ۴۰% و ۶۰% انجام میدهند. در جدول ۵-۱۰ مقایسهای از بار نهایی، نوع مکانیزم خرابی، درصد افزایش باربری سازه و نسبت بار نهایی به بار طراحی )µ (داده شده است.
(الف)
(ب)
شکل ۵-۳۸: منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار۳ برای شرایط تکیهگاهی C2 با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش؛ الف- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت-۱ با میانگین ۵۰%،
ب- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنو اخت-۲ با میانگین ۵۰%
(الف)
(ب)
شکل ۵-۳۹: منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار۳ برای شرایط تکیهگاهی C2 با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش؛ الف- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت با میانگین ۴۰%،
ب- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت با میانگین ۶۰%
از منحنیهای بار- تغییر مکان بافتار ۳ تحت شرایط تکیهگاهی C2، به ازای توزیعهای خودتنش غیریکنواخت-۱ با میانگین ۵۰% و با توجه به شکل ۵-۳۸ (الف) و جدول ۵-۱۰ میتوان فهمید که با افزایش تراز خودتنش در ناحیهی C از ۳۵% تا ۵۰%، و همزمان کاهش تراز خودتنش در ناحیهی A از ۶۸% تا ۵۶%، بار نهایی سازه افزایش پیدا میکند، به طوری که از مقدار ۲/۳%- در توزیع خودتنش ۲ به ۱۲/۱۵% در توزیع خودتنش ۵ میرسد.
در منحنیهای بار- تغییرمکان بافتار ۳ تحت شرایط تکیهگاهی C2، به ازای توزیعهای خودتنش غیریکنواخت-۲ با میانگین ۵۰% نشان داده شده در شکل ۵-۳۸ (ب)، با افزایش تراز خودتنش در ناحیهی B از ۳۰% تا ۴۰%، و همزمان کاهش تراز خودتنش در ناحیه A از ۶۶% تا ۵۸%، بار نهایی سازه از ۷۸/۱% در توزیع خودتنش ۶ به ۹/۱۵% در توزیع خودتنش ۸ افزایش پیدا میکند. اما هنگامی که تراز خودتنش در ناحیهی B به ۴۵% میرسد بار نهایی سازه کاهش پیدا میکند و به ۰۵/۸% میرسد. در منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان ارائه شده در شکلهای ۵-۳۹ (الف و ب)، که به ترتیب به توزیعهای خودتنش با میانگین ۴۰ % و ۶۰ % مربوط میشوند.
جدول ۵-۱۰: مقایسهی نتایج رفتار بافتار ۳ با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش تحت شرایط تکیهگاهی C2
شماره
نوع توزیع
نوع مکانیزم خرابی*
بار نهایی (N)
میانگین تراز پیشتنیدگی
درصد افزایش باربری سازه
µ
۱
Uniform-%50
۱
۶/۳۲۶۳۰
۵۰ %

۱/۴
۲
Nonuniform-%68,%25,%35
۱
۳۱۵۸۵
۵۰ %
۲/۳-
۹/۳
۳
Nonuniform-%64,%30,%40
۱
۱/۳۴۶۰۲
۵۰ %
۰۴/۶
۳/۴
۴
Nonuniform-%60,%35,%45
۱
۳۷۴۷۰
۵۰ %
۸۳/۱۴
۷/۴
۵
Nonuniform-%56,%40,%50
۱
۸/۳۷۵۶۲
۵۰ %
۱۲/۱۵
۷/۴
۶
Nonuniform-%66,%30
۱
۱/۳۳۲۱۲
۵۰ %
۷۸/۱
۲/۴
۷
Nonuniform-%62,%35
۱
۳۵۹۴۱
۵۰ %
۱۵/۱۰
۵/۴
۸
Nonuniform-%58,%40
۲
۳/۳۷۸۱۸
۵۰ %
۹/۱۵
۷/۴
۹
Nonuniform-%54,%45
۱
۸/۳۵۲۵۵
۵۰ %
۰۵/۸
۴/۴
۱۰
Nonuniform-%52,%25
۱
۴/۳۷۳۷۵
۴۰ %
۵۴/۱۴
۷/۴
۱۱
Nonuniform-%44,%35
۱
۳۸۱۴۳
۴۰ %
۸۹/۱۶
۸/۴
۱۲
Nonuniform-%47.78,%25,%35
۱
۵/۳۹۱۹۳
۴۰ %
۱۱/۲۰
۹/۴
۱۳
Nonuniform-%46,%30,%40
۱
۳۸۹۷۱
۴۰ %
۴۳/۱۹
۹/۴
۱۴
Nonuniform-%76,%40
۱
۶/۲۷۸۴۵
۶۰ %
۶۶/۱۴-
۵/۳
۱۵
Nonuniform-%72,%45
۱
۷/۳۰۰۹۶
۶۰ %
۷۷/۷-
۸/۳
۱۶
Nonuniform-%71,%45,%50
۱
۱/۳۰۶۸۴
۶۰ %
۹۷/۵-
۸/۳
۱۷
Nonuniform-%67,%50,%55
۱
۳/۳۲۷۷۹
۶۰ %
۴۶/۰
۱/۴
* ۱. خرابی موضعی ناشی از شلشدگی عناصر کابلی ۲. ترکیب خرابی موضعی ناشی از شل شدگی عناصر کابلی و خرابی موضعی توأم با فروجهش دینامیکی
µ نسبت بار نهایی به بار طراحی
میتوان مشاهده نمود که توزیع خودتنشهای ارائه شده در شکل ۵-۳۹ (الف) با میانگین تراز ۴۰%، بار نهایی سازه را به طور چشمگیری افزایش دادهاند، بهطوری که در توزیع خودتنش ۱۲، بار نهایی سازه به میزان ۱۱/۲۰% افزایش پیدا کرده است و در منحنیهای بار-تغییرمکان مربوط به توزیعهای خودتنش ارائه شده با میانگین ۶۰% در شکل ۵-۳۹ (ب)، این توزیع خودتنشها، منجر به کاهش بار نهایی سازه شدهاند.
از نظر مقایسهی سختی سازه (چه سختی اولیه و چه سختی بعد از شلشدگی عناصر کابلی)، توزیعهای مختلف خودتنش با میانگین ترازهای مختلف، تغییر چندانی در سختی سازه ایجاد نکردهاند. و از لحاظ نوع مکانیزم خرابی سازه به جز توزیع خودتنش ۸ که به ازای آن، مکانیزم خرابی سازه
نوع ۲ میباشد، در بقیهی خودتنشها، سازه دارای مکانیزم خرابی نوع ۱ است.
۵-۹-۳- شرایط تکیهگاهی C3
شکل ۵-۴۰ پلان بافتار ۳ را نشان میدهد که در آن شرایط تکیهگاهی C3 و دستکهای کمانشیافته مشخص شدهاند. مطابق شکل، دستکهای کناری زودتر از سایر دستکها به کمانش میرسند.
شکل ۵-۴۰: پلان بافتار۳ تحت شرایط تکیهگاهی C3
شکلهای ۵-۴۱ (الف و ب)، به ترتیب مقایسهی بین منحنیهای پاسخ بار- تغییرمکان بافتار۳ را تحت شرایط تکیهگاهی C3 به ازای توزیع یکنواخت ۵۰% با توزیعهای غیریکنواخت-۱ و غیریکنواخت-۲ با میانگین ۵۰% را نشان میدهند. شکلهای ۵-۴۲ (الف و ب)، این مقایسه را به ترتیب با توزیعهای غیریکنواخت با میانگین تراز ۴۰% و ۶۰% انجام میدهند. در جدول ۵-۱۱ مقایسهای از بار نهایی، نوع مکانیزم خرابی، درصد افزایش باربری سازه و نسبت بار نهایی به بار طراحی )µ ( داده است.
(الف)
(ب)
شکل ۵-۴۱: منحنیهای پاسخ بار- تغییرمکان بافتار۳ برای شرایط تکیهگاهی C3 با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش؛ الف- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت-۱ با میانگین ۵۰%،
ب- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنو اخت-۲ با میانگین ۵۰%
(الف)
(ب)
شکل ۵-۴۲: منحنیهای پاسخ بار- تغییرمکان بافتار۳ برای شرایط تکیهگاهی C3 با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش؛ الف- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت با میانگین ۴۰%،
ب- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت با میانگین ۶۰%
با توجه به شکلهای ۵-۴۱ (الف و ب)، که منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار را به ازای
توزیعهای غیریکنواخت-۱ با میانگین خودتنش ۵۰% نشان میدهند، همچنین با مراجعه به جدول
۵-۱۱، میتوان فهمید که توزیعهای خودتنش ارائه شده، عمدتاً باعث کاهش بار نهایی سازه شدهاند. بهطوری که در توزیع خودتنش ۲، بار نهایی سازه نسبت به توزیع یکنواخت ۵۰%، به میزان ۷۸/۱۳%- کاهش یافته است. از بین توزیعهای خودتنش در نظرگرفته شده، تنها توزیع خودتنش ۹، بار نهایی سازه را اندکی افزایش داده است که عملاً مقدار آن ناچیز میباشد. از نظر مقایسهی سختی، مشاهده میشود که منحنیهای پاسخ بار- تغییرمکان که از نظر سختی اولیه تفاوت چندانی با توزیع یکنواخت ندارند اما از نظر سختی بعد از شلشدگی عناصر کابلی، منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان مربوط به توزیعهای خودتنش ۲ و ۳ در شکل ۵-۴۱ (الف)، و توزیعهای خودتنش ۶ و ۷ در شکل ۵-۴۱ (ب)، دارای سختی کمتری نسبت به توزیع یکنواخت میباشند.
جدول ۵-۱۱: مقایسهی نتایج رفتار بافتار ۳ با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش تحت شرایط تکیهگاهی C3
شماره
نوع توزیع
نوع مکانیزم خرابی*
بار نهایی (N)
میانگین تراز پیشتنیدگی
درصد افزایش باربری سازه
µ
۱
Uniform-%50
۱
۹/۳۸۸۶۱
۵۰ %

۹/۴
۲
Nonuniform-%30,%73.33,%80
۳
۱/۳۳۵۰۵
۵۰ %
۷۸/۱۳-
۲/۴
۳
Nonuniform-%35,%66.67,%75
۳
۶/۳۳۵۹۳
۵۰ %
۵۶/۱۳-
۲/۴
۴
Nonuniform-%40,%60,%70
۳
۲/۳۷۷۲۶
۵۰ %
۹۲/۲-
۷/۴
۵
Nonuniform-%45,%53.33,%65
۳
۹/۳۸۱۰۶
۵۰ %
۹۴/۱-
۸/۴
۶
Nonuniform-%30,%75
۳
۷/۳۳۵۲۳
۵۰ %
۷۴/۱۳-
۲/۴
۷
Nonuniform-%35,%68.75
۳
۲/۳۳۵۲۹
۵۰ %
۷۲/۱۳-
۲/۴
۸
Nonuniform-%40,%62.5
۱
۲/۳۶۰۸۶
۵۰ %
۱۴/۷-
۵/۴
۹
Nonuniform-%45,%56.25
۱
۷/۳۹۱۷۶
۵۰ %
۸۱/۰
۹/۴
۱۰
Nonuniform-%20,%65
۳
۹/۳۹۶۵۶
۴۰ %
۰۵/۲
۵
۱۱
Nonuniform-%25,%58.75
۳
۶/۳۹۳۳۱
۴۰ %
۲۱/۱
۹/۴
۱۲
Nonuniform-%30,%46.67,%70
۳
۷/۳۷۷۳۰
۴۰ %
۹۱/۲-
۷/۴
۱۳
Nonuniform-%35,%41.67,%60
۳
۷/۳۹۶۸۴
۴۰ %
۱۲/۲
۵
۱۴
Nonuniform-%44,%80
۳
۶/۳۳۵۷۰
۶۰ %
۶۲/۱۳-
۲/۴
۱۵
Nonuniform-%48,%75
۳
۹/۳۴۰۱۳
۶۰ %
۴۷/۱۲-
۳/۴
۱۶
Nonuniform-%55,%65,%70
۳
۶/۳۷۸۹۹
۶۰ %
۴۸/۲-
۷/۴
۱۷
Nonuniform-%57.5,%62.5,%65
۳
۳/۳۹۷۲۱
۶۰ %
۲۱/۲
۵
* ۱. خرابی موضعی ناشی از شلشدگی عناصر کابلی ۲. ترکیب خرابی موضعی ناشی از شل شدگی عناصر کابلی و خرابی موضعی توأم با فروجهش دینامیکی
۳. مکانیزم خرابی بدون فروجهش دینامیکی µ نسبت بار نهایی به بار طراحی
با توجه به منحنیهای بار-تغییرمکان نشان داده شده در شکل ۵-۴۲ (الف)،که مربوط به
توزیعهای غیریکنواخت با میانگین تراز خودتنش ۴۰% میباشد، میتوان فهمید که توزیعهای خودتنش ارائه شده، عمدتاً تأثیر چندانی بر بار نهایی ندارند. همچنین منحنیهای پاسخ مربوط به توزیعهای خودتنش غیریکنواخت، دارای سختی کمتری نسبت به توزیع یکنواخت، میباشند.
با توجه به شکل ۵-۴۲ (ب)، که منحنیهای پاسخ بار- تغییرمکان مربوط به توزیعهای غیریکنواخت با میانگین تراز خودتنش ۶۰% را نشان میدهد و مراجعه به جدول ۵-۱۱، مشخص است که توزیع خودتنشهای ارائه شده بار نهایی سازه را عمدتاً کاهش دادهاند، بهجز توزیع خودتنش ۱۷ که بار نهایی سازه درآن به میزان ۲۱/۲% افزایش یافته است. همچنین با توجه به جدول ۵-۱۱،
میتوان فهمید که توزیعهای خودتنش ارائه شده اکثراً نوع مکانیزم خرابی سازه را از ۱ به ۳ تغییر دادهاند.
۵-۹-۴- مقایسهی شرایط تکیهگاهی C1، C2 و C3
با توحه به شکل۵-۴۳، که مقایسه بین منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان به ازای توزیع یکنواخت ۵۰ %، تحت شرایط تکیهگاهی C1، C2 و C3 را برای بافتار۳ نشان میدهد میتوان مشاهده نمود که شرایط تکیهگاهی C1، دارای بیشترین بار نهایی و سختی می باشد. و پس از آن شرایط تکیه گاهی C3 و C2 دارای بیشترین بار نهایی و سختی هستند. به عبارت دیگر هرچه سازه، انعطافپذیرتر میشود به تدریج از بار نهایی و سختی سازه

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد رایگان با موضوعاوقات فراغت، دانش آموز، دانش آموزان

دیدگاهتان را بنویسید