منابع مقاله درباره دینامیکی

تراز ۴۰% و ۶۰% انجام میدهند و در ادامه، مقایسهی بین این توزیعهای مختلف خودتنش از نظر بار نهایی، نوع مکانیزم خرابی، درصد افزایش باربری سازه و نسبت بار نهایی به بار طراحی )µ ( در جدول ۵-۷، آورده شده است.
(الف)
(ب)
شکل ۵-۲۷: منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار۲ برای شرایط تکیهگاهی C2 با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش؛ الف- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت-۱ با میانگین ۵۰%،
ب- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت-۲ با میانگین ۵۰%
(الف)
(ب)
شکل ۵-۲۸: منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار۲ برای شرایط تکیهگاهی C2 با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش؛ الف- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت با میانگین ۴۰%،
ب- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت با میانگین ۶۰%
جدول ۵-۷: مقایسهی نتایج رفتار بافتار ۲ با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش تحت شرایط تکیهگاهی C2
شماره
نوع توزیع
نوع مکانیزم خرابی*
بار نهایی (N)
میانگین تراز پیشتنیدگی
درصد افزایش باربری سازه
µ
۱
Uniform-%50
۱
۴/۱۰۱۷۱
۵۰ %

۲/۲
۲
Nonuniform-%30,%73.33,%80
۲
۵۶/۹۷۵۲
۵۰ %
۱۲/۴-
۱/۲
۳
Nonuniform-%35,%66.67,%75
۱
۳/۱۱۳۱۱
۵۰ %
۲۱/۱۱
۴/۲
۴
Nonuniform-%40,%60,%70
۱
۸/۱۱۷۰۹
۵۰ %
۱۲/۱۵
۵/۲
۵
Nonuniform-%45,%53.33,%65
۱
۸/۱۰۷۹۸
۵۰ %
۱۷/۶
۳/۲
۶
Nonuniform-%30,%75
۲
۹۵۱۱
۵۰ %
۴۹/۶-
۲
۷
Nonuniform-%35,%68.75
۱
۲/۱۰۹۰۱
۵۰ %
۱۸/۷
۳/۲
۸
Nonuniform-%40,%62.5
۱
۵/۱۱۳۵۱
۵۰ %
۶/۱۱
۴/۲
۹
Nonuniform-%45,%56.25
۱
۲/۱۰۸۴۲
۵۰ %
۵۹/۶
۳/۲
۱۰
Nonuniform-%20,%65
۱
۱۰۶۴۳
۴۰ %
۶۴/۴
۳/۲
۱۱
Nonuniform-%25,%58.75
۱
۴/۱۱۸۷۷
۴۰ %
۷۷/۱۶
۵/۲
۱۲
Nonuniform-%30,%46.67,%70
۱
۶/۱۲۱۸۵
۴۰ %
۸/۱۹
۶/۲
۱۳
Nonuniform-%35,%41.67,%60
۱
۸/۱۱۷۰۲
۴۰ %
۰۶/۱۵
۵/۲
۱۴
Nonuniform-%44,%80
۱
۷۱/۸۶۴۳
۶۰ %
۰۲/۱۵-
۸/۱
۱۵
Nonuniform-%48,%75
۱
۳۹/۹۷۹۶
۶۰ %
۶۹/۳-
۱/۲
۱۶
Nonuniform-%55,%65,%70
۱
۷۱/۹۹۶۵
۶۰ %
۰۲/۲-
۱/۲
۱۷
Nonuniform-%57.5,%62.5,%65
۱
۴۲/۹۵۶۵
۶۰ %
۹۶/۵-
۲
* ۱. خرابی موضعی ناشی از شلشدگی عناصر کابل ۲. ترکیب خرابی موضعی ناشی از شل شدگی عناصر کابلی و خرابی موضعی توأم با فروجهش دینامیکی
µ نسبت بار نهایی به بار طراحی
با توجه به شکل ۵-۲۷ (الف)، ملاحظه میشود که با افزایش تراز خودتنش در ناحیه C تا ۷۰%، بار نهایی سازه در توزیع خودتنش ۵، به میزان ۱۷/۶%، و در توزیع خودتنش ۴ تا ۱۲/۱۵%، افزایش پیدا می کند. اما به تدریج با افزایش تراز خودتنش در ناحیهی C تا ۸۰%، بار نهایی سازه در توزیعهای ۳ و ۲ از ۲۱/۱۱% به ۱۲/۴% -کاهش مییابد. در توزیعهای غیریکنواخت با میانگین ۴۰%، که در
شکل ۵-۲۸ (الف)، ارائه شده است، با کاهش تراز خودتنش در ناحیه A به ۳۰%، بار نهایی سازه تا ۸/۱۹% افزایش پیدا میکند، اما زمانی که تراز خودتنش در ناحیه A به ترتیب ۲۵% و ۲۰% کاهش مییابد، بار نهایی سازه به ترتیب ۷۷/۱۶% و ۶۴/۴% افزایش مییابد. همچنین در توزیعهای غیریکنواخت با میانگین تراز خودتنش ۶۰%، که در شکل ۵-۲۸ (ب)، ارائه شده است، این توزیعها منجر به کاهش بار نهایی سازه شدهاند. از نظر مقایسهی سختی تحت توزیعهای غیر یکنواخت مختلف با توزیع یکنواخت، توزیعهای خودتنش با میانگین ۴۰% منجر به کاهش سختی سازه و توزیعهای خودتنش با میانگین ۶۰%، باعث افزایش سختی سازه شده است. با مراجعه به جدول ۵-۷، میتوان مشاهده نمود که با افزایش تراز خودننش در ناحیه C تا ۸۰%، برای توزیع غیریکنواخت-۱ و افزایش تراز خودتنش در ناحیه B تا ۷۵ %، برای توزیع عیریکنواخت-۲، مکانیزم خرابی سازه از ۱ به ۲ تغییر میکند.
۵-۸-۳- شرایط تکیهگاهی C3
شکل ۵-۲۹، بافتار۲ را تحت شرایط تکیهگاهی C3 نشان میدهد، در اینجا دستکهای کناری زودتر از سایر دستکها به کمانش میرسند.
شکل ۵-۲۹: پلان بافتار۲ تحت شرایط تکیهگاهی C3
شکلهای ۵-۳۰ (الف و ب)، به ترتیب مقایسهی بین منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار۲ را به ازای توزیع یکنواخت ۵۰ % با توزیعهای غیریکنواخت-۱ و غیریکنواخت-۲ با میانگین ۵۰ % نشان
میدهند. شکلهای ۵-۳۱ (الف و ب)، این مقایسه را به ترتیب با توزیعهای غیریکنواخت با میانگین تراز ۴۰ % و ۶۰ % انجام میدهند. همچنین در جدول ۵-۸، مقایسهای از بار نهایی، نوع مکانیزم خرابی، درصد افزایش باربری سازه و نسبت بار نهایی به بار طراحی )µ ( داده شده است.
(الف)
(ب)
شکل ۵-۳۰: منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار۲ برای شرایط تکیهگاهی C3 با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش؛ الف- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت-۱ با میانگین ۵۰%،
ب- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت-۲ با میانگین ۵۰%
(الف)
(ب)
شکل ۵-۳۱: منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار۲ برای شرایط تکیهگاهی C3 با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش؛ الف- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت با میانگین ۴۰%،
ب- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت با میانگین ۶۰%
با توجه به شکلهای ۵-۳۰ (الف و ب)، و همچنین با مراجعه به جدول ۵-۸، میتوان فهمید که در منحنیهای پاسخ ارائه شده در شکل ۵-۳۰ (الف)، با افزایش تراز خودتنش در ناحیهی C تا ۷۵%، بار نهایی سازه به میزان ۷۷/۲۳% در توزیع شمارهی ۳، افزایش مییابد اما هنگامی که تراز خودتنش از مرز ۷۵% میگذرد، بار نهایی سازه کاهش پیدا میکند. در منحنیهای پاسخ ارائه شده در
شکل ۵-۳۰ (ب)، هنگامی که تراز خودتنش در ناحیهی B تا ۷۵/۶۸% افزایش مییابد، بار نهایی سازه تا ۶/۲۱% افزایش مییابد. اما پس از آن، زمانی که تراز خودتنش در ناحیهی B به ۷۵% میرسد، درصد افزایش باربری به مرور کاهش یافته تا اینکه در توزیع خودتنش شماره ۶، به ۵۶/۱۴% میرسد. همچنین به دلیل اینکه میانگین تراز خودتنش انتخاب شده برای این توزیعها، با توزیع یکنواخت، یکی میباشد، لذا سختی سازه تغییری نکرده است. اما منحنیهای پاسخ ارائه شده در شکلهای ۵-۳۱ (الف و ب) که به ترتیب به توزیعهای خودتنش با میانگین ۴۰ % و ۶۰ % مربوط میشوند، به ترتیب کاهش و افزایش سختی سازه را نشان میدهند.
جدول ۵-۸: مقایسهی نتایج رفتار بافتار ۲ با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش تحت شرایط تکیهگاهی C3
شماره
نوع توزیع
نوع مکانیزم خرابی*
بار نهایی (N)
میانگین تراز پیشتنیدگی
درصد افزایش باربری سازه
µ
۱
Uniform-%50
۱
۰۵/۷۷۸۰
۵۰ %

۷/۱
۲
Nonuniform-%30,%73.33,%80
۱
۵۲/۹۱۸۶
۵۰ %
۰۸/۱۸
۲
۳
Nonuniform-%35,%66.67,%75
۱
۳۳/۹۶۲۹
۵۰ %
۷۷/۲۳
۲
۴
Nonuniform-%40,%60,%70
۱
۸۳/۹۲۴۵
۵۰ %
۸۴/۱۸
۲
۵
Nonuniform-%45,%53.33,%65
۱
۴۸/۸۵۰۳
۵۰ %
۳/۹
۸/۱
۶
Nonuniform-%30,%75
۱
۰۶/۸۹۱۳
۵۰ %
۵۶/۱۴
۹/۱
۷
Nonuniform-%35,%68.75
۱
۴۵/۹۴۶۰
۵۰ %
۶/۲۱
۲
۸
Nonuniform-%40,%62.5
۱
۵۱/۹۰۵۵
۵۰ %
۳۹/۱۶
۹/۱
۹
Nonuniform-%45,%56.25
۱
۰۲/۸۴۴۱
۵۰ %
۵/۸
۸/۱
۱۰
Nonuniform-%20,%65
۱
۲/۱۰۷۲۰
۴۰ %
۷۹/۳۷
۳/۲
۱۱
Nonuniform-%25,%58.75
۱
۵/۱۰۷۱۹
۴۰ %
۷۵/۳۷
۳/۲
۱۲
Nonuniform-%30,%46.67,%70
۱
۸۴/۹۵۷۰
۴۰ %
۰۲/۲۳
۲
۱۳
Nonuniform-%35,%41.67,%60
۱
۳۲/۹۲۷۸
۴۰ %
۲۶/۱۹
۲
۱۴
Nonuniform-%44,%80
۱
۳۶/۸۰۷۸
۶۰ %
۸۳/۳
۷/۱
۱۵
Nonuniform-%48,%75
۱
۵۷/۸۰۹۶
۶۰ %
۰۷/۴
۷/۱
۱۶
Nonuniform-%55,%65,%70
۱
۰۶/۷۵۸۰
۶۰ %
۵۷/۲-
۶/۱
۱۷
Nonuniform-%57.5,%62.5,%65
۱
۱۵/۷۱۵۱
۶۰ %
۰۸/۸-
۵/۱
* ۱. خرابی موضعی ناشی از شلشدگی عناصر کابلی ۲. ترکیب خرابی موضعی ناشی از شل شدگی عناصر کابلی و خرابی موضعی توأم با فروجهش دینامیکی
µ نسبت بار نهایی به بار طراحی
همانطوری که از جدول ۵-۸ مشخص است، توزیعهای خودتنش با میانگین تراز ۴۰%، همگی بار نهایی سازه را به طور چشمگیری افزایش دادهاند تا جایی که این میزان افزایش در توزیع شمارهی ۱۰، به ۷۹/۳۷% میرسد. اما در توزیعهای خودتنش ارائه شده با میانگین ۶۰ %، بار نهایی سازه در توزیعهای شماره ۱۶و۱۷ نسبت به توزیع یکنواخت، کاهش یافته اما در توزیعهای شمارهی ۱۴و ۱۵، بار نهایی سازه افزایش یافته است که البته این میزان افزایش، ناچیز میباشد. از نظر تأثیر توزیعهای مختلف خودتنش بر روی نوع مکانیزم خرابی سازه، مشاهده میشود که این توزیعها بر روی نوع مکانیزم خرابی سازه تأثیرگذار نبودهاند و تمامی توزیعهای خودتنش ارائه شده دارای مکانیزم خرابی نوع ۱ میباشند.
۵-۸-۴- مقایسهی بین شرایط تکیهگاهی C1، C2 و C3
در شکل ۵-۳۲، مقایسهای از منحنیهای پاسخ بار- تغییرمکان بافتار۲ با فرض توزیع یکنواخت ۵۰% تحت شرایط تکیهگاهی C1، C2 و C3 داده شده است. بافتار۲ در شرایط تکیهگاهی C2، دارای
بیشترین بار نهایی و در شرایط تکیهگاهی C3، دارای کمترین بار نهایی میباشد و از نظر سختی، بافتار۲ در شرایط تکیهگاهی C1، دارای بیشترین سختی و در شرایط تکیهگاهی C2، دارای کمترین سختی میباشد. انتظار میرود که هر چه سختی سازه کمتر باشد، بار نهایی سازه هم بیشتر شود اما در شرایط تکیهگاهی C3، با اینکه سختی آن از شرایط تکیهگاهی C1، به دلیل نوع آرایش قیود تکیهگاهی کمتر است. با اینحال دارای بار نهایی کمتری میباشد. که دلیل این رفتار را میتوان انعطاف پذیر بودن بافتار داست. از طرفی دیگر شاید انتظار برود که هر چه بافتار از نظر ایستایی نامعینتر باشد بار خرابی سازه هم بیشتر باشد اما باید گفت که در این بافتارها نامعینی ایستایی با نامعینی سازهای برابر نیست و بنا به تعریف نامعینی سازه ای عبارت است از تعداد اعضایی از سازه که میتوان آنها را بدون پدید آمدن خرابی کلی در سازه حذف نمود.
شکل ۵-۳۲: مقایسهی منحنیهای بار-تغییرمکان بافتار۲ با فرض توزیع
یکنواخت ۵۰ % در شرایط تکیهگاهی C1 با C2 و C3
از نظر تأثیر توزیعهای مختلف خودتنش بر روی بار نهایی سازه در شرایط تکیهگاهی مختلف،
میتوان مشاهده نمود که این توزیعها با میانگین تراز ۵۰ % و ۴۰%، عمدتاً بار نهایی سازه را نسبت به توزیع یکنواخت افزایش و با میانگین تراز ۶۰% منجر به کاهش بار نهایی سازه شدهاند. بیشترین میزان تأثیر، مربوط به شرایط تکیهگاهی C3 سپس C1 و در انتها C2

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد رایگان با موضوعاوقات فراغت، دانش آموز، دانش آموزان

دیدگاهتان را بنویسید