منابع مقاله درباره دینامیکی

ا میانگین ۶۰%
جدول ۵-۵: مقایسهی نتایج رفتار بافتار ۱ با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش تحت شرایط تکیهگاهی C2
شماره
نوع توزیع
نوع مکانیزم خرابی*
بار نهایی (N)
میانگین تراز پیشتنیدگی
درصد افزایش باربری سازه
µ
۱
Uniform-%50
۱
۲۷۱۳۸
۵۰ %

۶
۲
Nonuniform-%35,%76.25,%80
۲
۸/۲۴۷۷۳
۵۰ %
۷۱/۸-
۵/۵
۳
Nonuniform-40,%66.875,%75
۱
۱/۲۷۰۰۳
۵۰ %
۵/۰-
۶
۴
Nonuniform-%45,%57.5,%70
۱
۷/۲۷۲۱۳
۵۰ %
۲۸/۰
۶
۵
Nonuniform-%35,%76.67
۲
۲/۲۴۷۷۲
۵۰ %
۷۲/۸-
۵/۵
۶
Nonuniform-%40,%67.78
۱
۹/۲۶۷۰۲
۵۰ %
۶/۱-
۹/۵
۷
Nonuniform-%45,%58.89
۱
۹/۲۷۲۷۹
۵۰ %
۵۲/۰
۱/۶
۸
Nonuniform-%25,%66.67
۱
۶/۲۶۳۵۷
۴۰ %
۸۸/۲-
۹/۵
۹
Nonuniform-%30,%57.78
۱
۳/۲۶۷۹۷
۴۰ %
۲۶/۱-
۶
۱۰
Nonuniform-%35,%47.5,%60
۱
۵/۲۶۶۳۲
۴۰ %
۸۶/۱-
۹/۵
۱۱
Nonuniform-%48.75,%80
۲
۴/۲۰۳۶۵
۶۰ %
۲۵-
۲/۵
۱۲
Nonuniform-%55,%68.125,%75
۱
۴/۲۵۲۰۴
۶۰ %
۱۳/۷-
۶/۵
۱۳
Nonuniform-%57.5,%64.44
۱
۸/۲۴۰۰۲
۶۰ %
۵۵/۱۱-
۳/۵
* ۱. خرابی موضعی ناشی از شلشدگی عناصر کابل ۲. ترکیب خرابی موضعی ناشی از شل شدگی عناصر کابلی و خرابی موضعی توأم با فروجهش دینامیکی
µ نسبت بار طراحی به بار نهایی
با توجه به نتایج به دست آمده از منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان در شکلهای ۵-۲۰ و ۵-۲۱ و همچنین جدول ۵-۵، میتوان مشاهده نمود که توزیعهای مختلف خودتنش، عمدتاً منجر به کاهش بار نهایی سازه شدهاند. از نظر سختی، این توزیعهای مختلف خودتنش تأثیری در سختی اولیهی سازه نداشتهاند، اما توزیعهای غیریکنواخت ارائه شده در شکلهای ۵-۲۰ (الف و ب)، که به ترتیب
منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان برای توزیعهای غیریکنواخت-۱ و غیریکنواخت-۲ با میانگین
تراز ۵۰% را نشان میدهد در تمامی موارد، منجر به تأخیر در شلشدگی عناصر کابلی نسبت به حالت توزیع یکنواخت شدهاند. در شکل ۵-۲۱ (الف)، که منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان سازه با میانگین تراز خودتنش ۴۰% را نشان می دهد، سختی بعد از شلشدگی عناصر کابلی سازه نسبت به حالت یکنواخت، کاهش پیدا کرده است. در شکل ۵-۲۱ (ب)، مربوط به منحنیهای پاسخ به ازای میانگین تراز خودتنش ۶۰%، سختی بعد از شلشدگی عناصر کابلی سازه، افزایش یافته است.
از نظر تغییر در نوع مکانیزم خرابی سازه، تنها توزیعهای خودتنش شمارهی ۲، ۵ و ۱۱ توانستهاند نوع مکانیزم خرابی سازه را از ۱ به ۲ تغییر دهند. نکتهای که در رابطه با تغییر نوع مکانیزم خرابی سازه از جدول ۵-۵، میتوان فهمید این است که، زمانی که تراز خودتنش در ناحیهی A به کمترین میزان خود میرسد؛ یعنی در توزیعهای خودتنش ۲ و ۵ به اندازهی ۳۵% و در توزیع خودتنش
شمارهی ۱۱، به مقدار ۷۵/۴۸%، مکانیزم خرابی سازه از ۱ به ۲ تغییر میکند.
۵-۷-۳- مقایسهی شرایط تکیهگاهی C1 با C2
همانطوری که در جداول ۵-۴ و ۵-۵ مشاهده میشود، در شرایط تکیهگاهی C1 بر خلاف C2، توزیعهای مختلف خودتنش بر روی بار نهایی سازه، بسیار تأثیرگذار بودهاند و در اکثر موارد، بار نهایی را افزایش دادهاند. در حالی که در شرایط تکیهگاهی C2، توزیعهای خودتنش عمدتاً منجر به کاهش بار نهایی سازه شدهاند. از نظر مقایسهی سختی، به دلیل اینکه بافتار تحت شرایط تکیهگاهی C2، نسبت به C1 انعطافپذیرتر میباشد، توزیعهای مختلف خودتنش در شرایط تکیهگاهی C2 نسبت به C1، بیشترین تأثیر را بر روی سختی سازه گذاشتهاند. همچنین تأخیر در شل شدگی عناصرکابلی بیشتر در شرایط تکیهگاهی C2، نمود پیدا میکند. از نظر مقایسهی بار نهایی تحت توزیع یکنواخت۵۰%، مطابق شکل ۵-۲۲، مشاهده میشود که بار نهایی بافتار تحت شرایط تکیهگاهی C2 بیشتر از شرایط
تکیهگاهی C1 و سختی آن کمتر میباشد. چون سازه در شرایط تکیهگاهی C2، انعطاف پذیرتر میباشد از این رو نیروی بیشتری را میتواند تحمل کند. از طرفی میتوان گفت هر چه سازه انعطافپذیرتر باشد، توزیعهای مختلف خودتنش بر روی تغییر در نوع مکانیزم خرابی سازه بیشتر تأثیر داشتهاند.
شکل ۵-۲۲: مقایسهی منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار ۱ با فرض
توزیع یکنواخت۵۰% در شرایط تکیهگاهی C1 با C2
۵-۸- نتایج تحلیلهای ناپایداری استاتیکی بر روی بافتار ۲ تحت توزیعهای مختلف خودتنش
۵-۸-۱- شرایط تکیهگاهی C1
شکل ۵-۲۳، پلان بافتار۲ را تحت شرایط تکیهگاهی C1 نشان میدهد. در این شکل، دستکهایی که زودتر به کمانش میرسند با خطچین مشخص شدهاند. همانطوری که از شکل مشخص است، دستکهای کناری زودتر از دیگر دستکها به کمانش رسیدهاند.
شکل ۵-۲۳: پلان بافتار۲ تحت شرایط تکیه گاهی C1
شکلهای ۵-۲۴ (الف و ب)، به ترتیب مقایسهی بین منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار۲ را به ازای توزیع یکنواخت ۵۰% با توزیعهای غیریکنواخت-۱و غیریکنواخت-۲ با میانگین تراز خودتنش
۵۰% نشان میدهد. شکلهای ۵-۲۵ (الف و ب)، این مقایسه را به ترتیب با توزیع های غیر یکنواخت با میانگین تراز ۴۰% و ۶۰% انجام می دهد. مقایسهی بین این توزیعهای مختلف خودتنش در جدول ۵-۶ نیز آورده شده است.
(الف)
(ب)
شکل ۵-۲۴: منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار۲ برای شرایط تکیهگاهی C1 با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش؛ الف- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت-۱ با میانگین ۵۰%،
ب- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت-۲ با میانگین ۵۰%
(الف)
(ب)
شکل ۵-۲۵: منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار۲ برای شرایط تکیهگاهی C1 با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش؛ الف- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت با میانگین ۴۰%،
ب- مقایسهی منحنیهای پاسخ به ازای توزیع خودتنش یکنواخت و غیریکنواخت با میانگین ۶۰%
با توجه به شکلهای ۵-۲۴ (الف و ب)، که منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان را برای توزیعهای غیریکنواخت با میانگین تراز خودتنش ۵۰% تحت شرایط تکیهگاهی C1 نشان میدهند و همچنین با مراجعه به جدول ۵-۶، میتوان فهمید که با افزایش تراز خودتنش برای توزیعهای غیریکنواخت-۱، ارائهشده در شکل ۵-۲۴ (الف)، زمانی که تراز خودتنش در ناحیهی C (با توجه به شکل ۵-۸ مربوط به توزیع غیریکنواخت-۱) تا ۷۵% افزایش پیدا کند، بار نهایی سازه به میزان حداکثر ۱۶% افزایش
مییابد. اما هنگامی که میزان تراز خودتنش به ۸۰% در ناحیهی C میرسد، بار نهایی سازه نسبت به توزیع یکنواخت ۵۰%، کاهش مییابد. به طریق مشابه، برای توزیعهای غیریکنواخت-۲ نشان داده شده در شکل ۵-۲۴ (ب)، زمانی که تراز خودتنش در ناحیهی B تا مرز ۵/۶۲% افزایش مییابد، بار نهایی سازه افزایش یافته تا جایی که در توزیع شمارهی ۸ از جدول ۵-۶، بار نهایی به میزان ۵۵/۱۵% نسبت به حالت توزیع یکنواخت، افزایش مییابد.
جدول ۵-۶: مقایسهی نتایج رفتار بافتار ۲ با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش تحت شرایط تکیهگاهی C1
شماره
نوع توزیع
نوع مکانیزم خرابی*
بار نهایی (N)
میانگین تراز پیشتنیدگی
درصد افزایش باربری سازه
µ
۱
Uniform-%50
۱
۲۲/۸۳۸۹
۵۰ %
۸/۱
۲
Nonuniform-%30,%73.33,%80
۱
۶۳/۸۲۸۱
۵۰ %
۲۸/۱-
۸/۱
۳
Nonuniform-%35,%66.67,%75
۱
۵۳/۹۷۳۴
۵۰ %
۰۴/۱۶
۱/۲
۴
Nonuniform-%40,%60,%70
۱
۷۵/۹۶۸۴
۵۰ %
۴۴/۱۵
۱/۲
۵
Nonuniform-%45,%53.33,%65
۱
۹۱/۹۱۰۳
۵۰ %
۵۲/۸
۹/۱
۶
Nonuniform-%30,%75
۲
۳۳/۸۱۷۶
۵۰ %
۵۴/۲-
۷/۱
۷
Nonuniform-%35,%68.75
۱
۱۲/۹۴۵۶
۵۰ %
۷۲/۱۲
۲
۸
Nonuniform-%40,%62.5
۱
۷۹/۹۶۹۳
۵۰ %
۵۵/۱۵
۱/۲
۹
Nonuniform-%45,%56.25
۱
۲۸/۹۱۷۹
۵۰ %
۴۲/۹
۲
۱۰
Nonuniform-%20,%65
۲
۷۸/۹۶۸۹
۴۰ %
۵/۱۵
۱/۲
۱۱
Nonuniform-%25,%58.75
۱
۶/۱۰۳۷۲
۴۰ %
۶۴/۲۳
۲/۲
۱۲
Nonuniform-%30,%46.67,%70
۱
۹۸/۹۹۰۱
۴۰ %
۰۳/۱۸
۱/۲
۱۳
Nonuniform-%35,%41.67,%60
۱
۲۶/۹۵۲۸
۴۰ %
۵۸/۱۳
۲
۱۴
Nonuniform-%44,%80
۱
۹۴/۷۲۷۰
۶۰ %
۳۳/۱۳-
۵/۱
۱۵
Nonuniform-%48,%75
۱
۲۷/۸۷۹۰
۶۰ %
۷۸/۴
۹/۱
۱۶
Nonuniform-%55,%65,%70
۱
۵/۷۹۶۸
۶۰ %
۰۲/۵-
۷/۱
۱۷
Nonuniform-%57.5,%62.5,%65
۱
۸۶/۷۵۶۶
۶۰ %
۸/۹-
۶/۱
* ۱. خرابی موضعی ناشی از شلشدگی عناصر ۲. ترکیب خرابی موضعی ناشی از شل شدگی عناصر کابلی و خرابی موضعی توأم با فروجهش دینامیکی
µ نسبت بار نهایی به بار طراحی
اما زمانی که تراز خودتنش در ناحیهی B به تدریج از این مقدار بیشتر میشود، بار نهایی سازه هم کاهش پیدا میکند تا آنجا که بار نهایی سازه در توزیع خودتنش شمارهی ۵ به میزان ۵۴/۲% کاهش مییابد. از نظر مقایسهی سختی سازه در حالت توزیع یکنواخت با توزیع های غیر یکنواخت ارائه شده در شکلهای ۵-۲۴ (الف و ب)، ملاحظه سختی سازه تغییری نکرده است. در شکلهای ۵-۲۵ (الف و ب)، که به ترتیب توزیعهای غیریکنواخت با میانگین ۴۰% و ۶۰% را نشان میدهند، سختی سازه در حالت توزیعهای غیریکنواخت با میانگین ۴۰%، کاهش یافته و در حالت توزیعهای غیریکنواخت با میانگین ۶۰%، سختی سازه نسبت به حالت توزیع یکنواخت با میانگین ۵۰%، افزایش پیدا کرده است. از طرفی، توزیعهای غیریکنواخت با میانگین ۴۰%، بار نهایی سازه را افزایش دادهاند و این در حالی است که توزیعهای غیریکنواخت با میانگین ۶۰%، عمدتاً باعث کاهش بار نهایی سازه شدهاند چون در حالتی که بافتار تحت توزیعهای خودتنش با میانگین تراز ۶۰%، قرار میگیرد عمده ظرفیت دستکها صرف سخت شدگی سازه میشود و درصد کمتری برای تحمل باربری، برای خود دستکها باقی میماند از اینرو باربری نهایی بافتار زمانی که تحت توزیعهای خودتنش با میانگین تراز ۴۰%، قرار میگیرد نسبت به زمانی که تحت توزیعهای خودتنش با میانگین تراز ۶۰%، قرار میگیرد بیشتر میباشد. همانطوری که مشخص است در این بافتار، توزیعهای غیریکنواخت خودتنش در برخی حالات، منجر به تغییر مکانیزم خرابی سازه از ۱ به ۲ شده است، هر چند که فروجهش دینامیکی که در مکانیزم خرابی نوع ۲ در این بافتار مشاهده میشود، کوچک میباشد.
۵-۸-۲- شرایط تکیهگاهی C2
شکل ۵-۲۶، بافتار۲ را تحت شرایط تکیهگاهی C2 نشان میدهد. همانند شرایط تکیهگاهی C1، دستکهای کناری زودتر از سایر دستکها به کمانش میرسند.
شکل ۵-۲۶: پلان بافتار۲ تحت شرایط تکیهگاهی C2
شکلهای ۵-۲۷ (الف و ب)، به ترتیب مقایسهی بین منحنیهای پاسخ بار-تغییرمکان بافتار ۲ را به ازای توزیع یکنواخت ۵۰% با توزیعهای غیریکنواخت-۱ و غیریکنواخت-۲ با میانگین ۵۰% نشان
میدهند. شکلهای ۵-۲۸ (الف و ب)، این مقایسه را به ترتیب با توزیعهای غیریکنواخت با میانگین

مطلب مشابه :  منابع مقاله دربارهدینامیکی

دیدگاهتان را بنویسید