منابع مقاله درباره تحلیل مسیر، دینامیکی، دلالی

۹/۱۷۹۸۶ در توزیع خودتنش شمارهی ۳ به ۹/۱۹۳۹۵ در توزیع خودتنش شمارهی ۲ افزایش پیدا میکند. با افزایش تراز خودتنش در ناحیهی B برای توزیعهای غیریکنواخت-۲ تا ۷۸/۶۸%، بار نهایی سازه از ۱۵۷۱۵ در توزیع خودتنش یکنواخت (توزیع شمارهی ۱) تا ۲/۱۹۵۳۷ در توزیع خودتنش شمارهی ۴، افزایش مییابد. با مقایسهی شکلهای ۵-۴۸ (الف و ب)، و مراجعه به جدول ۵-۱۲۱، مشخص میشود که درصد کاهش باربری سازه در توزیعهای غیریکنواخت ناشی از حذف عضو L2-M7 کمتر از حذف عضو B3-M1 میباشد. از نظر مقایسهی نوع مکانیزم خرابی ناشی از دست دادن عضو B3-M1 در توزیع یکنواخت با توزیعهای غیریکنواخت، تغییری مشاهده نمیشود.
از طرفی دیگر، شکل ۵-۴۹ مقایسهی منحنیهای بار- تغییرمکان بافتار ۱، ناشی از حذف دستک را برای هر توزیع خودتنش نشان میدهد. همانطوری که مشخص است در تمامی توزیعهای خودتنش ارائه شده در شکل ۵-۴۹، عضو S2-M2 زودتر از سایر دستکها به کمانش میرسد؛ بجز توزیع خودتنش شمارهی ۴ (با توجه به جدول ۵-۱۲) که عضو S1-M4 زودتر دچار کمانش میشود. همانطوری که مشخص است درصد کاهش باربری سازه در توزیعهای غیریکنواخت ناشی از حذف عضو S2-M2 نسبت به توزیع یکنواخت، کمتر میباشد. با توجه به جدول ۵-۱۲، کمترین درصد کاهش باربری، مربوط به توزیع خودتنش شمارهی ۲ با بار نهایی ۲/۲۰۹۱۱ میباشد. از نظر نوع مکانیزم خرابی، با توجه به شکل ۵-۴۹ و جدول ۵-۱۲، تنها توزیع خودتنش یکنواخت، دارای مکانیزم خرابی نوع ۲ میباشد. دیگر توزیعهای خودتنش ارائه شده در این شکل، دارای مکانیزم خرابی نوع ۱ میباشند. با استدلالی مشابه میتوان گفت که با افزایش تراز خودتنش در ناحیهی C برای توزیعهای غیریکنواخت-۱ و افزایش تراز خودتنش در ناحیهی B، برای توزیعهای غیریکنواخت-۲، درصد کاهش باربری سازه ناشی از حذف عضو S2-M2 کمتر میشود. به بیان دیگر، بار نهایی سازه در توزیعهای غیریکنواخت نسبت به توزیع یکنواخت بیشتر شده است.
۵-۱۰-۱-۲- شرایط تکیهگاهی C2
شکل ۵-۵۰ منحنیهای پاسخ بار- تغییرمکان را ناشی از حذف اعضای بحرانی کششی و فشاری برای توزیع یکنواخت ۵۰% با فرض شرایط تکیهگاهی C2 نشان میدهد. همچنین شکلهای ۵-۵۱ (الف و ب) و ۵-۵۲ (الف و ب)، به ترتیب منحنیهای پاسخ بار- تغییرمکان را برای توزیع غیریکنواخت-۱ و غیریکنواخت-۲ با میانگین تراز خودتنش ۵۰% به دلیل حذف اعضای بحرانی کششی و فشاری را نشان میدهند. در جدول ۵-۱۳، میزان کاهش باربری سازه و نوع مکانیزم خرابی به دلیل ناشی از حذف عضو در توزیعهای مختلف خودتنش، ارائه شده است.
شکل ۵-۵۰: مقایسهی پاسخهای بار- تغییرمکان برای توزیع یکنواخت ۵۰ % با حذف
اعضای بحرانی کابلها و دستکها
(الف)
(ب)
شکل ۵-۵۱: مقایسهی پاسخهای بار- تغییرمکان برای توزیع غیریکنواخت-۱ با حذف اعضای
بحرانی کابلها و دستکها؛ الف- توزیع خودتنش شمارهی۲، ب- توزیع خودتنش شمارهی۳
(الف)
(ب)
شکل ۵-۵۲: مقایسهی پاسخهای بار- تغییرمکان برای توزیع غیریکنواخت-۲ با حذف اعضای
بحرانی کابلها و دستکها؛ الف- توزیع خودتنش شمارهی۴، ب- توزیع خودتنش شمارهی۵
شکل ۵-۵۲ مقایسهی بین پاسخهای بار- تغییرمکان توزیع یکنواخت با توزیعهای غیریکنواخت ناشی از حذف عنصر کابلی را نشان میدهد. شکلهای ۵-۵۳ (الف و ب)، مقایسهی پاسخهای
بار-تغییرمکان ناشی از حذف دستک را نشان میدهند.
شکل ۵-۵۳: مقایسهی پاسخهای بار- تغییرمکان بین توزیع یکنواخت با توزیع
غیریکنواخت ناشی از حذف عنصر کابلی
(الف)
(ب)
شکل ۵-۵۴: مقایسهی پاسخهای بار- تغییرمکان بین توزیع یکنواخت با توزیعهای غیریکنواخت
ناشی از حذف دستک؛ الف- دستک بحرانی مربوط به هر توزیع، ب- دستک بحرانی مربوط به توزیع یکنواخت
جدول ۵-۱۳: مقایسهی نتایج رفتار بافتار ۱ با در نظر گرفتن توزیعهای مختلف خودتنش تحت
شرایط تکیهگاهی C2 ناشی از حذف اعضای کابلها و دستکها
شماره
توزیع خودتنش
اعضای بحرانی
نوع مکانیزم
بار نهایی (N)
درصد کاهش باربری
۱
Uniform-%50

۱
۲۷۱۳۸

L2-M7
۱
۳/۱۷۴۴۱
۷۳/۳۵
L4-M6
۲
۱۷۴۰۶
۸۶/۳۵
S2-M2
۱
۶/۱۹۰۹۹
۶۲/۲۹
S1-M3
۱
۷/۲۲۸۵۶
۷۸/۱۵
۲
Nonuniform-%40,%66.875,%75

۱
۱/۲۷۰۰۳

L2-M7
۲
۴/۱۵۸۹۵
۱۳/۴۱
L4-M6
۲
۵/۱۵۳۸۸
۰۱/۴۳
S1-M4
۱
۲/۲۰۷۵۸
۱۳/۲۳
S2-M2
۱
۶/۱۸۶۹۴
۷۷/۳۰
۳
Nonuniform-%45,%57.5,%70

۱
۷/۲۲۷۱۳

L2-M7
۲
۵/۱۶۹۳۱
۷۸/۳۷
L4-M6
۲
۳/۱۶۳۱۴
۰۵/۴۰
S2-M2
۱
۶/۱۹۱۸۷
۴۹/۲۹
S1-M3
۱
۸/۲۲۵۴۳
۱۶/۱۷
۴
Nonuniform-%40,%67.78

۱
۹/۲۶۷۰۲

L2-M7
۲
۲/۱۵۹۸۱
۱۵/۴۰
L4-M6
۲
۹/۱۶۰۵۴
۸۸/۳۹
S1-M4
۱
۸/۱۸۷۳۱
۸۵/۲۹
S2-M2
۱
۹/۲۱۶۰۵
۰۹/۱۹
۵
Nonuniform-%45,%58.89

۱
۹/۲۷۲۷۹

L2-M7
۲
۷/۱۷۱۸۸
۹۹/۳۶
L4-M6
۲
۶/۱۷۰۱۲
۶۴/۳۷
S2-M2
۱
۱/۱۹۰۸۶
۰۴/۳۰
S1-M3
۱
۵/۲۲۵۰۶
۵/۱۷
* ۱. خرابی موضعی ناشی از شلشدگی عناصر کابلی
۲. ترکیب خرابی موضعی ناشی از شلشدگی عناصر کابلی و خرابی موضعی توأم با فروجهش دینامیکی
با توجه به جدول ۵-۱۳ و شکلهای ۵-۵۰، ۵-۵۱ و ۵-۵۲، میتوان مشاهده نمود که عضو بحرانی کششی در تمامی توزیعهای خودتنش، کابل L2-M4 میباشد، در حالی که عضو بحرانی فشاری در توزیعهای خودتنش ۱، ۳ و ۵، دستک S2-M2 و در توزیعهای خودتنش ۲ و ۴، دستک S1-M4
میباشد. از نظر تأثیر از دست دادن عضو در سختی سازه، مشاهده میشود که سختی بعد از شل شدگی عناصر کابلی و نیز تأخیر در شلشدگی کابلها کاهش یافته است و این میزان کاهش، ناشی از حذف عناصر کابلی بیشتر از حذف دستکها میباشد. در حالت شرایط تکیهگاهی C1، که از دست دادن عضو، تأثیر چندانی بر سختی سازه ندارد. علت این امر را میتوان تغییر در نوع شرایط تکیهگاهی دانست؛ چرا که بافتار در شرایط تکیهگاهی C2، نسبت به C1 انعطافپذیرتر میباشد. همچنین با مقایسهی جداول ۵-۱۲ و ۵-۱۳، میتوان نتیجه گرفت که درصد کاهش باربری سازه ناشی از دست دادن عضو در شرایط تکیهگاهی C2، بیشتر از C1 میباشد. نکتهی دیگری که با توجه به شکلهای
۵-۵۰، ۵-۵۱ و ۵-۵۲ میتوان فهمید این است که در تمامی توزیعهای خودتنش ارائه شده، درصد کاهش باربری بافتار۱ ناشی از حذف عناصر کابلی نسبت به از دست دادن دستکها بیشتر است.
با توجه به جدول ۵-۱۳، مشاهده میشود که بار نهایی سازه ناشی از حذف کابل L4-M6، به جز در حالت توزیع خودتنش شمارهی ۴، از بار نهایی سازه ناشی از حذف کابل L2-M7 کمتر میباشد. از نظر مقایسهی بار نهایی ناشی از حذف دستکها، بار نهایی سازه ناشی از حذف دستک S2-M2 بهجز در حالت توزیع خودتنش شمارهی ۲، از بار نهایی سازه ناشی از حذف دستک S1-M4 کمتر میباشد. با مراجعه به جدول ۵-۱۳ مشاهده میشود که کمترین کاهش درصد باربری سازه ناشی از حذف دستک S1-M3 در توزیع خودتنش ۱ با بار نهایی ۷/۲۲۸۵۶ و کمترین درصد کاهش باربری ناشی از حذف کابل L4-M6 در توزیع خودتنش ۲ بار نهایی ۵/۱۵۳۸۸ میباشد.
با توجه به شکل ۵-۵۳ که مقایسهی بین منحنیهای بار- تغییرمکان بافتار۱ ناشی از حذف کابل L2-M7 به ازای توزیع یکنواخت و غیریکنواخت را نشان میدهد و همچنین از جدول ۵-۱۳، مشخص میشود که بار نهایی سازه در توزیعهای غیریکنواخت کمتر از توزیع یکنواخت میباشد. بهعنوان مثال، بار نهایی سازه ناشی از حذف کابل L2-M7 در توزیع یکنواخت (توزیع خودتنش شمارهی۱) ۳/۱۷۴۴۱ میباشد، در حالی که در توزیع خودتنش شمارهی۲، ۴/۱۵۸۹۵ است. به همین ترتیب در توزیعهای خودتنش دیگر (توزیعهای خودتنش ۳، ۴ و ۵) این مقدار کمتر از توزیع یکنواخت میباشد. اما از نظر مقایسه سختی، با توجه به شکل ۵-۵۳، سختی بعد از شلشدگی عناصر کابلی در توزیعهای غیریکنواخت از توزیع یکنواخت، بیشتر میباشد. همچنین از نظر نوع مکانیزم خرابی، توزیعهای غیریکنواخت به مکانیزم خرابی نوع ۲ و توزیع یکنواخت به مکانیزم خرابی نوع ۱ منجر میشوند.
از طرفی دیگر با توجه به شکل ۵-۵۴ (الف)، که مقایسهی بین منحنیهای پاسخ بار- تغییرمکان ناشی از حذف دستک بحرانی برای هر توزیع خودتنش را نشان میدهد، میتوان فهمید که بار نهایی سازه تنها در توزیع خودتنش شمارهی ۲ که عضو بحرانی فشاری آن S1-M4 میباشد، نسبت به توزیع یکنواخت که عضو بحرانی فشاری آن S2-M2 میباشد، بیشتر است. همچنین از لحاظ سختی، سختی سازه در توزیعهای غیریکنواخت بیشتر از توزیع یکنواخت میباشد. نوع مکانیزم خرابی در توزیعهای خودتنش ارائهشده در شکل ۵-۵۴ (الف)، مکانیزم خرابی نوع ۱ میباشد.
با توجه به شکل ۵-۵۴ (ب)، که مقایسهی پاسخ بار- تغییرمکان به ازای توزیعهای مختلف خودتنش را ناشی از حذف دستک S2-M2 نشان میدهد و با توجه به جدول ۵-۱۳، میتوان مشاهده نمود که بار نهایی سازه در توزیعهای خودتنش ۳ و ۴ بیشتر و در توزیعهای خودتنش ۲ و ۵ کمتر از توزیع یکنواخت (توزیع خودتنش شمارهی ۱) میباشد و از نظر مقایسهی سختی مطابق شکل ۵-۵۴ (ب)، توزیع خودتنش شمارهی ۲ دارای بیشترین سختی نسبت به توزیع یکنواخت میباشد.
۵-۱۰-۲- تحلیل مسیر جایگزین بافتار ۲
شکل ۵-۵۵ (الف)، پلان بافتار۲ همراه با شمارهگذاری مدولها را نشان میدهد و شکلهای ۵-۵۵ (ب و پ)، به ترتیب شمارهگذاری مدولهای زوج و فرد در بافتار را نشان میدهد و به دلیل تقارن بافتار، یک چهارم آن شمارهگذاری شده است. همانطوری که در بافتار ۱ مشخص شده است، حروف M، B، L، U و S به ترتیب نشاندهندهی مدول، کابل قطری، کابل پایینی، کابل بالایی و دستک میباشند. در ادامه به بررسی پاسخهای بار- تغییرمکان ناشی از دست دادن عضو در بافتار۲ تحت شرایط تکیهگاهی C1 و C2 پرداخته شده است.
شکل ۵-۵۵: شماره و نامگذاری بافتار۲؛ الف- پلان بافتار۲، ب- مدول زوج بافتار۲،
پ- مدول فرد بافتار۲، ت- نمای جلویی بافتار۲
۵-۱۰-۲-۱- شرایط تکیهگاهی C1
شکل ۵-۵۶، پاسخ بار- تغییرمکان بافتار۲ را برای توزیع یکنواخت ۵۰ % با حذف اعضای بحرانی کابلها و دستکها نشان میدهد. شکلهای ۵-۵۷ (الف تا پ) و ۵-۵۸ (الف تا پ) نتایج پاسخ بار- تغییرمکان حاصل از انجام تحلیل مسیر جایگزین را به ترتیب برای توزیعهای غیریکنواخت-۱و غیریکنواخت-۲ نشان میدهند. همچنین در جدول ۵-۱۴ میزان کاهش باربری سازه ناشی از حذف عضو در توزیعهای مختلف خودتنش و نوع مکانیزم خرابی آورده شده است.
شکل ۵-۵۶: مقایسهی پاسخهای بار- تغییرمکان برای توزیع یکنواخت ۵۰% با حذف
اعضای بحرانی کابلها و دستکها
(الف)
(ب)
(پ)
شکل ۵-۵۷: مقایسهی پاسخهای بار- تغییرمکان برای توزیع غیریکنواخت-۱ با حذف اعضای بحرانی کابلها
و دستکها؛ الف- توزیع خودتنش

مطلب مشابه :  پایان نامه دربارهزنان مسلمان، آداب و رسوم، عقد ازدواج

دیدگاهتان را بنویسید