مقاله رایگان درباره افغانستان، منابع مالی، بخش خصوصی، آگهی های بازرگانی

‪۱۳۷۱‬ از پویایی خود بازماند و در زمان مجاهدین ارزش و کاربرد آن به پایین‌ترین سطح ممکن تنزل یافت.‬
در سال ‪ ۱۳۷۵‬خورشیدی که مجاهدین کابل را ترک کرده و شهر به گروه طالبان واگذار شد ، افغانستان به کشور بدون تصویر مبدل شد، طبق عقاید طالبان عکس گرفتن، نقاشی کردن و مجسمه‌سازی مظهر شرک بود. طالبان تلویزیون را تعطیل کردند این رسانه به مدت پنج سال تعطیل بود و با سقوط طالبان در سال ۱۳۸۰ خورشیدی مجددا به کار آغاز نمود( دولت آبادی،۱۳۸۷: ۶۶۳). رادیو با چند ساعت برنامه در روز که اکثرا اعلامیه های طالبان را پخش می نمود فعال بود. استفاده از دوربین‌های فیلم‌برداری و عکاسی هم در کشور ممنوع شد، مردم در صورتی می توانستند که ضبط صوت در اختیار داشته باشند که به نوارهایی در مدح طالبان گوش فرا بدهند. ‬
همانطوری که اشاره شد با سقوط رژیم طالبان در سال ‪۱۳۸۰‬خورشیدی، تلویزیون افغانستان بار دیگر با فرستنده هایی که سالها صدای جنگ را منعکس کرده بود فعال شد، ولی به دلیل نبود کادر فنی و افراد متخصص تلویزیون نتوانست مخاطبان خود را داشته باشد. تلویزیون افغانستان که چهار ساعت در روز برنامه پخش می‌کرد، به پخش اخبار و گزارش های تشریفاتی مربوط به دیدار بزرگان دولتی بسنده می‌کرد و فعالیتی برای برنامه‌سازی و جذب مخاطب نداشت. در آن زمان کشورهای آلمان و ژاپن تلاش‌های زیادی را برای بهبود وسایل فنی و برنامه‌سازی تلویزیون انجام دادند ولی این تلاشها به این علت که مردم خود را در آن سهیم نمی‌دانستند، مخاطبان تلویزیون دولتی را افزایش نداد. تلویزیون افغانستان که به نام تلویزیون کابل یاد می شد و اکنون تلویزیون ملی نامیده می شود فقط پایتخت را پوشش می‌داد و تعدادی از ولایات دیگر که ایستگاه محلی داشتند فاقد برنامه‌سازی لازم بودند، اما به مرور وضعیت تلویزیون ملی تغییر کرد و اکنون تلویزیون ملی افغانستان در اکثر استان های افغانستان قابل دریافت است.‬
۳- ۱ – تاریخچه تلویزیون های خصوصی در جهان
اولین دستگاه تلویزیونی در آمریکا ساخته شد و از همان ابتدا این دستگاه پخش صوت و تصویر به صورت همزمان در اختیار تجارت و اقتصاد در آمریکا قرار گرفت، بیشتر توجه سازندگان تلویزیون به جنبه اقتصادی تلویزیون معطوف شده بود و به همین خاطر بود که اولین ایستگاههای پخش برنامه های تلویزیونی در اختیار بخش خصوصی قرار گرفت. در سال ۱۹۲۰ میلادی بود که دولت آمریکا جهت سهولت در سرمایه گذاری و تامین منابع مالی سیستم فراپخش که در آن زمان تنها رادیو را شامل می شد تصمیم گرفت که رادیو توسط بخش خصوصی ساخته و اداره شود و با فروش آگهی های بازرگانی منابع مالی خود را تامین نماید. تلویزیون هم به محض ورود بی هیچ بحثی رخصت یافت که بر اساس الگویی مشابه تکوین و توسعه یابد.«این امر سیستمی را به وجود آورد که به لحاظ ویژگی هایش یگانه، و درظاهر، آزادتر از همه سیستم های تلویزیونی جهان است، سیستمی که خطر تمامی عواقب درگیری رسانه های همگانی با مقتضیات تجارت را به جان خریده و چنان به تنعم و قدرتی دست یافته است که نفوذ آن را چه بد و چه خوب، در سراسرجهان احساس می کنند»(اسمیت،۱۳۸۱: ۷).
در همان زمان( ۱۹۲۰) بود که نظام تلویزیونی آمریکا مورد تمسخر سایر نظام ها قرار می گرفت زیرا به علت وابستگی نظام آمریکایی به منابع مالی غیر دولتی و صاحبان ثروت که آگهی های بازرگانی نیز در اختیار آنان بود برنامه های شبکه های تلویزیونی آمریکا بشدت عام زده شده بود، و در آن فرهنگی عوام زده و در سطح پایین به نمایش گذاشته می شد و سلیقه افرادی کم سواد اما در عین حال جذاب برای بینندگان اعمال می شد، با گذشت زمان دیده شد که برنامه های شبکه های آمریکایی با استقبال مردمی در سراسر جهان مواجه گردید و باعث شد که فرهنگ آمریکایی بیشتر درتلویزیون های آن زمان مورد استفاده قرار گیرد.«با وجود این عاملان پخش تلویزیون عمومی (غیر تجاری) در سراسر جهان، علی رغم انتقاد و مذمتی که نسبت به تلویزیون آمریکا اظهار می کردند، مقادیر عظیمی از برنامه های سرگرم کننده آن را می خریدند و- البته گاهی برای به دست آوردن آنها مبارزه می کردند- چرا که این برنامه ها با هوشمندی بسیار تهیه می شد و به بینندگان خود این کشورها نظر داشتند» (اسمیت،۱۳۸۱: ۸).
۴- ۱ -انواع تلویزیون
شبکه های تلویزیونی به صورت عام به سه دسته تقسیم می شود تلویزیون تجارتی که از جانب هیچ شخصی به طور مستقیم مورد حمایت مالی قرار نمی گیرد، منبع اصلی مالی آن همانا فروش وقت به صاحبان آگهی است ایستگاههای تجاری به گروههای متفاوت تعلق دارد. در آمریکا از میان تمام ایستگاههای تلویزیونی ۷۰۰ ایستگاه تجاری است و سایر ایستگاهها به سیستم غیر تجارتی (آموزشی همگانی) تعلق دارد. به طورکلی عرصه فعالیت تلویزیون تجاری عرصه سرمایه انحصاری است که هم اهداف ایدئولوژیک دارند و هم اهداف اقتصادی. امروزه شرکتهای بزرگ تجاری و صاحبان سرمایه از خود ایستگاههای تلویزیونی دارند که هم به اهداف تجاری آنها توجه داشته و هم اهداف سیاسی آنها را تعقیب می نماید.
در ایالات متحده آمریکا تلویزیون کابلی نیز وجود دارد که یکی از شاخه های تلویزیون تجاری است اما ساختار سازمانی و اقتصادی آن دارای وجوه تمایز عمده ای است. تلویزیون کابلی یک سیستم تلویزیونی است که صدا و تصویر را از طریق کابل و آنتن ویژه به خانه مشترکین می فرستد و فقط کسانی که حق اشتراک می پردازند می توانند از برنامه های آن استفاده کنند.(بیریوکف،۱۳۷۲: ۶۱).
نوع سوم تلویزیون آموزشی است که تمایز این نوع تلویزیون با سایر تلویزیون ها در این است که در این سیستم آگهی بازرگانی پخش نمی شود و منبع در آمد آن دولت یا مردم به شمار می رود، برنامه های این گونه تلویزیون ها نیز نسبت به سایر انواع تلویزیون، علمی و پر محتواست و به نقد و بررسی مسائل اجتماعی و آموزشی می پردازد. اولین تلویزیون آموزشی، تلویزیون شهر فرانسیسکو آمریکا بود که هزینه هایش از سوی مخاطبانش تامین می گردید.(بیریوکف،۱۳۷۲: ۶۸)
تلویزیون دولتی را هم می توان نوع چهارمی از انواع تلویزیون دانست. این نوع تلویزیون که از نام آن پیداست در اختیار دولت هاست و تمام هزینه های آن توسط دولت پرداخت می شود. سیاستگذاری ها در این نوع تلویزیون در اختیار دولت است و دولت به سازماندهی این گونه تلویزیون ها می پردازد، در اکثر کشورهای در حال توسعه تلویزیون ها در اختیار دولت قرار دارد و همچنین در کشورهایی که تک حزبی بوده و نظام حاکم در آنجا سوسیالیستی می باشد از قبیل کوبا و چین.
۵- ۱ – اولین تلویزیون های خصوصی در افغانستان
همچنانی که پیش از ورود تلویزیون درکشورهای اسلامی بحث های زیادی در مورد تبعات دینی و فرهنگی تلویزیون به وجود آمد در افغانستان شروع به کار تلویزیونهای خصوصی که بدون نظارت دولت پخش می شدند واکنش های زیادی را برانگیخت. روحانیون سنتی با اشاره به تبعات تلویزیون هایی که به پخش آواز و رقص زنان مبادرت می ورزیدند مخالف تلویزیون های خصوصی بودند؛ اما با وجود این تلویزیونهای خصوصی در افغانستان پا گرفت.
اولین تلویزیون خصوصی که در کابل پایتخت افغانستان آغاز به کار نمود «افغان تی. وی» بود که در سال ۱۳۸۲ تاسیس گردید. این تلویزیون خصوصی توسط یک بازرگان افغانستانی راه اندازی شد که با پخش صدای خوانندگان زن و برنامه های شاد تفریحی توانست در میان شهروندان کابل بیننده های زیادی را پیدا کند. توجه به سرگرمی و پخش آهنگ های شاد علت اصلی گرایش ساکنان کابل خصوصا جوانان به این شبکه بود. مردمی که سالها از شنیدن موسیقی محروم بودند، وجود تلویزیونی که برای آنها برنامه های شاد پخش می کرد موجب مسرت زیادی گشته بود. در این میان تلویزیون دولتی افغانستان نیز سعی داشت برنامه های سرگرم کننده و جوان پسندی را تولید و پخش کند، اما تلویزیون دولتی در انحصار دولتمردان بود و دولت نیز نمی توانست برنامه های شاد خصوصا موسیقی زنان را به صورتی که تلویزیون های خصوصی پخش می کردند پخش نماید زیرا روحانیون تندرو، حکومت را با چالش های بزرگی مواجه می کردند، از این رو محدودیت تلویزیون دولتی باعث پیشرفت و توسعه روز افزون تلویزیونهای خصوصی شد.
مردم شمال افغانستان که به تلویزیون دسترسی نداشتند در سال ۱۳۸۲‪ خورشیدی در شهر شبرغان افغانستان شاهد تولد یک رسانه خصوصی تصویری به نام “آیینه” بودند. این شبکه که توسط ژنرال “عبدالرشید دوستم” از رهبران جهادی و سیاسی راه اندازی شده بود از سوی متخصصان کشور ترکیه حمایت فنی می شد. تلویزیون آیینه که در ابتدا به زبان ترکمنی و ازبکی برنامه پخش می‌کرد مقداری رنگ و بوی غربی داشت و مردم افغانستان را با ساختار و نوع جدیدی از رسانه و برنامه‌ها آشنا کرد. فعالیت تلویزیون آیینه در شمال افغانستان، تلویزیون ملی را واداشت تا برای رقابت با تلویزیون‌های خصوصی وارد میدان شود و در اولین قدم تلاش کرد که صدای خوانندگان زن را در افغانستان پخش کند. هرچند که این امر با اعتراض روحانیون مواجه شد و “فضل‌الهادی شینواری” رئیس قوه قضائیه وقت افغانستان اعلام کرد که دیگر اجازه پخش تصاویر زنان را نخواهد داد. گرچه در دوران حکومت کمونیستی که مورد حمایت کشور اتحاد جماهیرشوروی وقت قرار داشت صدا و تصویر زنان در حالت رقص نیز از تلویزیون دولتی پخش می شد اما با سقوط حکومت کمونیستی و ورود مجاهدین به شهر کابل دیگر تلویزیون افغانستان موسیقی و صدای زنان را پخش نکرد و اکثر برنامه های آن را سرودهای انقلابی، سخنرانی عده ای از سران رهبران مجاهدین و تلاوت قرآن تشکیل می داد‬
در سال ‪۱۳۸۳ خورشیدی تلویزیون خصوصی “طلوع” به بازار رسانه‌های تصویری افغانستان افزوده شد. این شبکۀ تلویزیونی با بکارگیری نیروهای جوان و برنامه‌های جالب توانست بزودی مخاطبان خود را در افغانستان جذب کند. شبکه طلوع تلاش کرد که از طرفی طیف‌های مختلف اجتماع را با خود داشته باشد و از طرف دیگر برنامه‌های نو و مطابق سلیقه جوانان را ارائه کند و همچنین با پرداختن به مسایل سیاسی و انتقادی مخاطبان خاص خود را داشته باشد. یکی از برنامه های جوان پسند تلویزیون طلوع برنامه “هاپ” بود که در آن موسیقی غربی پخش می شد و دو مجری جوان آن که یکی دختر و دیگری پسر بود با صحبت های خود که با شوخی نیز همراه بود در میان پخش موسیقی، موجب خشم ملایان متعصب افغانستان شد و در نهایت گوینده دختر این برنامه دیگر درتلویزیون ظاهر نشد و مدتی بعد در خانه اش در اقدامی خشونت آمیز به قتل رسید. در ‪سال ۱۳۸۵‪ ه.ش فعالیت تلویزیون خصوصی “آریانا” آغازشد که رویکردی همانند طلوع داشت و با برنامه‌های متنوع و امکانات زیاد توانست، مخاطبین

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد رایگان با موضوعاوقات فراغت، اوقات فراغت جوانان، پسران نوجوان

دیدگاهتان را بنویسید