طبقه¬بندی مهارت¬های حرکتی

مهارت¬های حرکتی، چه الگوهای حرکتی بنیادی و چه مهارت¬های حرکتی تخصصی، می¬توانند به طبقات کوچک¬تری تقسیم شوند. در این میان بنا به اهمیت مهارت¬های بنیادی و موضوعیت آن¬ها در ارتباط با این تحقیق، به توضیح آن¬ها خواهیم پرداخت. بر این اساس سه دسته مهارت حرکتی بنیادی وجود دارد که عبارتند از حرکات استواری(تعادل)، جابجایی و دستکاری.
مهارت¬های استواری
مهارت¬های حرکتی استواری، اساس مهارت¬های دستکاری و جابجایی هستند، زیرا همه حرکات بخشی از استواری را دارند. مهارت¬های حرکتی استواری زمانی مهارت¬های غیر جابجایی نامیده می¬شدند و به آن مهارت¬هایی اشاره دارد که بدن بدون جابجایی افقی و عمودی حرکت کند. مهارت¬های استواری انواعی از مهارت¬ها را شامل می¬شود که مستلزم تکیه¬گاه وارونه است. مهارت¬هایی نظیر تعادل سه پایه(بالانس)، و تعادل روی سر. این مهارت¬ها بر تعادل ایستا و پویا تاکید دارند (پاین و ایساکس، 2011).
مهارت¬های حرکتی جابجایی
مهارت¬های جابجایی، مهارت¬هایی¬اند که در آن¬ها بدن در جهت عمودی و افقی از نقطه¬ای به نقطه دیگر انتقال می¬یابد. فعالیت¬هایی مانند راه رفتن، دویدن، پریدن، لی لی کردن، یورتمه رفتن، سر خوردن و سکسکه رفتن. وقتی این مهارت¬های بنیادی رشد می¬یابند و بیشتر اصلاح می¬شوند، در ورزش های خاص می¬توانند کاربرد داشته باشند (پاین و ایساکس، 2011).
مهارت¬های حرکتی دستکاری
این مهارت¬های شامل حرکات درشت و ظریف هستند. مهارت¬های دستکاری درشت حرکاتی¬اند که نیازمند اعمال نیرو و یا دریافت نیرو از شئ هستند. پرتاب، دریافت، ضربه با پا، ضربه با دست از بالای سر، ضربه از پهلو و غلتاندن توپ، مهارت¬های دستکاری درشت بحساب می¬آیند. اصطلاح مهارت حرکتی ظریف به مهارت¬هایی گفته می¬شود که بر کنترل حرکتی، دقت و دسترسی تاکید دارند. بستن بند کفش، هدف¬گیری در تیر¬اندازی و دارت از مهارت¬های دستکاری ظریف هستند. معلمان تربیت¬ بدنی و مربیان ورزشی بیشتر به مهارت¬های دستکاری درشت تمرکز دارند و به مهارت¬های ظریف توجه کمتری دارند (هی وود، 2009).
مهارت¬های دستکاری که شامل دسترسی، چنگ زدن و رها کردن اشیاء هستند، نسبت به سایر مهارت¬های بنیادی، نیازهای بصری- حرکتی بیشتری دارند و دیرتر به رشد کامل می¬رسند. بر اساس نتایج تحقیقات انجام شده، در بین مهارت¬های بنیادی در هر دو گروه پسران و دختران، مهارت¬های دستکاری دچار ضعف و عقب¬ماندگی بیشتری هستند، که این مسئله، اهمیت مداخله در این مهارت¬ها را برای جبران عقب¬ماندگی، افزایش می دهد. همچنین تحقیقات نشان داده¬اند که دختران نسبت به پسران در مهارت¬های دستکاری، دچار عقب¬ماندگی بیشتری هستند که از مهم¬ترین دلایل این عقب¬ماندگی، به پایین بودن آگاهی بدنی در دختران و نقش عوامل محیطی(عوامل اجتماعی و فرهنگی مانند کمبود فرصت¬های تمرین و آموزش) اشاره شده است (گالاهو، اوزمون و گودوی، 2012). به همین دلیل باید مداخلات حرکتی مناسبی برای کاهش و حذف این عوامل طراحی شود.

مطلب مشابه :  اختلال نارسایی توجه با / بدون جنبشی (ADD+Hیا ADD-H)