تغییرپذیری و تمرین

اگر این سوال پرسیده شود که افراد چرا تمرین می­کنند؟ پاسخ واضح این است که اجرای بهتری داشته باشند. در عوض، در بسیاری از موارد، هدف از تمرین بهبود یک ویژگی خاص از عملکرد مانند قدرت، سرعت، دقت و ثبات می­باشد. مردم مهارتها را تمرین می­کنند تا قابلیت خود را برای اجرای مهارتها در آینده افزایش دهند. تغییرپذیری تمرین، یکی از ویژگی­های تمرین است که احتمال موفقیت فرد را افزایش می­دهد و به عنوان تنوع حرکات یا ویژگی­های زمینه­ای که فرد هنگام تمرین تجربه می­کند، تعریف می­شود و این پرسش را مطرح می­سازد که موثرترین و کارآمدترین روش تمرین کدام است. یکی از ویژگی­های تمرین که احتمال موفقیت را در اجرای آینده افزایش می­دهد، تغییرپذیری در تجربیات تمرینی یادگیری است. اولین گام برای تعیین مقدار تغییرپذیری تمرین، برآورد ویژگی­های اجرای آینده است (98). همانگونه که جنتایل (2000) مطرح کرد، برخی جنبه­های زمینه­ای اجرا برای تعیین ویژگی­های حرکت، یک عمل اساسی است (شرایط تنظیمی)، در حالی که جنبه­های دیگر (شرایط غیرتنظیمی) بر آن اثر ندارد. هر گاه شرایط تنظیمی از زمینه­ای به زمینه دیگر متفاوت باشد، تنوع شرایط تمرین اهمیت دارد. ویژگی­های زمینه­ای غیرتنظیمی نیز در انتقال بین تمرین و آزمون موثر است. هنگامی که شرایط غیرتنظیمی از یک زمینه اجرا نسبت به زمینه­ای دیگر تغییر کند، شرایط تمرین باید فرصتهایی را برای شاگرد فراهم آورد تا این ویژگی­ها را تجربه کند (99).

نظریه­های یادگیری مهارتهای حرکتی، بر سودبخشی تغییرپذیری تمرین تاکید دارند. بر اساس نظریه طرحواره اشمیت، پیش­بینی­های کلیدی اجرای موفقیت آمیز یک مهارت، به تغییرپذیری تمرین نیاز دارد. در دیدگاه سیستم­های پویا، یادگیری مهارت، بر نیاز فرد به گسترش فضای ادراکی- حرکتی و کشف روش بهتری برای غلبه بر مشکل درجات آزادی مهارت تاکید شده است. تحقیقات موکسلی (1979) و گرسون و توماس (1977)، شواهدی در حمایت از پیشگویی نظریه طرحواره مطرح کردند (100). تمرین ثابت به تمریناتی گفته می­شود که در آن فقط یک حرکت از بین حرکتهای موجود در یک طبقه حرکتی تجربه می­شود. در حقیقت، شرایط تنظیمی ثابت است. تمرینات متغیر، تمریناتی است که در آن حرکتهای مختلف یک طبقه تمرین می­شود. در این حالت شرایط تنظیمی تغییر می­کند. اولین سود یادگیرنده مهارت از تمرین که زمینه تغییرپذیر دارد، افزایش قابلیت خود برای اجرای مهارت در موقعیتهای آزمونی آینده است، یعنی فرد هم قابلیت خود را برای اجرای مهارت افزایش داده و هم با شرایط تازه­ای سازگار شده است که ممکن است در موقعیت آزمون دخالت کند.

مطلب مشابه :  تمرینات مقاومتی گروهی

یکی دیگر از دلایل سودمندی تغییرپذیری تمرین، حل مسائل مربوط به محدودیتهای برنامه  حرکتی است. برای برنامه حرکتی دو محدودیت وجود دارد: اول، مشکل ذخیره­سازی حرکات متنوع یا انباشته شدن برنامه­های حرکتی. دوم، مشکل خلق حرکات جدید. تغییرپذیری تمرین ممکن است این دو مشکل را حل کند. یک راه برای پی بردن به سودمندی تمرین متغیر برای اجرای آینده، مقایسه اجرای آزمون انتقال و یادداری تمرین متغیر و تمرین ثابت است. این نوع مقایسه، راهبرد تحقیقاتی استاندارد برای آزمون فرضیه تئوری طرحواره اشمیت است که بیان می­کند تمرین متغیر به یادگیری بهتر منجر می­شود. پدیده جالب این است که به طور معمول افزایش تغییرپذیری تمرین، با افزایش خطای اجرا در حین تمرین همراه است. با این حال، شواهد تجربی نشان می­دهد که خطای زیاد در اجرا، ممکن است از خطای کمتر در یادگیری مهارت باشد (101).

تمرین حرکتی از دیرباز به عنوان فرایندی که همراه با حذف و کاهش درجه آزادی اضافه است، مورد بررسی قرار گرفته است (32). اما در تحقیقات اخیر نشان داده شده است که همراه با تمرین در تعداد درجات آزادی تغییری رخ نمی­دهد در حالیکه این درجات آزادی جهت پایداری متغیرهای عملکردی مهم هماهنگ می­شوند (102). اگر آزمودنی در مواجهه با یک تکلیف حرکتی جدید قرار بگیرد ممکن است هیچ سینرژی منجر به پایداری در عملکرد دیده نشود در حالیکه همراه با تمرین، سینرژی پدیدار می­شود که نشان دهنده این است که تغییرپذیری در متغیرهایی که اثر مثبت در عملکرد دارند بیشتر از تغییرپذیری در متغیرهایی که اثر منفی در عملکرد دارند، می­باشد (شاخص سینرژی همراه با رشد می­باشد) (103). گزارش شده است که همراه با تمرین هر دو شاخص تغییرپذیری (متغیرهای مثبت و منفی) افت می­کند اما افت در تغییرپذیری متغیرهای منفی بیشتر خواهد بود (103). لاتاش گزارش کرد که آزمودنی­هایی که با تکلیف اضافی[1] همراه با هماهنگی تمرین کردند، کاهش در تغییرپذیری متغیرهای منفی و افزایش در تغییرپذیری متغیرهای مثبت را داشتند. در حالیکه آزمودنی­هایی که یک پارامتر را در یک زمان تمرین کردند هیچ تغییری در شاخص سینرژی نداشتند و تغییرپذیری در متغیرهای مثبت و منفی بطور یکسان کاهش داشت. این نتایج نشان می­دهد که سینرژی­ها با طراحی تکلیف مناسب تمرین­پذیر می­باشد. نتایج این نوع تحقیقات کاربرد مستقیم در بازتوانی کلینیکی بیماران با اختلال در سینرژی را پیشنهاد می­کند.

مطلب مشابه :  نظریه ها و طبقه بندی های مختلف مکانیسم های دفاعی

[1]. Redundant